Een kind dat plezier heeft in tekenen of voetballen, leeft op dat moment zijn droom. Ouders en omgeving die het resultaat bewonderen zijn mooi meegenomen. Bewonderd worden is echter geen compensatie van je geliefd of begrepen voelen. Want dán wordt de tekening of de goal groter dan het plezier in het spel zelf. Dat effect is nog sterker wanneer we afwijzing ervaren.

De leraar die zei dat er toch niks van je terecht zou komen, het partijtje waarop je niet was uitgenodigd, de keren dat je als laatste werd gekozen bij de gym. Harde woorden, afkeurende fronsen en afwijzingen, die ons allemaal wel hebben geraakt en gevormd. Ze vertroebelen onze dromen en verlangens. Waar we van binnen écht naar toe willen, wordt vervormd door ervaringen waar we persé van weg willen. We worden perfectionist, gangmaker, carrièrejager, hulpverlener of honkvaste zekerheidszoeker, tot we vastlopen of opbranden. Een goede loopbaancoach stelt dan de juiste vragen. Volg jij het pad van je eigen droom of de snelweg van andermans verwachtingen?

Sommige mensen bereiken de top van de ladder en ontdekken dan pas dat deze tegen de verkeerde muur staat.

Welk verlangen heb jij? Is het jouw passie en plezier om elke dag weer te doen wat je doet? Of is vooral het resultaat bevredigend. De beloning in geld, erkenning, of bewondering van anderen. Als je doet wat jou écht gelukkig maakt, volg je jouw eigen dromen. Wanneer je onbewust najaagt wat je ooit zo gemist hebt, droom je van de toekomstige tijd vanuit een onvoltooid verleden. In alle hectiek van je loopbaan is het goed om soms stil te staan bij de vraag: Van wie zijn mijn dromen eigenlijk?

Do you love your life or do you live 4 likes?

Al 11 jaar schrijf ik elke week deze maandagmorgenquote. Wat ooit begon als het delen van visie op ons vak, groeide uit tot merkbelofte van het onderscheidende Siebert & Wassink. Elke week ontvangen we spontane en soms ontroerende reacties, met dank voor de inspirerende inzichten en bewondering voor de bewoording. Deze ‘likes’ geven de energie en bevlogenheid om elke week weer het potlood te slijpen. Om te schetsen, schrappen en schrijven tot er weer een nieuwe verrassing klaar ligt. Wat het mij persoonlijk echter óók oplevert, is de wekelijkse ontdekkingsreis die eraan voorafgaat. Een moment van verbazen, verkennen en verdiepen. Daardoor leer ik de wereld, ons vak en voorál mezelf steeds weer een beetje beter begrijpen. Die intrinsieke winst is voor mij van onbeschrijfelijke waarde. Zolang die waarde van binnen, minstens zoveel betekenis geeft, als de waardering van buiten, kan ik met bezieling en vanuit mijn eigen gevoel en geweten blijven schrijven.

Meer lezen?

Aantal keer bekeken: 86

Plaats een reactie