met HR vacatures & het beste HR forum

Verpleegkundige daagt werkgever voor de rechter

Verpleegkundige gestraft. In strijd met de voorgeschreven richtlijnen ten aanzien van dienstverband en rapportagemethodiek had A. de Vries de bejaarde heer X niet in de tillift boven het bad laten bungelen, maar buiten haar diensttijd om afgedroogd, verzorgd en weer op bed gelegd.
Het overschrijden daardoor van haar diensttijd met een half uur werd niet alleen niet vergoed, maar ze werd ook disciplinair gestraft. Ze had in de rapportage het verzorgen in eigen tijd niet vermeld en ook niet de juiste behandelduur vermeld. Haar verweer, dat haar collega door griep was geveld, werd niet gehonoreerd. Haar eerste verweer, dat zij handelde in het belang van meneer X, werd als arrogant verworpen. Verbeeldde zij zich soms Florence Nightingale te zijn of wilde zij terug naar het ineffectieve en onbetaalbare idealisme van begin en medio vorige eeuw? De directie van Zorginstelling “Levensvreugd” wilde een voorbeeld stellen, daar de laatste jaren steeds meer ziekenverzorgenden en verpleegkundigen een loopje namen met hun werktijd en de rapportage. “Integer leiderschap vraagt om eerlijke rapportage en managementoverzichten die overeen komen met de werkelijkheid. Zorgverzekeraars en de politiek en onze Raad van Toezicht vragen hier terecht om, daar de eerste twee ons financieren en de laatste borg staan voor adequaat inzicht en effectieve controle. Zonder adequate marktwerking vallen er ontslagen.” Aldus directievoorzitter, de heer Vliegenvoor. Vandaar de disciplinaire straf. De verpleegkundige nam een vrij unieke beslissing. Zij nam een advocaat in de arm en ging naar de rechter. Uitspraak over veertien dagen. Om privacy redenen zijn alle namen gefingeerd. Graag doe ik een onderzoek naar deze materie. De reacties vindt u ook op http://www.bertjanvandermieden.nl en http://www.expand.nl en http://www.puurpeno.nl. Ik hoop dat u uw reactie wilt geven op de volgende vragen:

1. Staat dit verhaal op zichzelf of wordt dit herkend? Welke voorbeelden zijn er?
2. Wat vindt u als leidinggevende, als bestuurder, als politicus en als werknemer hiervan?
3. Wat is het nut en onnut van rapportagemethodieken en managementoverzichten?
4. Welke maatregelen stelt u voor?

Bert-Jan van der Mieden.
Vertrouwenspersoon.

Lees meer HR artikelen over: arbeidsomstandigheden

Aantal keer bekeken: 29

▶ Plaats een reactie

Reacties op dit bericht

Permalink Reactie geplaatst door Ad de Beer on 9 februari 2009 at 9:55am

Jammer dat je de vraag niet stelt wat we er als werkgever of HR manager van vinden.
Op de eerste plaats heeft deze dame de voorgeschreven hulpmiddelen niet gebruikt, waardoor ze zowel de patient als zichzelf in gevaar heeft gebracht. Die lift is er niet voor niets, voor gewichten boven de 23 kg stelt de ARBO wet de inzet van een hulpmiddel verplicht. Het niet gebruiken van het middel kan zowel de werkgever als werknemer op een forse boete komen te staan.
Hetzelfde geldt voor het onjuist of niet rapporteren. Los van de vraag of de bureaucratie overdadig is, is deze wel bedoeld om eventuele claims van klanten te kunnen onderzoeken en zo nodig te erkennen of weerleggen.
Idealisme is leuk en zelfs mooi, maar helaas zien we maar al te vaak dat daardoor de effectiviteit en efficiency zwaar onder druk komen te staan. Dat geldt overigens ook in veel P-afdelingen, waar aloude ideale strategische bedrijfsvoering in de weg staan.
Hard, ja, maar de realiteit is hard. De tijd van soft gedoe moeten we achter ons laten. Binnen de zorg zijn voldoende vrijwilligers en vrijwilligers organisaties (zoals het door ons ondersteunde MiMakkus) actief om de verpleging en verzorging het mogelijk te maken om professioneel te werk te gaan.
Ik vrees dat de rechter ook op formeel juridische gronden (ARBO wet, wet kwaliteitszorg gezondheidszorg) het verweer ook ongegrond zal verklaren.

