Het CPB doet niet meer mee

Wat gaat het worden de komende jaren?
Scenario1 : Een hoog verloop, veel vacatures. Uw bedrijf investeert in employer branding, in loyaliteitsprogramma's voor medewerkers, in doorgroeibeleid en in recruitment.
Scenario 2: Weinig verloop, vacaturestop. Uw bedrijf investeert in outplacement, bevriest salarissen en uw onslagrechtjurist komt vaker op de koffie dan uw headhunter.

Uiteraard heeft het economisch tij invloed op welk scenario het wordt voor u. Dus zou je verwachten dat alle HR mensen gisteren met spanning de nieuwe rapporten van het CPB hebben gelezen. Maar ik vrees dat het CPB niet meer meedoet in deze discussie. Voor wie het gemist heeft: het CPB voorspelt een werkloosheid van 6,5% in 2010. ALs het CPB een ding goed kan, dan is dat het het fout voorspellen van de werkloosheid en de spanning in de arbeidsmarkt. Ze zijn er zelfs kampioen in. Twee jaar geleden voorspelden ze dat we nu op 11% zouden zitten en waar staan we? Op 4,5%, grofweg. Dat is niet zomaar fout, dat is prutswerk. Bijna alle politieke partijen zetten in op minder ambtenaren, misschien dat ze daarom bij het CPB denken dat er zware tijden aankomen...

Is er een actuele, snelle voorspeller van de arbeidsmarkt? Jazeker, in de USA en nu ook in Nederland kijken analisten naar bijvoorbeeld het aantal gepubliceerde jobs op het internet. Bijvoorbeeld de Monster Employment Index van Monsterboard, hoewel daar ook veel op aan te merken valt volgens recruitmentblog www.recruitmentmatters.nl. Maar de voordelen zijn duidelijk: makkelijk te meten en rete-actueel. En wat blijkt: de afgelopen maand hebben we heel voorzichting een lichte stijging gemeten. Scenario 1 lijkt, ik herhaal, lijkt weer dichterbij te komen.

Een veel belangrijkere reden waarom u niet naar cijfers moet kijken komt uit het verhaal van Charlie Yin. Hij kwam in 1930 in New York aan vanuit Shanghai en begon vanuit een standje op straat Mihoen te verkopen. Dat werden al gauw twee standjes en hij had een grote familie, dus uiteindelijk at half New York Mihoen van Charlie. Een journalist vroeg hem hoe hij dat voor elkaar had gekregen, zo midden in de crisis een bedrijfje uitbouwen.
'Crisis?' antwoorde Charlie Yin. 'What crisis? What are you talking about? I do not read the papers, i come from China'