met HR vacatures & het beste HR forum

Wat zijn jullie ervaringen met werk/prive gerelateerd verzuim

Ik ben op zoek naar praktijkervaringen van HR-adviseurs met verzuim dat verband houdt met de combinatie van werken en zorgtaken. Bijvoorbeeld; een medewerkster dreigt uit te vallen omdat ze al veel te lang op haar tenen loopt. Haar werk als directiesecretaresse vraagt veel en thuis heeft zij twee kinderen die zeer regelmatig ziek zijn en op dat moment vaak niet naar de kinderopvang kunnen.

Of; een medewerker heeft altijd prima gefunctioneerd maar is al enige tijd ziek. Prognose was lang onduidelijk het begon met migraineklachten en rugklachten maar uiteindelijk blijkt het nu een burnout te zijn. De bedrijfsarts geeft aan dat medewerker rust nodig heeft en niet in staat is om te werken. Via zijn collega's hoor je echter dat medewerker in scheiding ligt en dat zijn moeder kortgeleden is overleden. De medewerker heeft dit nooit verteld aan zijn leidinggevende.

wat zijn je ervaringen met dit type verzuim?
waar loop je als HRM-er tegenaan bij onderwerp?
hoe gaan leidinggevenden binnen jouw organisatie om met dit verzuim?
wat vinden zij lastig?
welke tips heb je voor HR-collega's en leidinggevenden die worstelen met werk-prive gerelateerd verzuim?

Binnenkort organiseer ik een bijeenkomst over het voorkomen van verzuim en vroegtijdig vertrek van werkende ouders binnen organisaties. Jullie input is zeer welkom!

Lees meer HR artikelen over: HR, verzuim, werkenprive

Aantal keer bekeken: 307

▶ Plaats een reactie

Reacties op dit bericht

Permalink Reactie geplaatst door Cobi Sloof on 5 maart 2012 at 9:57am

Beste Marielle,

Als ik je bericht lees, bekruipt mij het gevoel of de werknemers zich in dit geval veilig genoeg op hun werk voelen om hun zorgen met hun leidinggevenden te delen om zo samen een constructieve oplossing te zoeken. Juist dat is m. i. de basis voor het oplossen van dit soort problematiek.

In het eerste geval kan de werknemer via kort durend zorgverlof meer "vrije" tijd opnemen. Maar ga een gesprek met haar aan of haar partner dat ook niet kan doen. Ook daar is mijn motto weer: maak dingen bespreekbaar. Ga als werkgever niet meteen in de aanval, maar schep een basis van vertrouwen, misschien dat tijdelijk wat van haar taken bij een ander ondergebracht kunnnen worden. Die ander groeit dan weer, terwijl je een waardevolle kracht als de directiesecretaresse behoudt en wat meer ruimte om te ademen geeft, waardoor ze weer sterker kan worden. Een mens is meer dan alleen een werknemer.

In het tweede geval gaat het om iemand die altijd goed gefunctioneerd heeft. Waarom dan nu dat kennelijke wantrouwen of hij wel echt ziek is? Als het oordeel van de arbo-arts niet vertrouwd wordt, kan altijd door de werkgever een second opinion worden aangevraagd. Maar dan zal de werknemer zich waarschijnlijk zeer miskend voelen en daar wordt de arbeidsverhouding niet beter op. Uit ondezoek blijkt dat een burnout meestal werknemers treft die zich zeer inzetten voor een bedrijf. Deze werknemer heeft waarschijnlijk zelf zijn klachten ook niet onderkend en dat is ook moeilijk. Jammer dat hij zich niet veilig genoeg voelde om zijn zorgen te delen met zijn leidinggevende, waardoor via dialoog misschien de ziekmelding te voorkomen was.

Ik werk zelf voor een commerciele organisatie, waar ik de enige P&O er ben. Tot nu toe hebben we door te blijven praten en mee te denken dit soort zaken kunnen voorkomen, op kunnen lossen. Zie de werknemer als mens en probeer je in te denken hoe je je zelf zou voelen. En ja, soms moet je wat strenger zijn en aandringen op een tussentijds artsbezoek of wat snellere reïntegratie dan patient wil (in goed overleg met de arboarts), maar in goed overleg kun je heel goed bij de werknemer aannemelijk maken waarom dat is, is mijn ervaring.

Door goed werkgeverschap, ook in dit soort kwesties, motiveer je je mensen om zelf proactief mee te denken en oplossingen te zoeken.

Ik hoop dat je iets aan mijn antwoord hebt. Het verbaasd me dat je geen andere reacties hebt gekregen; zou het onderwerp niet leven bij onze collegae?
Met vriendelijke groet,
Cobi

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie geplaatst door Marielle Leunen on 5 maart 2012 at 3:55pm

Beste Cobi,

Dank je wel voor je reactie! Inmiddels heeft de bijeenkomst al plaatsgevonden. Het leuke is wel dat wat jij omschrijft min of meer aan de orde is gekomen in de onderlinge discussies. Vooral het belang van de dialoog en het gemotiveerd en betrokken houden van medewerkers is aan bod gekomen als oplossing voor het voorkomen van verzuim van werkende ouders. Mocht je het leuk vinden om te lezen; mijn blog over de bijeenkomst staat toevallig sinds vandaag online zie http://blog.careerandkids.nl/