Nog een paar jaar en dan ben ik 43. En dan kan ik geen kant meer op op de arbeidsmarkt. Althans, dat is mij altijd gezegd.

Ik kan me daarbij niets voorstellen. Hoe gelukkig ik ook ben in een baan, ik vind het gezond om om de zoveel jaar een nieuwe functie te zoeken. Bij dezelfde werkgever of ‘buiten’. Als dat over een paar jaar niet meer buiten kan, betekent dat dat mijn huidige werkgever de komende 25 jaar of langer aan mij vast zit. En hoewel hij mij vast fantastisch vindt, is dit vooruitzicht niet zaligmakend. Gelukkig voor hem helpt de ontslaghervorming dit te voorkomen.

Ik geloof wel dat ik er al vanaf het begin van mijn loopbaan alles aan heb gedaan om duurzaam inzetbaar te zijn. Ik sport veel, ik slaap veel en graag en als ik een dag niet heb gedanst ,maak ik me zorgen. Ofwel: ik zorg best goed voor mezelf.

Daarnaast zorg ik altijd voor een nieuwe uitdaging. Eerst schreef ik voor een blad, toen schreef ik voor een website, toen maakte ik een blad, toen ook een website erbij, toen ook nog een serie nieuwsbrieven, twitter, LinkedIn, community’s, congressen. Iedere keer een stapje meer, breder en soms hoger.
Ik volgde vroeger cursussen om me op journalistiek gebied te ontwikkelingen. Nu doe ik dat ook op marketing- en salesgebied zodat ik als ik het saai begin te vinden om hoofdredacteur te zijn – wat ik me niet kan voorstellen – mogelijk later eens uitgever kan worden.

En voor het geval ik deze hele tak van sport niet meer wil, oriënteer ik me op een deeltijdpabo. Want in het onderwijs is altijd wat te doen en te beleven.

Heel veel meer kan ik niet doen aan mijn duurzame inzetbaarheid. Blijft de vraag wat u met mijn cv gaat doen als u dat ontvangt wanneer ik ouder dan 43 ben. Met interesse lezen en bij het zien van mijn geboortedatum toch maar op het stapeltje ‘misschien’ leggen? Of maakt leeftijd echt niet uit als het cv flexibiliteit, diversiteit, verdieping en ambitie laat zien?

Aantal keer bekeken: 660

Lees meer HR artikelen over: duurzame inzetbaarheid

Laat een reactie achter

Je moet lid zijn van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland om reacties te kunnen toevoegen!

Word lid van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland

Reactie van rolf on 12 maart 2013 at 11:59am

Ok Wim: je bent inderdaad genuanceerd. Maar voor de duidelijkheid: dit is geen discussie. De mevrouw met het probleem is in deze "discussie" zoek. Eerder op deze site noemde ik dat 'belletje trekken'. Veel lawaai maken en dan zorgen dat je weg komt. Conform het Facebook/Twitter- model: zolang je 'zegt ben je'. De discussie over de kwaliteit van HRM is inderdaad uitgekouwd, zoals die over de kwaliteit van medische zorg, of de kwaliteit van het onderwijs. Daarom doen HRM en HRD elke dag hun kunstje. Ach wat maakt het uit! Zo lang het geld opbrengt. Zou het probleem van Marjan [die niet meediscussieert]daar ook over gaan? Is het haar financieel perspectief dat ons nu [ook] zorgen maakt? Maar al schrijvend wordt één gedachte manifest. Dat is waar HRM briljant in is: het formuleren van een probleem, waarvoor ze zelf geen verantwoordelijkheid neemt. Dat je aan een ander geeft [zoals managers of andere 'buitenaardse krachten'] en dan je handen wast in [morele] onschuld. Inzetbaarheid in organisaties is [mede] een taak van HRM. Waar heeft Marjan het eigenlijk over? Constateert ze misschien, zonder het te zeggen, het falen van HRM?

Prettige dag verder Wim!
Rolf Knijff

Reactie van Wim van Druten on 11 maart 2013 at 4:39pm

@ Rolf
Leuk geschreven Rolf (aai).
Maar lees de rest van mijn reactie ook even -tussen de regels door-.
Nu kun je natuurlijk deze discussie een draai geven naar het bestaansrecht of de toegevoegde waarde van een discipline (HRM/D o.i.d.) maar dit is een dood- en uitgekauwd pad. Overigens betreft het dan een discipline die volgzaam ingevuld wordt vanuit de vraag en behoeften vanuit een bredere omgeving (de business, economie, kansen en maakbaarheid, bedreigingen en risico's, regels en bureaucratie). Dus een beetje een onbenullige reactie van je en niet des ondernemers (stomp).

Reactie van rolf on 11 maart 2013 at 1:05pm

Ruim een week geleden verscheen in de 'Frankfurter Allgemeine Zeitung' een mooi stukje met als [hoofd]titel 'Lebenslange Feedback', een wat bijtend kommentaar op de pedagogisering van de samenleving, zoals we die in Nederland ook kennen, vooral in HRD. We tuimelen over elkaar in het geven van "positive appreciation", zoals die hoog scoort bij onderwijskundigen, trainers en NvO2. [zie in de reacties, behalve de mijne, hieronder]. We willen allemaal van dol-dwaas geluk bij elkaar op schoot zitten elkaar aaien en elkaar vertellen hoe goed we eigenlijk zijn. Mooi geschreven, Marjan, voegt de laatste 'aaier' Wil Houtzager toe. Leuk stukje, meent Wim, daaronder. En wat dan? Verandert er iets op de wereld? De HRM/D positie in de meeste bedrijven is een klucht. Respect van de buitenwereld voor het vak is zoek. Dat weten we al 100 jaar. En dan? De weigerachtigheid van vakgenoten na te denken over het vak verbaast. We aaien elkaar. HRM lijkt wel een secte!

