Morbide obesitas is een chronische ziekte

In 2011 is er tweemaal een uitspraak van de kantonrechter gepubliceerd waarbij de kantonrechter verzocht werd om de arbeidsovereenkomst tussen een werknemer die lijdt aan morbide obesitas en zijn werkgever te ontbinden. In een zaak die speelde voor de kantonrechter Tilburg (…) wilde de werkgever (een huisartsenpost) de arbeidsovereenkomst ontbinden omdat de werkneemster reeds vier jaar arbeidsongeschikt was onder meer door verschillende operaties die zij moest ondergaan in verband met haar overgewicht en herstel niet spoedig te verwachten viel. Hiernaast waren er roosterproblemen ontstaan binnen de onderneming door afwezigheid van de werkneemster. In een zaak die speelde voor de kantonrechter Zwolle (kantonrechter Zwolle 4 november 2011, JAR 2011, 309) wilde de werkgever de arbeidsovereenkomst ontbinden omdat de werknemer zijn werkzaamheden als productiemedewerker niet meer kon uitoefenen wegens zijn gewicht.

In beide zaken oordeelde de kantonrechter dat morbide obesitas een chronische ziekte is. Dit leidt ertoe dat er gedurende de eerste twee jaren van de ziekte een opzegverbod geldt.

De kantonrechter Tilburg was van mening dat de werkgever voldoende inspanningen verricht had, aangezien de werkneemster gedurende de vier jaren arbeidsongeschiktheid begeleiding had gekregen. Er kon volgens de kantonrechter niet meer verlangd worden van de werkgever. Bovendien duurde de periode van arbeidsongeschiktheid lang ten opzichte van de periode dat de werkneemster in dienst was (tien jaren). Hiertegenover stond dat de ontbinding van de arbeidsovereenkomst voor de werkneemster als een grote verrassing kwam. Dit diende er volgens de kantonrechter toe te leiden dat de arbeidsovereenkomst ontbonden diende te worden met toekenning van een vergoeding.

De kantonrechter Zwolle oordeelde dat de arbeidsovereenkomst slechts ontbonden kon worden indien er sprake was van bijkomende omstandigheden, aangezien er een opzegverbod van toepassing was. Vervolgens overwoog de kantonrechter dat het aan de werkgever is om een werknemer op zijn functioneren aan te spreken en hem de gelegenheid te geven om zijn functioneren te verbeteren. Aangezien er geen functioneringsgesprekken hadden plaatsgevonden, de werknemer slechts eenmaal op zijn verantwoordelijkheid was gewezen en de werknemer reeds 47,7 kg was afgevallen, was er volgens de kantonrechter geen grond voor ontbinding van de arbeidsovereenkomst.

Uit beide uitspraken lijkt te volgen dat een werkgever zich dient in te spannen indien een werknemer lijdt aan morbide obesitas. De werkgever dient de werknemer aan te spreken op zijn functioneren en dient bovendien aan te geven dat van de werknemer verwacht wordt dat hij zijn overgewicht aanpakt. Als de werknemer vervolgens geen actie onderneemt, dient de werkgever eerst naar lichtere maatregelen te grijpen dan ontbinding van de arbeidsovereenkomst, zoals een loonsanctie. Indien de werkgever een van deze stappen overslaat, loopt hij het risico dat de kantonrechter de arbeidsovereenkomst niet ontbindt of een vergoeding toekent aan de werknemer.