Een van onze medewerkers wil het arbeidscontract opzeggen ivm het volgen van een studie. Wij vinden het als werkgever erg spijtig dat deze medewerker vertrekt en zouden graag willen dat deze medewerker weer terugkomt na het afronden van de studie.

Heeft iemand ervaring met het aanbieden van onbetaald verlof?

Aantal keer bekeken: 769

Plaats een reactie

Reacties op dit bericht

Hai Margreet,

ik heb hier zelf geen directe ervaring mee, omdat ik met mijn werkgever of mijn opdrachtgever altijd weer voor gekozen hebben om nee te zeggen als iemand met dit verzoek komt. Wellicht is het anders omdat jullie als werkgever er zelf voor willen kiezen om het toe te staan (of als idee aan haar te opperen), maar ook daar zou ik zeggen: weet je dit echt zeker? En wel om de volgende redenen:

*de wereld verandert hard... 3 jaar is een hele lange tijd. De medewerker verandert, het bedrijf verandert. Wellicht denk je alles geregeld te hebben door 3 jaar verlof te gunnen, maar niets houdt haar tegen om na 3 jaar alsnog haar ontslag in te dienen omdat ze met de nieuwe studie in haar broekzak toch iets anders te gaan doen. En dan ben je wellicht nog verder van huis, omdat je er niet meer op gerekend had. Wat als je een vervanger aanneemt op die functie, die het nog beter blijkt te doen, ga je daar dan afscheid van nemen als er niet iets anders voorhanden is? Ook zonde. En zo zijn er talloze mogelijkheden.

*ook al betaal je geen salaris aan haar die 3 jaar, waar betaal je nog wel voor? Heb je dat in kaart? Bepaalde lasten, bedrijfsverenigingen etc etc.

*heb je je risico's in kaart? Ik denk bv aan ziekte/arbeidsongeschiktheid... ook al is ze met verlof, je blijft verantwoordelijk voor reintegratie als ze ernstig ziek wordt, eerste of tweede spoor

Als je alles afgewogen hebt, en de balans valt positief uit, gewoon doen natuurlijk, maar in mijn beleving is drie jaar een te lange periode om te kunnen overzien. Er is toch ook niets wat je tegenhoudt om bv elke 6 maanden een keer een Skype date te doen met haar om te kijken hoe het met haar gaat en bij de laatste date een nieuwe ABOK te gaan maken voor als ze terugkomt?

Ben benieuwd wat het uiteindelijk geworden is!

groet,
Nathalie

Sluit me aan bij Nathalie; 3 jaar is erg lang. Vooral in deze tijd, waarin de ontwikkelingen heel snel gaan. Kinderen worden, nu op dit moment, opgeleid voor banen die straks niet meer bestaan (automatisering) en tegelijkertijd ontstaan er banen waar nog geen opleidingen voor zijn om maar even aan te geven hoe snel het allemaal gaat. En inderdaad bij ziekte; zijn jullie ERD of niet, hoe dan ook..je blijft verantwoordelijk. Ik zou gewoon afscheid nemen, je kunt elkaar altijd weer spreken over 3 jaar! Niks is voor altijd ;-)

Hoi Margreet,

Even voor de volledigheid: wat is het uiteindelijk geworden?

Daarbij vraag ik me ook af hoe de betreffende mw'ster er zelf in staat: wat denkt zij eigenlijk? Erg tof als je wg'er zo over je denkt (!), maar in hoeverre is dat wederzijds en kunnen jullie daar beiden wat mee?

Ik ben benieuwd!

Groet,
Jeroen

Hi Margreet,

Kan me voorstellen dat je je vereerd voelt: 3 jaar is nogal niet wat (los van dat waardering altijd nog minder wordt uitgesproken dan onderwaardering)!

Wat een goede oplossing trouwens: wie weet wat de komende jaren gaat brengen!

Groet,
Jeroen

RSS