Met stijgende verbazing en boosheid heb ik vanochtend in De Volkskrant een artikel over de selectiemethode “paarden” van Pit Professionals gelezen. Het komt er op neer dat sollicitanten een paard van de ene naar de andere kant van de bak moeten zien te krijgen. De observatie levert een beeld van de competenties van sollicanten op.

Als P&O adviseur ben ik me ervan bewust dat HR conjunctuurgevoelig is. In tijden van krapte op de arbeidsmarkt worden sollicitanten bij wijze van spreken met de Rolls Royce thuis opgehaald voor een sollicitatiegesprek. Bij overvloed moet de sollicitant zich blijkbaar schikken in de nukken van een bedrijf/selecteur.

Deze Pit-methode komt op mij over als psychologie van de koude grond. Dit zijn typisch praktijken waardoor het ambachtelijk vak van personeelsadviseur in een kwaad daglicht wordt gesteld. De P&O-er als amateurpsycholoog met sollicitanten als proefkonijnen. Ik ben benieuwd wat er uit de hoge hoed van Pit getoverd wordt als het aanbod van sollicitanten nog groter wordt. Een sollicitant loslaten in een kooi met ondervoede leeuwen om zijn/haar doorzettingsvermogen te testen? Een sollicitant door een olifant weg laten duwen om de weerbaarheid te meten?

In het interview verdedigt de directeur van Pit de methode door te stellen dat een sollicitant in een gesprek nooit zijn zwakke kanten bloot geeft. Met een eenvoudige cursus interviewtechniek is dat volgens mij eenvoudig aan te leren.

Ik ben beniewd naar de reactie van Forum leden!

Aantal keer bekeken: 796

Plaats een reactie

Reacties op dit bericht

Ooit heb ik dat zelf ook mogen ondergaan een assessment met paarden. Het was geweldig en het gaf mee een enorm inzicht. Paarden (en alle dieren) hebben een uitstekend instinct, ze vertrouwen daar 100% op en laten dat zien in wat ze doen. Ze laten zich niet foppen door een ‘cursus interview technieken’ of zoiets. Wij mensen hebben dat ook maar de meeste van ons laten zich leiden door ons ‘ja maar…’ mechanisme. Een combi van beiden zal dus prima werken.

Ik heb zelf ook eens een sessie met paarden mogen meemaken en heb de kracht zeker ontdekt van het instrument. Je moet je alleen van te voren afvragen wat je verwacht van de sollicitant. Het zegt namelijk niets over de inhoudelijk kant van kwaliteiten van de nieuwe medewerker. En dus is het zeker niet voor alle functie effectief. Het is een mooi instrument voor een management training waarmee je inzicht krijgt in de voorkeurshouding van de manager en de effecten hiervan. De directe reactie van de paarden maken het leerproces voor de persoon zelf ook goed zichtbaar. Je moet er overigens wel voor zorgen dat er iemand bij is die dit kan vertalen naar de dagelijkse werkzaamheden en er voor zorgen dat het niet bij een eenmalige training blijft. Op zich zou ik mij kunnen voorstellen dat paarden iets kunnen toevoegen bij selectieprocedures, maar vraag mij wel af of je niet hetzelfde kan bereiken met een persoonlijkheidsprofiel. Ik zou er zelf bij een selectieprocedures niet voor kiezen en kan me ook voorstellen dat niet iedere sollicitant hier goed in naar voren komt.

Beste Loes,

Mooi verwoord en helmaal mee eens. Op jouw vraag van het maken van een persoonlijkheidprofiel, het volgende. Ik heb al veel van deze testen mogen beoordelen en doorgronden. En ze zijn allemaal eenvoudig te beïnvloeden door jezelf een rol aan te meten waardoor er nogal eens een scheef beeld uit dit soort testen komt.
Door het mechanisme van multiple choice en de vaakgebruikte verdeelsleutel weet je in de basis niet hoe een persoon denkt en de vragen interpreteert. Ik geef vaak het voorbeeld van een zin waardoor met de klemtoon te spelen er vierkeer wat anders staat. Met dat in het achterhoofd weet je vaak niet wat een persoon uit een vraag op zal maken. En in het gesprek achteraf zit de sollicitant vaak weer in een hele andere modus als tijdens het beantwoorden van de vragen.

