met HR vacatures & het beste HR forum

Volledig arbeidsongeschikt = volledig arbeidsongeschikt

“Mark, het gaat niet zo goed met mij. Al een tijdje niet. Begin december heb ik me ziek gemeld voor mijn werk, ik denk dat ik overspannen ben”. Eveline, een vriendin van mij, belt me op en vraagt om advies, ze is ten einde raad. Ze voelt zich zwaar onder druk gezet door haar werkgever. En voelt zich absoluut niet in staat om op dit moment aan het werk te gaan. Niet met haar eigen werk, ook niet met ander werk. Toch heeft haar leidinggevende haar gedwongen om na te denken over welk passend werk ze denkt te kunnen gaan doen. Niets doen is niet langer een optie. Volgende week moet ze een start maken…

Eveline is 1x bij de bedrijfsarts langs geweest, zijn conclusie “op dit moment volledig arbeidsongeschikt”. Hoe vervelend het ook is om (nog) geen beroep te kunnen doen op deze werknemer, dit is wel het moment voor een leidinggevende om even een pas op de plaats te maken. Met dit oordeel van de bedrijfsarts ligt de reintegratie even stil. Natuurlijk kun je contact onderhouden, een gesprek aangaan, maar van daadwerkelijke reintegratiestappen is geen sprake. Zodra er een oordeel van de bedrijfsarts ligt dat er weer ‘benutbare mogelijkheden zijn’, kun je weer echt verder.

Wat moet je als werkgever dan wel doen? Wanneer een bedrijfsarts mij aangeeft dat er sprake is van volledige arbeidsongeschiktheid wil ik een deugdelijke onderbouwing zien. Zeker als ik denk dat er wel degelijk arbeidsmogelijkheden zijn. Komt die onderbouwing er niet, dan schakel ik een andere bedrijfsarts in voor een 2nd opinion. Voor mij is dat een logische vervolgstap, omdat ik niet wil dat een werknemer zonder goede reden ziek thuis zit. Wat je in ieder geval niet doet, is je werknemer onder druk zetten om aan het werk te gaan terwijl het meest recente oordeel van de bedrijfsarts “volledig arbeidsongeschikt” luidt. Dat is geen logische stap en bovendien een schoolvoorbeeld van slecht werkgeverschap.

Mark Idzinga, januari 2012

Nooit meer een artikel van mij missen? Laat hier je e-mailadres achter

Aantal keer bekeken: 990

Lees meer HR artikelen over: arbeidsongeschikt, bedrijfsarts, overspannen, passend, verzuim, werk, ziek

Laat een reactie achter

Je moet lid zijn van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland om reacties te kunnen toevoegen!

Word lid van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland

Reactie van Ruud van Gerrevink on 3 februari 2012 at 12:07pm: Eens met Dick en Robert. Alleen wanneer een bedrijfsarts meerdere keren tot niet onderbouwde conclusies komt, breekt het moment aan om naar een structureel alternatief om te kijken. Het gaat dan om de vertrouwensrelatie tussen bedrijf en bedrijfsarts in het algemeen en niet over een individuele case.

Overigens is mijn ervaring omgekeerd. Wanneer je als HRM het vertrouwen wint van de bedrijfsarts, krijg jij in dit soort moeilijke gevallen vaak juist wel de vertrouwelijke informatie te horen van de bedrijfsarts (zeker als het verzuim arbeidsgerelateerd is), al was het maar om jou te ondersteunen in het interne adviestraject waarin je dan als HRM met gezag kunt stellen: leidinggevende, deze werknemer laten even rustig herstellen totdat de BA ons adviseert om het re-integratietraject weer op te pakken. Mijn ervaring is in ieder geval altijd geweest dat de BA zo snel mogelijk de re-integratie weer groen licht gaf.

Reactie van Robert Kleen on 2 februari 2012 at 1:10pm: Je mag van een moderne bedrijfsarts wel wat meer verwachten dan alleen de uitspraak 'op dit moment volledige arbeidsongeschikt'. Je kunt ook de vraag stellen: wat is de prognose, wanneer zou het zinvol zijn om wel met re-integreren te beginnen, en natuurlijk: heeft hij een advies aan de werkgever om die re-integratie duurzaam te laten zijn?
Ik zou niet zo snel de weg van een 2nd opinion bewandelen, omdat dat de relatie met de bedrijfsarts geen goed doet. Beter is het om eerst eens met elkaar in gesprek te gaan over of je de visie op verzuim en re-integratie met elkaar deelt. Er zijn in den lande helaas nog veel bedrijfsartsen die bij overspannings- en burn-out achtige klachten op het spoor zitten van 'ga maar thuis zitten', terwijl onderzoek uitwijst dat dat het herstel eerder vertraagt dan bevordert. Belangrijker is het om snel het gesprek tussen werknemer en werkgever op gang te brengen om de oorzaak boven tafel te krijgen, zodat daar iets aan gedaan kan worden.
Ik deel de gedachte dat doorgevraagd moet worden naar de onderbouwing van de bedrijfsarts, maar zou dus nog een stap verder gaan in de vraagstelling aan hem.