In mijn vorige blog heb ik een pleidooi gehouden voor het vormen van kleine i.p.v grote teams/afdelingen en heb rekenkundig en vanuit de speltheorie aangetoond waarom grote afdelingen inefficiënt en ineffectief worden. In deze blog wil ik nader ingaan op enkele principes uit de sociotechniek in relatie tot het werken in teams.

Wat we in mijn vorige blog zagen is dat d.m.v. het linking pin principe elk team binnen een hiërarchische structuur een connectie heeft met een hoger…

Mijn laatste Blog eindigde met de volgende tekst:

Dit (de inzichten die we hebben opgedaan m.b.v. de speltheorie) betekent dat we in ons organisatieontwerp moeten zorgen voor hechte teams, omdat daarbinnen de sociale druk/controle groot is, mensen sneller de samenwerking zullen zoeken en dus coöperatief gedrag zullen gaan vertonen. In mijn volgende blog laat ik zien welke (sociale) mechanismen werkzaam zijn rond het werken en samenwerken in teams en laat ik vervolgens zien hoe het…

In mijn vorige 4 blogs heb ik jullie een inkijkje gegeven in de wondere wereld van de speltheorie als wetenschappelijke basis voor het voorspellen van het gedrag van mensen in besluitvormingsprocessen als mensen willen/moeten samenwerken. De belangrijkste conclusies waren:

1. mensen zijn, als ze gaan samenwerken, niet te vertrouwen (zie: onderzoek van Anderson “waarom overheidsmanagers niet willen deugen”)

2. mensen worden primair gedreven door eigenbelang (zie: prisonersdilemma…

In mijn vorige blogs onder de titel “let’s play games” en “samenwerken als dilemma” heb ik een klein inkijkje gegeven in de wereld van de speltheorie en o.a. de speltypen “prisoners dilemma” en “Tragedy of the Commons” beschreven . In deze laatste bijdrage over de speltheorie wil ik eens wat verder inzoomen op wat mensen primair drijft in hun handelen en besluitvorming in organisaties en hoe we dit kunnen beïnvloeden als we dit met “speltheoretische ogen” beschouwen.

Ik heb vanuit het…

In één van mijn vorige blogs onder de titel “let’s play games” heb ik het onderzoek van Anderson (onder de titel: “waarom overheidsmanagers niet willen deugen”) aangehaald, als inleiding in de speltheorie. Ik gebruikte dit als voorbeeld om aan te tonen, dat als de ambtenaar/bestuurder als het ware “gevangen” zit in het spel van budgetverdeling, de ambtenaar niet anders kan dan overclaimen; het zogenaamde Nash-evenwicht.

Nu zijn er inmiddels vele speltypen beschreven en onderzocht (en…