Groeten leon

Ik heb mij mijn 2 bordercollies en een kudde schapen in de aanbieding, dus welke P&O'er stuurt mij een sollicitant :).
Serieus ja en nee.

Ik verbaas mij steeds weer over het gedrag van mijn honden wanneer ik met mijn schaapskudde aan de wandel ben.
Ik zie mensen soms niet komen, maar mijn honden wel en de ene keer grommen ze en de andere keer gaat hun staart op volle snelheid te keer en herkennen ze een "vriend".
Het hoe en waarom ben ik nog steeds niet uit.
Als koud water psycholoog zou ik kunnen stellen dat de intuitie van mijn honden zo scherp is dat ze "goede" en "slechte" mensen herkennen.
Helaas is de werkelijkheid simpeler en is er niets psychologisch aan, de honden reageren namelijk vooral op geur en ze reuken angst of andere geuren die hen niet aanstaan en dat bepaalt hun gedrag.
Mijn honden kunnen niet praten dus ik kan ze niet vragen hoe het nu precies zit evenals we het een paard of ander dier niet kunnen vragen.

Waar leidt dit verhaal toe, namelijk dat ik denk dat je aan het gedrag van mensen met een dier bijvoorbeeld een paard wel wat zaken kunt afleiden, maar dat het toch altijd een vorm van interpretatie blijft en dat het in dat opzicht niet veel anders is dan de P&O'er met een goede interview techniek en eventueel aangevuld met valide assessments.

Wel ben ik ervan overtuigd dat paarden en honden een hulpmiddel kunnen zijn om gewenst gedrag te ontwikkelen, maar dan is er wel een diagnose m.b.t. het ongewenste gedrag aan voorafgegaan.

Iemand die een paard of een groep schapen niet van de ene kant naar de andere kant kan krijgen heeft of geen gevoel voor- of kennis van het gedrag van die beesten en/of een gebrek aan creativiteit om het spel te spelen met ze.
Zegt dat iets over bijvoorbeeld leiderschapsvaardigheden, misschien wel maar misschien ook wel niet.

Een paar dingen weet ik echter wel in alle jaren dat ik met sollicitanten in de weer ben geweest heb ik successen behaald, maar ook heb ik de plank wel eens misgeslagen ook na een positief assessment bij een gerenommeerd bureau.

En nu ik ondernemer ben verkoop ik mijn diensten en producten en zo goed als ik kan, want business is business en wanneer jij daarvan gebruik wilt maken zal ik je niet tegenhouden. :)

Het aannemen van een sollicitant blijft echter jouw verantwoordelijkheid als P&O'er al dan niet samen met het management en mijn honden zijn niet verantwoordelijk voor het wel of niet slagen van de kandidaat als werknemer daar komt veel meer bij kijken, maar hoef ik collega's niet uit te leggen.

Bellen en mailen mag altijd en groetjes van Chess en Cuby .

Henny
Shepherd P&O Services

Als HR Medewerker en eigenaar van 2 paarden weet ik hoe paarden je heel bewust van je lichaamstaal en uitstraling kunnen maken. Zelf kan ik de toegevoegde waarde van een "Leiderschaps of management" training/assesment met paarden wel inzien.

Voor het beoordelen van sollicitanten niet. Als je solliciteert naar een functie stel je je vaak toch wat kwetsbaar op, je moet de andere partij zien te overtuigen van je kwaliteiten. Hierbij komt altijd wel een (soms gezonde, soms wat ongezonde) dossis zenuwen bij kijken. En zoals Leon al mooi verwoordde, paarden laten zich niet foppen en voelen dat feilloos aan waardoor je toch een 'vertroebeld' beeld kan krijgen.
Hierdoor heeft het miz geen toegevoegde waarde, misschien zelfs eerder het tegenovergestelde.