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie geplaatst door Bert-Jan van der Mieden on 9 februari 2009 at 10:47am

Ad,

De verpleegster gebruikt in mijn verhaal wel de tillift zoals voorgeschreven. Haar diensttijd was om toen ze bezig was en ze maakte de verzorging dus af. Ik bedoelde ook de vraag voor de werkgever. Naast bestuurder en leidinggevende had ik die beter kunnen vermelden. Hetzelfde geldt voor de HRM-er, die ik als vanzelfsprekend beschouwde. Bedankt voor de tips!

Groetjes,

Bert-Jan.

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie geplaatst door Ad de Beer on 9 februari 2009 at 11:05am

Ok,dan las ik dat verkeerd.
Maar blijft staan dat ze ongevraagd en ongemeld overwerkt en dat is ook in strijd met de wetten en regels die echt wel een nut hebben.
Ik stel voor dat de mensen die in de zorg werken eens gaan kijken in het bedrijfsleven, hoe daar regels worden uitgevoerd en hoe daar over bedrijfsvoering wordt gedacht. Daar kan de zorg erg veel van leren. Misschien helaas, maar als de verpleging en verzorging serieus genomen wil worden als professie,danmoeten ze zich ook professioneel gaan gedragen. Ik kom een paar keer per week bij mijn dementerende schoonmoeder. Ik heb diep respect voor de liefde die de verpleging geeft aan deze mensen, maar professioneel erger ik me dood aan de weinig efficiente en effectieve wijze waarop wordt gewerkt. Hoge werkdruk wordt in 80% van de gevallen veroorzaakt door gebrek aan efficiente werkprocessen en daar is in de zorg nog heel veel winst te behalen.
En helaas moet ik ook bij P&O maar al te vaak constateren dat idealisme goede resultaten in de weg staat.

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie geplaatst door Bert-Jan van der Mieden on 9 februari 2009 at 1:08pm

Krijg ik bij je laatste zinnen vanaf "maar professioneel......tot werkprocessen" meteen een associatie aan het bedrijfleven! Wat werkbezoeken over en weer zou geen kwaad idee zijn wellicht.

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie geplaatst door Robert van der Zanden on 9 februari 2009 at 10:13am

Beste Bert-Jan,

Ik zie dit als een voorbeeld van doorgeschoten burocratie. Maar ook als een voorbeeld van gebrek aan inzicht bij de leiding van de instelling. Idealisme wordt bestraft. Gelukkig dat er in onze samenleving nog veel mensen zijn, die uit idealisme handelen.
De reactie van Ad is voor mij ook een onbegrijpelijke. Hij leest het verhaal volgens mij niet goed.
Ik begrijp ook wel, dat je op deze wijze nooit inzicht krijgt in de werkelijke tekorten aan arbeidskracht. Dat ze haar activiteiten niet heeft vastgelegd in de rapportage is niet juist. Maar dat mag niet leiden tot deze reactie. Ik hoop, dat rechter ee n duidelijke uitspraak doet in haar voordeel.

