Wij hebben een keer iemand in outplacement gehad, die tot voor kort bij zijn werkgever op rozen zat. Het bedrijf waar hij werkte, was jarenlang onbetwist marktleider, wat geleid had tot formidabele arbeidsvoorwaarden. Toen de concurrentie echter van zich liet horen, werden in rap tempo dure krachten ontslagen. Waaronder ook onze kandidaat. Hij had er echter grote moeite mee om zich aan deze nieuwe omstandigheden aan te passen. Hij bleef potentiële werkgevers vergelijken met zijn laatste werkgever en daarbij liep hij er steeds tegenaan dat hem te weinig salaris geboden werd. Hij vond dat hij recht had op het salaris dat hij voorheen genoten had en was nauwelijks bereid om dat te herzien.
Wij zien vaker werknemers die hun arbeidsvoorwaarden als een verworven recht zien. Ze zijn gewend geraakt aan hun inkomen en zijn het gaan zien als een gepaste beloning voor hun inspanningen. Daarbij zien ze het principe waarop dat inkomen gebaseerd is nogal eens over het hoofd. Waarom biedt de werkgever namelijk bepaalde arbeidsvoorwaarden? Uiteindelijk is dat direct gekoppeld aan wat de werknemer opbrengt. Het is een simpele regel: een werknemer (ongeacht het niveau) moet altijd meer opbrengen dan hij kost.
Dan doet zich dus de vraag voor of medewerkers weten wat zij de werkgever kosten. Dat blijkt in de praktijk niet zo te zijn. Wij hanteren daar gemakshalve de volgende regel voor: de medewerker kost de werkgever circa 2 maal het bruto jaarsalaris. Te weten: salaris, meubilair, pc, telefoon, kantoorartikelen, vloeroppervlak, verwarming, schoonmaak en managementtijd. Voor staffunctionarissen, zoals P&O-ers, is het vaak moeilijk vast te stellen wat zij opbrengen. Toch is het van essentieel belang om daar goed naar te kijken om te voorkomen dat zij alleen maar gezien worden als kostenpost.
Ook in loopbaanadviesprogramma’s zien we vaak dat cliënten weinig oog hebben voor wat ze waard zijn. Ze hebben het meestal over hun kwaliteiten en hun interesses en te weinig over wat ze opbrengen voor een werkgever. Vaak willen ze promotie maken en stijgen binnen de organisatie, zonder dat ze precies duidelijk kunnen maken waarom dit voor de werkgever in financiële zin interessant is. Wie echter een goed beeld wil krijgen van zijn plaats binnen een organisatie, dient ook te kijken naar zijn waarde voor die organisatie. De beste manier om binnen korte tijd promotie te maken of de huidige positie te verstevigen, is om de opbrengsten voor de werkgever zichtbaar te maken en te vergroten.
Begrijp me goed, rentabiliteit van een medewerker is niet het enige dat van belang is in een organisatie. Het is echter wel een belangrijk criterium en vooral in tijden van bezuinigingen. Bovendien valt het op dat er maar weinig over gesproken wordt. De discussies gaan vaak over visie, motivatie, bezieling, ontwikkeling. Daarbij vergeet men ten onrechte nogal eens dat dat allemaal betaald moet kunnen worden uit de opbrengsten van de medewerkers.
Je moet lid zijn van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland om reacties te kunnen toevoegen!
Word lid van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland