De pagina van Rolf Baarda

Wat is het toch, dat competentiemanagement meestal een vroege dood sterft? Of verwordt tot een instrument waaraan menig manager ronduit een hekel heeft. Waarom komt ons troetelkindje maar niet uit de verf?

Ik denk dat de oorzaak niet die leidinggevende is. Dat zou te gemakkelijk zijn. Het is zijn medewerker die er niets van wil weten. Die wil helemaal niet in jouw keurslijf geperst worden van drie (niet vier, niet twee, maar altijd drie; ook al zoiets) geclusterde…

Lees verder

Leuk! Via Twitter krijg je nog eens wat. En als je wilt rechtstreeks uit de USA. Zo ook de oproep van Jacque Vilet om exit-interviews maar overboord te zetten. Die gesprekjes met medewerkers die op het punt van weggaan staan beschouwt ze als een waste of time.

Ze heeft het niet hoog op met informatie die afkomstig is van medewerkers die vertrekken: die kijken wel uit om zich kritisch uit te laten over relaties waarvan ze in de toekomst misschien weer afhankelijk zijn: “People don’t…

Lees verder

Ik denk dat iedere lezer van HR Base nu wel weet hoe ik over bonussen denk. Maar dat lang niet iedereen dezelfde reserves heeft als ik, blijkt wel uit het recente nieuws.



Zo kondigde Philips topman van Houten aan de bonussen voor individuele prestaties te willen verhogen. Hij wil bij zijn bedrijf een bonuscultuur in het leven roepen. Het plan is om 7 tot 12 procent van het jaarsalaris variabel te maken. Dit moet de prestaties in het concern bevorderen, zo meldt het Financieele…

Lees verder

Colombia is in de greep van de goudkoorts, lees ik in de Volkskrant. Mijnbouwreuzen, gelukszoekers, criminele bendes en guerrillastrijders azen in het Zuid-Amerikaanse land op het gele edelmetaal, dat vijf eeuwen geleden al zo’n enorme aantrekkingskracht had op de Spaanse conquistadores op zoek naar het mythische goudland El Dorado.



Het gevolg van deze goudkoorts of fiebre de oro zoals de Colombianen dit zelf noemen: hele gemeenschappen krijgen in toenemende mate te maken met… Lees verder

Op een middag ligt een visserman heerlijk op zijn rug op het strand naast zijn gammele en oude bootje. Er komt een miljonair voorbijlopen die de jongeman ziet liggen en een gesprek begint.

"Wat doe je?" vroeg de miljonair.

"Kan je dat zelf niet zien? Ik doezel," antwoordde de jongeman, geërgerd dat zijn siësta zo onceremonieel werd verstoord.

"Jawel, maar wat doe je voor de kost?" vroeg de miljonair.

"Ik vang vissen," zei de man, wijzend naar de vijver.

"Hoeveel… Lees verder