De belangrijkste vraag van het selectiegesprek!

Wie niet kan reflecteren, hoeft hier niet te komen solliciteren...

Blinde vlekken hebben we allemaal. Iedereen ziet ze, behalve jijzelf. Voor onze ontwikkeling is het daarom essentieel dat we open staan voor feedback van anderen en af en toe ook zelf écht in de spiegel kijken. Iets nieuws leren begint altijd met reflecteren. Van onbewust onbekwaam, naar bewust onbekwaam.

Sommige mensen vinden dat heel erg moeilijk, onplezierig of onnodig. In het ergste geval denken ze dat ze zelfkritisch zijn, maar zien ze alleen wat ze willen zien. Soms bespreken we een persoonsanalyse met iemand en blijkt dat diegene zich totaal niet herkent in het beeld dat hij of zij over zichzelf heeft geschetst in die profielschets. Vooral de kritische punten worden aangevochten. Dan is niet alleen zelfreflectie, maar ook het omgaan met feedback een punt van aandacht. Het zijn de mensen wiens tegenslag altijd aan de ander of de organisatie ligt. Ze hebben ook altijd een ‘goede’ reden voor ‘fout’ gedrag. Dat leidt tot problemen in de samenwerking en gedoe in de relatie. Een onrealistische zelf-perceptie is hofleverancier van arbeidsconflicten.

Dat maakt het kunnen reflecteren tot het allerbelangrijkste selectiecriterium. “Wat zijn je zwakke punten?” Toch is die vraag vaak wat ongemakkelijk en gekunsteld. Veel interviewers vinden een prettige sfeer belangrijker dan een scherpe vraag met diepgang. Sollicitanten komen weg met sociaal wenselijke antwoorden of quasi-zwaktes: “Ik trek te veel naar me toe, omdat ik graag wil dat taken zorgvuldig en op de juiste manier worden uitgevoerd, ik ben te ongeduldig, wat eigenwijs, soms iets te perfectionistisch…”

Perfect imperfections

Sommige adviseurs of werkcoaches trainen sollicitanten zelfs in het voorwenden van ‘zwaktes’, die voor hun functie juist een pré zijn: De boekhouder die te nauwkeurig is, de verkoper die geen 'nee'kan zeggen of de boer die te veel hooi op zijn vork neemt. Meer gelul dan wijsheid noemen wij dat. De sollicitant houdt niet alleen de toekomstige werkgever voor de gek, maar ook zichzelf. Want verkeerde verwachtingen leiden ooit tot teleurstellingen.

Zonder reflectie geen goede selectie

Vacaturehouders en sollicitanten doen er goed aan om een veilige sfeer te creëren, waarin een écht en oprecht gesprek met diepgang kan plaatsvinden. Waarin aan weerskanten van de tafel met een échte ik kan worden kennisgemaakt. Waarin dus ook wederzijds gesproken wordt over de minder zonnige kanten van organisatie én sollicitant. De tekortkomingen en de ontwikkelpunten, de zorgen en de dilemma’s, het falen en de lessen daaruit. Zo’n kwalitatief selectiegesprek vraagt om aandacht en expertise. Dat kost dus tijd, geduld en geld. Maar verkeerde keuzes kosten kapitalen!

meer lezen

Aantal keer bekeken: 292

Plaats een reactie