Groetjes,

P & O advies Zuid
Robert van der Zanden

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie geplaatst door Ad de Beer on 9 februari 2009 at 10:37am

Robert,

stel, de patient was gevallen, had zijn heup gebroken bij de val. Arbeidsinspectie over de vloer, familie in rep en roer. Dan blijkt dat een verpleegster in haar vrije tijd, zonder het te melden, dit ongeval heeft veroorzaakt en daar geen melding van heeft gemaakt.
Vergelijk het met een heftruck chaufeur die, buiten zijn werktijd om met de heftruck nog even een klusje doet en daarbij een berg pallets op een auto van een klant laat vallen.
Idealisme is mooi, maar dan wel bij ideele organisaties. Daarom verwijs ik ook naar vrijwilligers die mooie taken kunnen doen in de zorg, binnen de regels welliswaar.
Als P&O lekker in zijn wollige sociale en idealistisch jasje blijft zitten, dan worden wij als professie niet serieus genomen. Dat zie ik maar al te vaak in veel organisaties. Idealisme heeft al te veel schade aangericht, de softe beroepen moeten verzakelijken.
Overwerk is makkelijk te registreren door een tijdsregistratie in te voeren. Komt regelmatig overwerk voor, dan moet onderzocht worden waar dat aan ligt en moeten de oorzaken worden weggenomen.
Medewerkers die de regels niet opvolgen dienen daarop aangesproken te worden, of ze dat nu uit idealisme doen of niet, anders loopt het uit de hand. Dat geldt al jaren in het bedrijfsleven en dat mag ook gelden in de zorg. Idealisme kost de belastingbetaler al te veel geld.
De rechter toetst ook op de wet, niet op wollige of zweverige idealismen. Rijdt je iemand dood omdat je full speed naar een ziek familielid rijdt, krijg je ook straf per slot van rekening.

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie geplaatst door Kathelijne Voorhaar on 9 februari 2009 at 1:08pm

met 20 jaar P&O ervaring in het bedrijfsleven, en zonder ervaring in de zorg, trek ik een heel andere vergelijking met het bedrijfsleven. De verpleegkundige is als het goed is een HBO-er en van HBO-ers mag verwacht worden dat ze zelf beslissingen en verantwoordelijkheid nemen. Deze dame heeft dat gedaan, namelijk haar werk afgemaakt en niet weglopen omdat de regels dat voorschreven.
Of dit nu binnen of buiten reguliere werktijd is, vind ik minder relevant.
Regels die zo knellend zijn als boven beschreven (wat is nu helemaal een half uur overwerken?) en dat deze belangrijker worden gevonden dan het afmaken van een belangrijke taak, zijn geen goede regels en in grote delen van professionele en bedrijfsmatige organisaties worden dit soort regels dan ook als hinderlijk ervaren.
Zelf denken en op de juiste manier handelen wordt in het algemeen in het bedrijfsleven beloond en niet bestraft.
En als er een punt gemaakt dient te worden dat regels beter moeten worden nageleefd, doe dat dan op een moment dat iemand echt iets doet dat aantoonbaar negatieve gevolgen heeft.
Met deze zware bestraffing op dit 'vergrijp' zorgt een werkgever meer voor slaafs volgen van regels, of het verbergen van het ontduiken ervan, dan het stimuleren van pro-actief zijn en zelf nadenken.

Waarom ze vervolgens geen rapportage heeft gemaakt van de extra tijd is misschien wel interessant om verder uit te zoeken - misschien dacht ze dat ze sowieso bestraft zou worden voor overwerk zonder toestemming vooraf? Misschien was er geen tijd om haar urenstaten volledig in te vullen, zonder haar primaire taak te verwaarlozen? Misschien zien de medewerkers het nut van rapportages niet, en moet dit uitgelegd worden?

Kathelijne Voorhaar,
VoorHR interim HR Management

Kathelijne Voorhaar

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie geplaatst door Martin Barelds on 9 februari 2009 at 1:28pm

Beste Ad,

Het is idealistisch om te denken dat je een organisatie (mensen) kunt besturen op basis van tijdsregistratie en het star naleven van regels en invullen van formulieren. Er is altijd een grijs gebied waarin de menselijke maat moet worden toegepast. Niet voor niets spreekt de wet over "goed werkgeverschap". Hier is niets wolligs of sociaals aan, gewoon harde wettelijke zaken met mogelijk grote financiele gevolgen.