Rolf Knijff

Reactie van Wil Houtzager on 10 maart 2013 at 4:29pm
Mooi geschreven! Je beschrijft alle persoonlijke elementen van duurzame inzetbaarheid. Realiseer je wel dat die slechts 40% van alle factoren die duurzame inzetbaarheid bepalen vormen. 60% heeft te maken met de wijze waarop de organisatie en functie/rol zijn ingericht!
Reactie van rolf on 10 maart 2013 at 10:40am

Jammer Marjan: je bent niet duurzaam inzetbaar. Een troost: het geldt niet alleen voor jou, maar voor ons allemaal. Alle organisaties worden gestuurd op basis van kosten en opbrengst. Niet [ik citeer uit je slotzin] op basis van: "flexibiliteit, diversiteit, verdieping en ambitie". Kost je te veel? Dan houdt de arbeidsrelatie op! Tragisch, maar elke dag te constateren. Het is , helaas, HRM die dat vaak niet begrijpt. Daarom zitten HRM-ers ook nooit in de Raad van Bestuur. Dat was het. Prettige dag verder.

Rolf Knijff.

Reactie van Wim van Druten on 7 maart 2013 at 5:25pm

Leuk stukje Marjan,
Volgens mij gebruik je jezelf als metafoor om een dilemma te duiden.
Maar voor iedereen geldt hetzelfde; je kunt je eigen profiel fit houden (gezondheid, nieuwsgierigheid, leergierigheid, mentale/fysieke flexibiliteit, scala aan competenties en vaardigheden, etc) maar je kunt niet altijd direct wat aan je context van vraag en aanbod doen. Wel is het zo dat iemand "scherp"moet blijven op kieren, spleten en mogelijkheden in een wat "doodgeslagen" en met vooroordelen belaste markt. Maar daar moet je weer een "fit"profiel voor hebben.
Ik geloof niet zo in "als het straks weer beter gaat". Kleine kans dat het in volume- en kwaliteitstermen straks "beter" gaat met een positief effect op (wat) ouderen. Wat ik wel denk is dat het anders gaat. Kijk nu al naar de macro- en bedrijfseconomisch gestuurde vraag om hervormingen op de arbeidsmarkt.
O ja, en het mooie van ouder worden is dat je niet jong hoeft te blijven (daar wordt je een partij moe van!).

Reactie van Jacco van den Berg on 7 maart 2013 at 1:10pm

Marjan,

Alvast van harte ..........

Ik meende al op mijn 35-ste in de pen te moeten klimmen omdat Oud toen al out was. En dat was in 2000 ......., pfff, ik word oud .......... Gelukkig is 43 jaar nu blijkbaar leeftijd! Wat een gekletst!

Niet meer van deze tijd
Ouder worden gaat vanzelf en is van alle (leef)tijden. Onze nationale dichter Vondel schreef enkele toppers na zijn tachtigste, Picasso schilderde zijn meesterwerken op latere leeftijd en The Rolling Stones zijn nog steeds de beste live band ter wereld.

'Oud is out' is een vastgeroeste opvatting die al jaren niet meer van deze tijd is. Het is te hopen dat meer werkgevers daarvan doordrongen raken, want het is een fabel dat ouderdom per definitie leidt tot een lagere productiviteit. Uit onderzoek blijkt namelijk dat ouderen productiever zijn als zij net zo veel scholing krijgen als jongere collega's. En daar zit 'm de kneep. Zij volgen nog steeds aanzienlijk minder cursussen dan jongeren. En als zij dat wel doen, dan gaat het veelal om een korte cursus op het eigen vakgebied. In dit licht bezien, is het niet vreemd dat hun weerbaarheid, wendbaarheid en productiviteit afneemt. En zie daar de voedingsbodem voor negatieve beeldvorming. Door verkeerde vooronderstellingen over ouderen wordt er onjuist beleid ontwikkeld.

Meer hierover de blog Oud is niet out.

Marjan, maak je dus vooral geen zorgen! En dat doe je volgens mij ook niet!

en lees nu dat je 'pas'

Reactie van Jeroen on 7 maart 2013 at 11:21am

Je komt in ieder geval op deze manier al erg ondernemend over!

Ik ben zelf recruiter, 37 en op HR-vlak zo'n beetje van alles gezien en gedaan. Gelijk iedere HR-man c.q. vrouw een zwak heeft voor een instrument, ben ik verder gegaan in recruitment. Naast veel corporate ervaring heb ik de laatste jaar ook commerciële ervaring opgedaan dus ik zie mezelf als zo'n beetje allround. Ik ben meer generalist dan specialist zeg maar. Good for me, maar met 37 jaar 10 jaar plus werkervaring en een Masteropleiding kom je nu ook niet ver met mijn cv omdat het aanbod overweldigend is en bedrijven echt wel de tijd nemen (terecht overigens) om de beste kandidaat eruit te halen. Ook het onderwijs trekt mij, meer meer om kennis te delen en in contact te blijven met 'de generatie die komen gaat'. Helaas ziet het onderwijs zich met bezuinigingen geconfronteerd en met het feit dat in tijden van crisis men een veilige haven zoekt en dus met een overkill aan reacties komt te zitten.

De markt is van grote invloed op je arbeidsmarktpositie, maar niet sluitend. Als de recessie straks voorbij is staat men te spingen om contact met je te krijgen waar je nu zelf alles doet om aan tafel te komen. Ironisch, maar wel de werkelijkheid. Wat wél werkt is je eigen netwerk en dicht bij jezelf blijven. Je zorgt goed voor jezelf en je staat niet stil dus dat siert je.

Ongeacht wat ze zeggen, jij komt er wel!