Onze FFector on tour door Nederland begon deze week bij een aantal Productiebedrijven.
We spraken daar 9 casemanagers en behandelden 12 verzuimdossiers. De meeste werkgevers hebben gekozen voor het eigen regiemodel en dus ondersteunt hun arbodienst enkel met de inzet van de bedrijfsarts. Tijdens het bespreken van deze dossiers, die in bijna alle gevallen gestagneerd waren, bleek dat de werkgever/casemanager andere ideeën heeft over wat er in een dossier gebeuren moet. Echter komen de casemanagers niet vooruit omdat de bedrijfsarts een advies heeft afgegeven in strijd met hun eigen plannen.
Toen ik vroeg hoe de bedrijfsarts wordt ingezet kreeg ik te horen dat de arts iedere 6 weken zelf de bijstelling en evaluatie doet en de werknemer dus zeer frequent bij de arts zit. Dit gold voor alle ziektetrajecten en is in de loop der tijd een vaste gewoonte geworden voor het hele bedrijf.
Ook was een van de klachten van de casemanagers dat ze vonden dat de werknemers zo aan het advies van de arts bleven vasthouden en dat ze dus moeite hadden om de werknemer mee te nemen in hun eigen gedachtengang en wensen. Met als resultaat het vastlopen van het traject.
Deze casemanager is gewend standaard het advies van de arts te accepteren. Indien dit advies haar niet aanstaat wordt er ontzettend veel energie gestoken in het zorgen dat de arts datgene op papier zet wat ze graag willen zien. Als dat niet lukt, wordt standaard de arbeidsdeskundige ingezet, waarbij in bijna alle gevallen die we besproken hebben gold dat de arbeidsdeskundige en de bedrijfsarts adviezen hadden die haaks op elkaar staan, maar geen van beide overeenkomen met de wensen van de werkgever. (Zowel bedrijfsarts als arbeidsdeskundige zijn werkzaam voor dezelfde arbodienst, toch vreemd) Mocht de casemanager daar niet uitkomen dan is het inmiddels standaard procedure geworden een deskundigenoordeel in te zetten bij het UWV.
Van de 12 dossiers waren er 10 op bovenstaande wijze opgepakt en zat de werkgever met een dilemma. Want hoe nu verder?
Veel werkgevers kiezen voor een eigen regiemodel met het idee zelf dan te bepalen hoe het traject verder vormgegeven dient te worden en wenst geen ondersteuning van een arbodienst en daarmee een adviseurs ipv een arts.
Het was voor al deze casemanagers een openbaring om zichzelf terug te horen en de conclusie te moeten trekken dat ze niet anders gewend zijn dan te acteren en reageren op datgene wat anderen van buitenaf aangeven en adviseren. Ze kwamen tot de conclusie dat ze helemaal niet meer zelf de regie voerden, maar wachten op rapportages van mensen die gezien worden als (medische) adviseurs. Mensen die het bij voorbaat beter weten dan zij.
Ook realiseerde zij zich dat ze door de bovengenoemde procedure ieder contact met de werknemer verloren. Tenslotte schakelde de werknemer nu met de bedrijfsarts om de 6 weken ipv met de werkgever.
Wat er bij deze werkgever speelt, speelt bij heel veel werkgevers in Nederland. Ondanks dat gekozen wordt voor onafhakelijkheid en eigen regie voeren, wordt onbewust de regie uit handen gegeven.
De arts is hoe dan ook leidend!
Maar hoe zit het met simpelweg een gesprek voeren met de werknemer? Vragen waar de werknemer behoefte aan heeft? Delen wat je graag zou willen zien en dus gezamenlijk tot een plan komen.
Een van de argumenten die we tijdens de hele tour hebben gehoord is dat de werkgever wil weten of en hoe de werknemer door zijn specialist wordt behandeld en wat het behandelplan inhoudt. Dus leggen zij deze vraag neer bij de bedrijfsarts die op zijn beurt het nut niet inziet van het opvragen van deze gegevens.
Het advies wat FFector dan ook het meest gegeven heeft is het gesprek aangaan met de werknemer en hem vragen om die informatie. De privacy wetgeving is er ter bescherming van ons allemaal. Echter vragen om die gegevens aan de persoon zelf is geen strafbaar feit. Indien de werknemer je voldoende vertrouwt en je ook duidelijk kunt maken wat het is dat je precies wilt weten, kan de werknemer je deze gegevens zelf laten verstrekken door zijn specialist.
Eigen regievoeren betekent dat je je moet inzetten om erachter te komen wat de beste weg is. Er is niets mis met het vragen van advies aan derden als een bedrijfsarts of arbeidsdeskundigen. Het vervolg is echter niet dat je klakkeloos het advies aanneemt maar opnieuw de balans opmaakt en bepaalt welke weg jij moet inslaan.
UWV en het deskundigenoordeel
Door bovengenoemde procedure te volgen kreeg deze werkgever vaak een negatief oordeel van het UWV. Waarom? Het UWV kijkt naar wat de werkgever gedaan heeft om re-integratiemogelijkheden te creëren. Argumenten als: "maar de bedrijfsarts heeft gezegd dat..." betekenen niets voor het UWV.
Het is heel prettig dat jij je laat adviseren door een derde, maar feit blijft dat jij als werkgever verantwoordelijk wordt gehouden voor de wijze waarop het traject loopt en niet de bedrijfsarts.
Heb jij daarom gekozen bij je arbodienst voor een eigen regiemodel? Ga voor jezelf dan na in hoeverre je daadwerkelijk de regievoert. Hoe vaak zeg jij: "de bedrijfsarts heeft gezegd dat.." of "op advies van de bedrijfsarts ga ik.."
Er is niets mis met deze zinnen, je moet je alleen afvragen of jij hier voor de volle 100% achterstaat of dat je de regie zojuist aan de bedrijfsarts hebt gegeven.
Ben je toe aan een sparmomentje om even een frisse blik op je dossier te werpen? Plan een afspraak in tijdens FFector on tour
HR Event geplaatst door Els ten Hengel
Renée Aben heeft gereageerd op Wendy's HR bericht 'Kraamverlof'
Jolanda Kramers heeft gereageerd op Ellen Achterberg's HR bericht 'geen arbeidsovereenkomst in personeelsdossier'
M. van de Kerkhof heeft gereageerd op Wendy's HR bericht 'Kraamverlof'61 leden
116 leden
164 leden
55 leden
58 leden
Je moet lid zijn van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland om reacties te kunnen toevoegen!
Word lid van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland