Je bent een pragmaat, zo tussen de 25 en 40
jaar, en je verwacht veel van de organisatie waar je werkt, van je
collega's en vooral van je zelf. Want pragmaten kiezen niet voor de
makkelijkste weg; ze zijn zeer gedreven en verwachten dat mensen om hen
heen dat ook zijn.
Afgelopen donderdag was het zover, de tweede sessie generatieleren met
deze keer in het middelpunt de pragmaten. Onder begeleiding van Aart
Bontekoning (http://www.aartbontekoning.com) gingen zo'n 20 pragmaten in
twee groepen enthousiast in gesprek met elkaar en flip-over. Van een
afstandje keken de deelnemers behorende tot generatie Y toe hoe de
lijstjes van de pragmaten over werkenergie en energiezuigers tot stand
kwamen. Gepassioneerd vertelden de pragmaten over hun top 5 en het bleek
dat de twee groepen bijna unaniem waren wat betreft hun voorkeuren.
Energie bronnen:
1) Vrijheid
2) Uitdaging
3) Succes / Realisatie
4) Ontwikkeling
5) Passie
Energie lekken:
1) Slachtoffers
2) Passiviteit
3) Gebrek aan visie / Geen leiderschap
4) Bureaucratie
5) Politiek machtsspel
Het onderzoek kon beginnen: wat zijn nu de verschillen tussen de
pragmaten en de Y-ers?! Tijdens de eerste sessie waren namelijk dezelfde
twee vragen aan de screenagers / einsteiners / Y-ers gesteld en dit
waren toen de bevindingen:
De top 5 van waarden die zorgen voor Y-ig werkplezier:
1) Variatie / Afwisseling
2) Vertrouwen ontvangen
3) Verantwoordelijkheid
4) Gezellige collega's
5) Vrijheid
De "K-dingen":
1) Passieloze medewerkers
2) Hierarchie
3) Geen inlevingsvermogen
4) Eentonigheid in werk
5) Slechte faciliteiten.
De dialoog ging van start:
Y: "Wat bedoelen jullie (pragmaten) nu eigenlijk met vrijheid, en
succes?"
P: "Hoe bedoel je dat? Dit waren gewoon dingen die meteen naar voren
kwamen, zonder er echt verder op in te hoeven gaan."
Y: "Ok, maar geef dan eens een voorbeeld?"
P: "Die hebben we eigenlijk niet besproken, ik neem aan dat iedereen er
zijn eigen persoonlijke ervaring mee heeft maar die hebben we niet
uitgewisseld."
Y: "Ik zou wel graag zo'n ervaring willen horen!"
En dat was eigenlijk meteen de kern van het grootste verschil. De Y-ers
waren tot hun top 5 gekomen door met elkaar verhalen uit te wisselen en
zo tot de kern van de zaken te komen die er voor hen toe doen. De
pragmaten hadden de factoren in rap tempo op papier geknald en hadden
maar de helft van de tijd nodig die de Y-ers eraan hadden besteed. Ook
bleek het dat Y-ers veel meer waarde hechten aan randvoorwaarden als een
mooie werkplek en inspirerende ruimte. Maar het grootste verschil in
mijn optiek is dat de groep pragmaten vooral door de bril van de ratio
naar de werkwereld kijkt, en de Y-ers meer met de bril van de emotie.
Gevoel speelt bij de young professionals een grotere rol bij het kiezen
van een werkgever, en bij de afweging of je deel wilt blijven uitmaken
van een organisatie. Waar een pragmaat zijn context veelal als maakbaar
ziet, en al een stappenplan in zijn hoofd heeft over hoe hij iets wat
hem echt niet bevalt kan aanpakken gaat een Y-er eerder bij zichzelf te
rade of de context waar hij in is belandt wel bij hem of haar past. Waar
een pragmaat zichzelf bijna in stukjes knipt om al zijn eigen en
opgelegde doelstellingen met succes te ver-'waar?'-lijken zal een Y-er
eerder een jaartje op wereldreis gaan om uit te vinden wat hij nou echt
wil.
Ben jij ook zo benieuwd wat nu de verschillen zijn tussen de Y-ers en de
generatie X, of de protestgeneratie, meld je dan aan voor de focusgroep
van desbetreffende generatie door een mailtje te sturen naar
marieke@berckeleysquare.nl. Laten we ont-dekken en samen-werken!
Lees meer HR artikelen over: Aart, Berckeley, Bontekoning, Generatie, Generatieleren, Grondstra, Marieke, NVP, Pragmaten, Professionals, Alles bekijkenSamenwerken, Square, Y, Young