Gisteren was ik één van de vier juristen, drie advocaten en één kantonrechter, die -met collega-blogger trainer Jacco van den Berg- als sprekers optraden op de ‘Nationale Ontslagpraktijkdag’ in Bussum.

Op de borrel aan het einde van de dag vertelde een van de deelnemende P & O managers mij dat het haar opviel, dat bij de bespreking van allerlei ingebrachte praktijkgevallen op het gebied van disfunctioneren, arbeidsconflicten, ziekte, reïntegratie en reorganisatie de juristen onderling vaak sterk verschilden in zowel hun adviezen hoe de situatie in de praktijk aan te vliegen als in de juridische beoordeling van de situatie.

Ik verwachtte dat ze zich vervolgens hierover zou beklagen, teleurgesteld in het gebrek aan overeenstemming tussen zoveel duurbetaalde deskundigen. Integendeel: ze putte hieruit moed om vooral haar eigen koers te blijven varen bij de oplossing van arbeidsrechtelijke geschillen.

Doordat bij het aanvliegen van allerlei arbeidsrechtelijke geschillen of andere praktijksituaties die raken aan het juridische naast het juridische kader ook allerlei zakelijke en menselijke factoren meespelen, is het op zich niet verwonderlijk dat ook onder juristen geen eenstemmigheid heerst over ‘de beste aanpak’–als die al bestaat. Het hangt er maar vanaf welke zakelijke of HRM-invalshoeken je meeneemt –en hoe je die vervolgens meeweegt.

Dat ook de juridische beoordeling tussen juristen onderling soms sterk verschilt, is minder vanzelfsprekend.
Net zoals bij andere disciplines het geval is, kan de verklaring ‘m zitten in verschil in kennis en ervaring.
Ook vraagt de ene jurist beter door dan de andere, waardoor er een vollediger beeld van de juridisch relevante feiten ontstaat.

Een andere reden kan zijn in het feit dat met name in het arbeidsrecht veel ‘open normen’ worden gebruikt, zoals ‘de verplichting je als ‘goed werkgever’ en ‘goed werknemer’ te gedragen, of ‘tijdig’ advies te vragen bij de Ondernemingsraad, waarvan de invulling afhankelijk is van ‘de omstandigheden van het geval’.
Hierdoor kan een voorgelegde situatie weer net iets afwijken van wat eerder in de vaak ruim voorhanden rechtspraak aan bod is gekomen –en er dus meer ruimte voor interpretatieverschillen is.

Ik ben benieuwd naar praktijkervaringen van HRM’ers met onderling sterk afwijkende arbeidsrechtelijke adviezen van verschillende juristen over dezelfde arbeidssituatie; waarin verschilden die adviezen en wat verklaarde die verschillen, voor jullie gevoel -en wat deed je eruiteindelijk mee!?

Arthur Hol

www.hrmcollege.nl
De Koning Vergouwen Advocaten

Aantal keer bekeken: 75

Laat een reactie achter

Je moet lid zijn van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland om reacties te kunnen toevoegen!

Word lid van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland

Reactie van Arthur Hol on 2 april 2010 at 3:58pm
Dag Michiel,

Net zoals bij alle andere adviseurs die je inschakelt dien je te beseffen dat je als opdrachtgever de eindverantwoordelijkheid draagt voor wat er op basis van de adviezen gebeurt. Als leek ben je natuurlijk meer geneigd (zwaar) te leunen op de koers van een adviseur, naarmate je je minder thuis voelt op het terrein waarop je geadviseerd wordt.

Afgaan op je buikgevoel, dat onder woorden brengen en vragen om een reactie van je adviseur lijkt dan de logische eerste stap, die vaak niet gezet wordt doordat mensen dat niet durven, uit angst de confrontatie aan te gaan of voor dom aangezien te worden. Als de uitleg van je adviseur je bezwaren niet meeneemt, lijkt wisseling van de persoon van de adviseur een logische tweede stap, die niet makkelijk genomen wordt als diegene al jarenlang huisadviseur is van het bedrijf of het gehele concern en jijzelf als personeelsmanager geen vrije adviseurskeuze hebt.

Ik heb bijvoorbeeld bij arbeidsconflicten de indruk dat het heel vaak voorkomt dat de koers die gevaren wordt of de gekozen woordkeuze en bejegening van de andere partij niet aansluit bij de wensen van de opdrachtgever. De door de jurist voorgestelde of gekozen aanpak is dan bijvoorbeeld onnodig conflictopwekkend. De standaard aanpak van een brief op hoge poten naar de andere partij is vanuit conflicmanagementoptiek vaak minder geboden dan de telefoon oppakken en een face-to-face meeting voorstellen.

Als je als leek toch meebeweegt, maar het zoals je schrijft niet goed uitpakt, is je positie -in elk geval- juridisch alleen sterk als er een beroepsfout wordt gemaakt. Daar kan sprake van zijn als aantoonbaar niet goed rekening is gehouden met het op de situatie toepasbare juridisch kader, maar ook als bij de aanpak is ingegaan tegen een -wederom: aantoonbare- uitdrukkelijke wens van de opdrachtgever.

Vaak zullen de bezwaren van de opdrachtgevende leek 'm meer zitten in de gevolgde tactiek en toon, en als daar niet heel duidelijk stelling tegen in genomen, kom je met een aansprakeijkheidsstelling of tuchtrechtelijke klacht niet ver...

Als je heel eerlijk bent naar jezelf toe als adviseur, zijn er geregeld momenten dat je -in het belang van je client zelf, houd je jezelf dan voor, toch iets 'doordrukt'. Dat kan in het belang van je client zijn -dat houdt je jezelf voor tenminste- , maar het kan ook vanuit gemakzucht zijn. Vooral het laatste motief is natuurlijk per definitie verkeerd, maar ook het eerste is paternalistisch en daarmee niet goed passend in een volwassen opdrachtgever-opdrachtnemer relatie.

Voordat ik jaren geleden mijn mediationopleiding volgde, had ik bij de oplossing van arbeidsconflicten vooral oog voor het uiteindelijk resultaat en minder voor het draagvlak bij de client voor de gekozen oplossing en diens zelfwerkzaamheid, terwijl nu de versterking van de conflictvaardigheid voor mij soms een doel dat nog belangrijker is dan het resultaat in het toevallig nu voorliggende conflict.

De uiteindelijke keuze is natuurlijk aan de client, zolang je als adviseur maar duidelijk bent over welke factoren er naar jouw mening allemaal relevant zijn voor het maken van een keuze.

Beantwoordt dit je vraag, Michiel?
Reactie van Michiel Cobben on 1 april 2010 at 9:25am
Arthur,
hoe dien je je te gedragen als je eigen jurist zijn eigen koers doordrukt terwijl je zelf het gevoel hebt dat dit niet klopt? Als leek ga je dan toch met hem mee, maar stel het pakt niet goed uit, wat is dan je positie?