Nurten Albayrak ziet het waarschijnlijk verkeerd

Wat doe ik fout? is de eerste vraag die een leidinggevende zich moet stellen bij ontevredenheid onder medewerkers. Ook Nurten Albayrak.

Van alle 100 werkenden staan 30 positief, 30 neutraal en 40 negatief tot heel negatief ten opzichte van hun werk. En één op de drie denkt erover om op te stappen. Dat laat onderzoek van Mercer (oktober 2011) zien naar de tevredenheid van medewerkers met hun baan. Waarom zijn zoveel mensen ontevreden met hun baan? Onvrede met de financiële beloning is maar in 20% van de gevallen de reden waarom mensen geestelijk afhaken of opstappen. Salaris kan wel een ‘dissatisfier’ zijn als je te weinig verdient om redelijk van te kunnen leven, maar het is geen, of alleen tijdelijk, een ‘satisfier’. Al denken managers dat te weinig geld in 80% van de gevallen de reden is voor demotivatie, slecht presteren en vroegtijdig vertrek. Doorslaggevender hiervoor zijn zaken als: onvoldoende ontwikkelingsmogelijkheden, een organisatiecultuur waarin iemand zich niet thuis voelt, een gebrek aan erkenning, een work-life balans die scheef is. En de belangrijkste: geen goede relatie met een baas.

Wat te denken van de verdediging van Nurten Albayrak als zij zegt dat de onvrede van medewerkers en het grote verloop komt door de grote sociale onveiligheid; het feit dat baanzekerheid voor veel functies laag is omdat het COA voortdurend groeit en krimpt met de groei en afname van het aantal asielzoekers. Dit aspect zal ongetwijfeld meespelen, maar de mensen die solliciteren bij het COA weten dit van te voren. De kans is groter dat de slechte sfeer bij het COA inderdaad voor het grootste deel te wijten is aan haar stijl van leidinggeven, zoals in de media wordt gerapporteerd. Een slechte relatie met een baas blijkt namelijk de belangrijkste reden waarom mensen hun baan vaarwel zeggen. In maar liefst de helft van de gevallen.

Net als Nurten Albayrak leggen managers de oorzaak voor dingen die niet goed gaan graag buiten zichzelf. Dat doen niet alleen managers, maar dat doen we allemaal. Terwijl we successen zo graag aan onszelf toeschrijven. En dat komt weer omdat we graag een positief beeld van onszelf in stand houden. Iedere manager die wordt geconfronteerd met grote onvrede en een groot verloop zou eerst bij zichzelf te rade moeten gaan en zich moeten afvragen in hoeverre dat aan hem/haar ligt. Dat geldt ook voor Albayrak. We wachten de resultaten van het onderzoek af. Maar als ik Albayrak was zou ik me er op voorbereiden dat ik het beeld over mijzelf zal moeten bijstellen.