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie geplaatst door E.J. Hoving on 9 februari 2009 at 1:13pm

Mijn eerste reactie is nadat ik dit artikel heb gelezen de leidinggevende die de opmerking tegen deze dame heeft gemaakt zelf eens na te zijn ondergedompelt in verdomd kouw water in een tochtige omgeving te laten bungelen in een til lift.

Deze verpleegkundige heeft het hart op de juiste plaats waar het haar clienten betreft. Punt.
geen economisch belang kan daar tegenop. punt

E.J. Hoving
Arbo- en verzuim adviseur..

Ps. Deze directeur van "Levensvreugd" dient te worden vervangen. Wellicht is eveneens een nieuwe naam te bedenken voor deze instelling... Er schiet mij zo niet iets te binnen... maar "Arbeit.... etc" komt er dicht bij.

Ik ben woest om zo een instelling. Ere aan deze verpleegkundige. Ik zou haar graag als collega bij hebben.

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie geplaatst door Ad de Beer on 9 februari 2009 at 1:44pm

Ik heb er geen enkele probleem mee dat deze dame is doorgegaan met het behandelen van de patient, maar dan moet ze wel alles afmaken, dus ook de bureaucratie. Die bureaucratie heeft namelijk zin.
Regels, hoe onzinnig ook, zijn er om nageleefd te worden toch?
Inderdaad, ze was klantgericht of klantvriendelijk bezig. Ze zal het hart wel op de juiste plaats hebben zitten, het juiste arbeidsethos hebben.
De wet spreekt ook van goed werknemersschap per slot en dat wil ook zeggen dat de werknemer de regels moet naleven, hoe dom en overdreven de werknemer die ook vindt.
Ik kan me gewoon vinden in de argumentatie van de werkgever, regels zijn regels. Er is blijkbaar een duidelijk protocol lees ik en de verpleegster is op basis van dat protocol aangesproken.
Ik citeer: “Integer leiderschap vraagt om eerlijke rapportage en managementoverzichten die overeen komen met de werkelijkheid. Zorgverzekeraars en de politiek en onze Raad van Toezicht vragen hier terecht om, daar de eerste twee ons financieren en de laatste borg staan voor adequaat inzicht en effectieve controle. Zonder adequate marktwerking vallen er ontslagen.”
Een werknemer aanspreken daarop is gewoon management. Om de zorg betaalbaar te kunnen houden is het toestaan van wildgroei in overwerken niet goed. Als de verpleegkundige werkte uit idealisme, dan had ze ook kunnen afzien van de aanvraag voor de overwerkvergoeding toch?
Ik weet dat het een grijs gebied is, maar ik kan me de maatregel van het management voorstellen en ik denk dat ook de rechter daar oor voor zal hebben.
In een goed functionerende instelling moet er evenwel ruimte zijn om bepaalde zaken bespreekbaar te maken, dat is een actie van beide kanten. beide kanten hebben hier blijkbaar steken laten vallen, maar het lijkt er wel op dat er ergens een druppel is geweest die een emmer deed overlopen. Helaas vermeldt het verhaal dit niet.

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie geplaatst door Bert-Jan van der Mieden on 6 maart 2009 at 3:40pm

Bij deze wil ik mijn oprechte excuses aanbieden aan degenen die gereageerd hebben op dit artikel. Ik heb verzuimd te vermelden dat het hier dit keer gaat om een casus en column die geschreven is naar ervaringen in de werkelijkheid, maar niet een werkelijk bestaande situatie beschrijft. Gezien de reacties vind ik het niet slim om op deze manier antwoord te willen krijgen op de gestelde vier vragen.
Dat is als schrijver een leerpunt voor mezelf. Wel wil ik ieder hartelijk danken voor de reacties en ik zal het een volgende keer anders doen. Met vriendelijke groeten,

Bert-Jan van der Mieden.