Boeiende dialoog. Volgens mij zijn dieren gewoon heel anders dan mensen. Blijft over de vraag wat je er dan van leert? Behalve dat iemand in staat is om het gedrag van het dier te beïnvloeden -)

Zelf zie ik deels het nut én zeker de lol wel in van een paardenassessment.
Met laarzen in de paardenbak zie je toch iets meer van de mens achter de sollicitant. Weg uit de standaard kantooromgeving, geconfronteerd met een onbekende leeromgeving.

Maar waar selecteer je met een paard nu eigenlijk op? Zou je zelf Ankie van Grunsven aannemen of juist niet? Waarschijnlijk krijg je een aardig beeld van het aanpassingsvermogen van de kandidaat, zijn/haar gevoel voor humor en relativeringsvermogen, maar zegt het niets over organisatieloyaliteit en weinig over organisatorisch talent.

Het zou wel aardig zijn als we de gevallen bazen van banken, scholen en zorginstellingen de paardenbak in zouden sturen. Als zij slagen, zou ik er zelf niet zoveel waarde aan hechten:-)

Bedankt voor jullie reacties. Op beperkte schaal is er nu onderzoek gedaan naar deze methode. Zie http://www.horsense.nl/?p=160 Overigens neem ik over een tijdje deel aan zo'n workshop om het zelf eens te ervaren.

Ik ben erg benieuwd naar je visie als je de workshop hebt gedaan.

Hoi Jeroen,

zie mijn post van 13 april.

Het was gisteren heel bijzonder was om mee te doen met een introductie paardenassessment van bureau Pit. Ik heb zowaar 20 minuten met een paard allerlei “oefeningen” gedaan, waarvan ik niet verwacht had dat ik het zou kunnen/durven. Ik had me van tevoren goed voorbereid. Een aantal onderzoeken over deze methode en een boekje over de omgang met paarden gelezen. Dat laatste voor mijn eigen veiligheid omdat ik niet zo gewend ben met dieren om te gaan en er soms zelfs bang voor ben.

Om begrijpelijke redenen waren we geen getuige van een paardenassessment als selectie-instrument. Er was gekozen voor een mini ontwikkelassessment waarbij de deelnemers aan deze workshop (allemaal P&O-ers) een leerdoel als leidinggevende inbrachten. Het was fascinerend om te zien en ervaren hoe snel je als deelnemer uit je eigen comfort zone wordt gehaald. Daar zijn natuurlijk ook andere methodes voor maar deze is wel apart omdat daarbij een dier een rol speelt. In die zin zie ik wel een rol weggelegd voor dit soort assessments als welkome aanvulling op / vervanging van de geijkte methodieken om authentiek gedrag van een kandidaat te stimuleren.

Het vergt trouwens heel van de kwaliteiten van de paardencoach en het paard. Ook paarden hebben een karakter en een heel angstig of dominant paard lijkt me minder geschikt omdat deze methode juist uitgaat van een paard dat onbevooroordeeld reageert op jouw gedragingen. En ook zul je een ervaren paardencoach moeten hebben die deskundig en integer de vertaalslag maakt. En letterlijk afstand tot het paard behoudt omdat paarden niet alleen reageren op mensen (en ook andere impulsen) in hun directe nabijheid maar ook op een wat grotere afstand.

Uiteraard was er veel discussie over de toepasbaarheid, waarde en wetenschappelijke onderbouwing van deze bijzondere werkvorm. Ik vond het in ieder geval fascinerend om eens mee te maken.

Herman,

Dank voor het me attenderen op je ervaring, super.

Goed te lezen dat je een positieve ervaring hebt gehad (of zoals je zelf al stelt: fascinerend)!

RSS