Functieanalisten doen soms nog wat meer dan alleen functies wegen. Deze rekenmeesters stellen vast hoe zwaar het werk is en welke toeslag daar voor staat. Dus of ik maar eens een kijkje op de vuilstort wilde nemen, want daar werd een nieuw goedje verwerkt wat zorgde voor enorm veel overlast. ODF, zeg maar gedroogd rioolslib, daar ging het om. De inconveniënten van de desbetreffende bulldozermachinisten waren ingeschaald in categorie 2. De vraag was of zij in aanmerking kwamen voor de zwaarste toeslagklasse, namelijk 3.
Nou wil ik op de werkvloer niet graag als het heertje worden gezien. Dus verdween mijn dure pantelon in een paar grote lieslaarzen en klom ik ietwat waggelend, maar vastberaden naar de top van de immense afvalberg. Het zal niet verbazen, dat ik in mijn nette pak toch direct werd herkend als de man die namens ‘kantoor’ de salaristoeslag kwam onderzoeken.
Ik was nog niet boven of twee bulldozers verlegden onmiddellijk hun koers en scheerden rakelings langs mij heen, een grote stofwolk ODF opblazend. Ik zat van top tot teen onder en, erger, ik stonk als een boerencamembert. Vanuit de cabine werd een raampje opengeschoven en een vriendelijk gezicht stak naar buiten. “ Smerig spul, meneer Baarda, niet leuk om in te werken. Misschien kunt u wat voor ons doen?” Nou daar hoefde hij echt niet om te vragen. Het socialistisch hart bonkte luidruchtig in mijn keel. Wat een misstand. Zoiets kun je toch geen mens aandoen? Die toeslag kregen ze, geen twijfel mogelijk!
Terug op de basis kwamen enkele P&O’ers belangstellend naar mijn bevindingen informeren. Het advies had veel weg van een bevel. “Klasse 3”. De situatie leende zich echter niet om veel kritische vragen te stellen. De muffe geur die ik verspreidde, had de kamer volledig gevuld. Damestasjes werden geopend en dure flesjes parfum over mij heen gesprenkeld. Desondanks hoefde ik mijn vrouw die avond niet uit te leggen wat mij overkomen was. De ODF leek aan mijn huid te zijn vastgeplakt.
Nog geen week later viel het sociaal jaarverslag op mijn deurmat. Op de middenpagina’s een interview met een van de machinisten. Boven het artikel stond in grote kapitalen: “Bulldozermachinist, het mooiste beroep van de wereld!”
Was ik er weer ingetuind.
Ook wel eens zo’n blooper gemaakt?
Rolf Baarda
www.bureaubaarda.nl
Je moet lid zijn van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland om reacties te kunnen toevoegen!
Word lid van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland