Bron:
MKB Recruitment Blog
Eigenlijk probeer ik dit nooit te doen, een artikel schrijven vanuit een bepaalde irritatie. Irritaties zijn emoties en daarmee glad ijs als het gaat om het uitdrukken van een mening. Zeker wanneer je als man iets over het andere geslacht schrijft. Om het allemaal nog wat bonter te maken zijn de titel en het plaatje bij dit artikel een tikkeltje gechargeerd. Wees gerust, de nuance leest u verderop in het artikel!
Rol van de vrouw
De laatste tijd word ik in mijn directe en indirecte omgeving veel geconfronteerd met meningen en initiatieven die inspelen op de rol van de vrouw in bijvoorbeeld het bedrijfsleven of de overheid. Pas geleden schreef ik nog over de SheTalentbank, de vacaturebank voor hoog opgeleide vrouwen met als doel het maatschappelijke probleem op te lossen. Laatst hadden we nog de aanstelling van onze nieuwe regering waarin volgens velen te weinig vrouwen een rol hebben gekregen.
Bij het programma Schepper & Co van de NCRV werd dit onderwerp laatst ook besproken. Aan tafel zat Elma Drayer, schrijver van het boek
‘Verwende Prinsesjes’. Zij sneed naar mijn mening een waar punt aan over het feit dat er in Nederland wel degelijk veel mogelijkheden zijn voor vrouwen maar er te weinig vrouwen zijn die mogelijkheden durven te pakken. Haar beredenering dat iedere vrouw er maar voor moet kiezen om 4 dagen te gaan werken en alle motivaties omdat niet te doen (zoals de zorg voor kinderen) naar de prullenbak verwijst vind ik wat makkelijk. Hoewel dit niet past in het huidige denkpatroon dat vrouwen minimaal gelijk vertegenwoordigd moeten zijn als mannen vind ik dit wel een onderdeel van de vrijheid van keuze dat ieder mens in Nederland heeft.
Power-kreten
Elma Drayer verviel in haar betoog ook regelmatig in het gebruik van vrouwelijke power kreten. Iets wat je ook veel ziet in allerlei initiatieven op internet. Woorden zoals powervrouw en girlpower, u kent ze vast. Vrouwen op Twitter die hard hun best doen zelfstandig en onafhankelijk over te komen. De SheTalentbank valt voor mij ook onder deze noemer. Waarom maar roepen hoe goed vrouwen zijn en waarin ze wel niet beter zijn dan mannen? En dat vrouwen trots op zichzelf mogen zijn! Hebben vrouwen dat echt nodig?
Wat is nu mijn ‘probleem’ hiermee? Vrouwen creëren zelf de hokjesgeest waar ze zelf vanaf willen. Door maar te blijven hameren op onafhankelijkheid en dat in de praktijk kracht bij te zetten door verkiezingen voor vrouwen, vacaturebanken voor vrouwen, LinkedIn-groepen voor vrouwen etc. zorgen vrouwen zelf dat hun uitzonderingspositie in stand blijft. Het is een soort overcompensatie waar de situatie niet beter van wordt.
Geneuzel in de marge
Er zijn ook vrouwelijke tegenstanders van het woord ‘pappa-dag’. Want ja, waarom geen ‘mamma-dag’? Of ’gezins-dag’? Persoonlijk vind ik dat we dan met elkaar het doel een beetje uit het oog verliezen want waar gaat het nu eigenlijk over? Het woord ‘pappa-dag’ is logisch te verklaren en daarnaast betekent in de praktijk dat tegenover iedere man die een ‘pappa-dag’ heeft een werkende vrouw staat. Wat ik bedoel te zeggen is dat we vervallen in randzaken en geneuzel in de marge waar het in feite niet om gaat. Laten we dat los laten!
Verhoudingen
De verhoudingen in Nederland zullen voorlopig in het voordeel van de man blijven en dit is heel logisch gezien het feit hoeveel vrouwen daadwerkelijk kiezen voor een carrière. Een 50/50 verhouding is een utopie. Toch vind ook ik dat de verhoudingen zoals ze nu zijn beter kunnen. Dat initiatief, en daarmee ben ik het met Elma Drayer eens, ligt niet alleen bij de bedrijven en de overheid maar ook bij de vrouw zelf.