Hoe link zijn social media?

Misschien heb je het ook gezien of er over gehoord: In “De Wereld Draait Door” deed advocate Bénédicte Ficq verslag van een fake twitter account waarmee onder haar naam allerlei boodschappen de wereld in werden gestuurd. Haar verhaal ging met name over het strafrechtelijk aspect dat verband houdt met diefstal van identiteit en het misbruik maken hiervan.

Het verhaal zette me aan het denken over alle informatie die beschikbaar is op de digitale snelweg tegenwoordig. Ook afgelopen week was de behandeling in de VS van twee wetten die gaan over het downloaden van muziek en film (PIPA en SOPA wetten). Uit protest tegen deze wetten gingen verschillende internetpagina’s deze week op zwart, waaronder bijvoorbeeld Wikipedia.

In Europa werd over een nieuwe wet gesproken die het mogelijk maakt tot in lengte van jaren alle info op het internet te bewaren van iedereen. Met als doel om de criminaliteit te bestrijden, maar met als neveneffect dat alles wat je ooit op internet hebt gezet, niet meer te verwijderen valt. Een tweede kans wordt zo onmogelijk, je verleden blijft je altijd achtervolgen.

Wat betekenen dit soort ontwikkelingen nu voor ons werk als HRM-ers? Dat de wereld snel verandert, is sinds de jaren negentig is wel duidelijk. Ooit ging het in ons vak vooral over CV’s, sollicitatiebrieven, referenties checken en grond voor ontslag als je verkeerde informatie in je sollicitatierondes had gegeven. Nu gaat het dus over fake identiteit, over googlen van potentiële nieuwe medewerkers, op facebook checken hoe iemands voorkeuren zijn en via twitter je diensten verkopen. Dat daar gevaren aan zitten is evident, maar er zijn ook voordelen.

Zoals altijd bij nieuwe ontwikkelingen is het de kunst om het goede te behouden en de nadelen te beperken. Maar wat betekent dat voor ons HRM-vak? Zoek jij bijvoorbeeld voor werving en selectieprocedures een potentiële kandidaat op google? Check je het linkedinprofiel en de facebookpagina? En zo ja, wat doe je met die informatie? Tot waar is dat geoorloofd en wanneer overschrijden we de grenzen van de privacy? Is de sollicitatiecode nog wel up to date, of hoognodig aan aanpassing toe?

En wat betekent het voor jou als privé-persoon? Ben jij terughoudend met het delen van persoonlijke informatie op het net of laat je je niet weerhouden om volop gebruik te maken van de mogelijkheden van de digitale snelweg? Zijn de doemdenkers van deze wereld te negatief of moeten we kritischer zijn op de nieuwe ontwikkelingen?