Rollenspel: een gekunsteld gebeuren?

Opmerking

Reactie van Goosen Broersma on 10 november 2009 at 11:02am

Met de vorige spreker kan ik het van harte eens zijn. De opdrachtgever bepaalt wat te doen met een advies en de assessmentpsycholoog geeft een advies. Om op basis van een paar ervaringen de kandidaat 'objectief ' in te schatten blijft een lastige. Wij vinden het daarom nuttig en boeiend om met de persoon in kwestie alle gegevens niet alleen maar door te nemen, maar ook te toetsen hoe hij of zij in de praktijk 'werkt' en met anderen interactie aangaat. Het eindgesprek kost wat meer tijd, maar dan heb je ook wat. En voor de assessor vergt het geduld(niet te snel oordelen...er is meer!).

Reactie van Marcel Hoogeveen on 9 november 2009 at 1:16pm

Naar mijn mening hangt en staat alles hoe je een assessment insteekt. Als je als opdrachtgever niet nadenkt over de info die je wilt halen uit een rollenspel en welke waarde je deze toedicht, dan is het een kunstje die een bureau gaat uihalen om een full-swing assessment op de mat te leggen die overeenkomt met een prijs die de inspanningen zal rechtvaardigen. Het gaat erom dat een bureau ook je business begrijpt en in die context kan adivseren. Dus hoe een rollenspel te interpreteren? Hoort volgens mij bij een totaalplaatje: de aangeboden functie, de context van de organisatie (cultuur), de overige testen, hoe goed kent het bureau je organisatie? Verder is het aan de organisatie (manager) om te blijven selecteren en het selectiewerk niet alleen aan de uitkomsten van een assessment/rollenspel te verbinden.

Reactie van Léon Algra on 8 november 2009 at 2:35pm

"geneigd te denken dat het rollenspel alleen voor een bepaald type mens werkt. En daarmee dus voor een bepaald type werk? De kwaliteit van de eindconclusie hangt sterk af van de kwaliteit van de assessor".
Welk bepaald type mens en welk bepaald type werk is geschikt? Hoe stel je de kwaliteit van de assessor vast?

Reactie van Wilco van Gelderen on 6 november 2009 at 1:34pm

In steeds meer ontwikkeltrajecten laten wij de deelnemers zelf kiezen of het rollenspel onderdeel is van het lesprogramma. In meer dan driekwart van de gevallen verdwijnt het rollenspel van het programma. Wel vindt een aantal het leuk om te kijken hoe het moet of hoe het ook kan. Belangrijkste reden: Het is eng en men voelt zich bekeken.

In veel situaties ben ik in de gelegenheid om medewerkers bij het uitvoeren van hun werk te observeren: aan de telefoon, aan de balie en in een overleg. Wat opvalt, is dat de doorsnee medewerker, waar een leidinggevende heel tevreden over is, in een rollenspel vaak steken laat vallen. Op het gebied van kennis, werkwijze en gedrag. Deelnemers met een bepaalde leervoorkeur kiezen wel voor het rollenspel als instrument.

Als we dit vertalen naar het assessment ben ik geneigd te denken dat het rollenspel alleen voor een bepaald type mens werkt. En daarmee dus voor een bepaald type werk? De kwaliteit van de eindconclusie hangt sterk af van de kwaliteit van de assessor. Wie test je dan met een assessment…

Reactie van Léon Algra on 5 november 2009 at 8:57pm

Een rollenspel, te definiëren als het spel van de percepties. Wat je ziet, zie je ook niet. Of je gedrag ziet, is de vraag. Je ziet wel wat, maar evenzo ziet de kandidaat wat voor rollenspel de assessor speelt. Boeiend toch?! Alleen voor de kandidaat, is het niet geheel zonder risico.