In navolging op het topic ‘HRM-ers kunnen niet recruiten’ post ik een blog over mijn sollicitatieperikelen. Ik opperde immers dat jullie zelf voor de gein eens 5 brieven moest schrijven en daar de balans naderhand van op moeten maken. Marc Barendse poneerde terecht: hou maar een blog bij. Ik ga dat doen. Vooraf eerst wat info over mijzelf en mijn achtergrond. Ik besef me dat solliciteren van twee kanten komt: als werkzoekend wil je werk, als werkgever heb je iemand die bij je wil werken en je daarvoor (al dan niet via een concrete vacature) benaderd. Daar moet je wat mee. Mijn belevenissen zijn geen dagboek maar hopelijk leveren jullie een kritische bijdrage.

Ik ben 35 jaar en een allround P&O-er met de meeste ervaring met het instrument recruitment en werving en selectie. In 2000 heb ik mijn HBO-opleiding Personeel en Arbeid afgerond. In 2001 heb ik een cursus Sociale Psychologie gevolgd, in 2007 heb ik mijn bul gehaald en aangezien ik nu werkloos thuis zit en solliciteer volg ik nog 2 cursussen (Arbeidsovereenkomstrecht en Strategische Selectie). Mijn werkervaring is divers: ik heb verschillende functies gehad bij verschillende bedrijven (enerzijds keus: waar pas ik het beste, welke omgeving vind ik leuk, anderzijds lot: niet iedere baan is een keuze geweest, maar soms pure noodzaak) en daardoor heb ik een goed beeld van het werkveld, de werking van de instrumenten en hoe HR in de praktijk functioneert. Ik heb in de financiële wereld gezeten, bij ingenieurs, bij Shell en de laatste jaren in de gezondheidszorg. Bij iedere werkgever heb ik een andere functie gehad, variërend van HR-Officer tot trainer en van Consulent tot Adviseur. Ik zie mijzelf als ‘de nieuwe werknemer’: ik plan mijn volgende stap doorgaans weloverwogen, volg zelf studies en ben bewust bezig met mijn eigen ontwikkeling. Mijn laatste functie was een specialistische functie: Adviseur Tevredenheidsonderzoeken in de gezondheidszorg. Een leuke en vooral uitdagende functie: ik kwam in mijn voorlaatste functie te weinig toe aan het ontwikkelen van adviserende en soms communicatieve vaardigheden en in die rol kwam dat nadrukkelijk naar voren. Achteraf is dat een succes geweest: ik heb me daar zeker beter op ontwikkeld, anderzijds was het een flop want de gehele dag achter een bureau zitten is niets voor mij. Ik heb afwisseling nodig en hoewel de functie inhoudelijk erg interessant was, was ik niet ongelukkig toen deze ophield: de diversiteit van een HR-functie is een aantrekkingskracht waar ik graag verder mee wil. Ik zoek een functie als HR-Adviseur, personeelsadviseur, HR-Officer, HR-Business Partner of welke exotische naam deze functie momenteel heeft gekregen. Inhoudelijk gaat het me om een rol waarin je op het snijvlak van mens en organisatie actief bent. Daarbij zoek ik afwisseling: denken en doen dienen gecombineerd te worden. Een balans hierin is mooi, maar ik zit liever niet de gehele dag achter een bureau. Ik ben communicatief sterk: een echte Rotterdammer dus (erg) direct, hoewel de scherpe randjes er vanaf zijn. Cijfermatig ben ik goed, kennisinhoudelijk sterk en sociaal ijzersterk: ik kan goed relaties opbouwen en hier in investeren om een lange termijnrelatie te verzekeren. In mijn verleden heb ik gewerkt met ongeschoolden, studenten, professionals, ingenieurs, managers, gepromoveerden, professoren, directies etc. Dus op alle niveaus heb ik leren communiceren. Mijn acties spreken harder dan mijn woorden: ik doe geen toezeggingen die ik niet hard kan maken en liegen is niet mijn unique selling point. Duidelijkheid, openheid en eerlijkheid wel. Operationeel steek ik graag de handen uit de mouwen, beleidsmatig kan ik goed schrijven en adviserend kan ik overtuigend. Gezien mijn ervaring pas ik beter in een organisatie met korte lijnen en een sterke, resultaatgerichte dynamiek: mijn laatste werkgever was een grote speler op de gezondheidsmarkt. Er indrukwekkend, erg uitdagend maar ook zooooooooo traag en politiek. Dat dus niet nog een keer. De voorkeur gaat dus uit naar een platte organisatie.

Per augustus is mijn functie opgehouden en in maart 2010 ben ik begonnen met het actief benaderen van mijn netwerk (in mijn huidige functie en daarbuiten). Vele toezeggingen gehad, nul resultaat. Zelfs geen leads. Ook ben ik toen de arbeidsmarkt gaan benaderen: in maart was het dramatisch: 1 vacature, 70 brieven, anno nu is het weliswaar beter, maar nog geen feest: 1 vacature, 20-30 brieven. Al mijn acties houd ik thuis bij in een Excel-document: zo houd ik overzicht, kan vrij snel contactpersonen achterhalen en mijn voortgang bijhouden. De stand van zaken is anno oktober 2010:

- in maart 5 sollicitaties, waarvan 1 intern. Intern liep stuk omdat een externe voorkeur kreeg. Daar sta je dan, als adviseur moet je interne kandidaten voorrang geven (en daar soms leidinggevenden ernstig op wijzen) maar als je zelf intern solliciteert dan ‘vergeet’ men je. De andere 4 liepen stuk op teveel ervaring, te weinig ervaring, teveel kandidaten en van de laatste hoorde ik niets. Nul resultaat in maart;
- in April andere strategie. Dichter op de vacatures zitten en doen wat ik anderen adviseer: bellen, informeren, checken of je schrijven is aangekomen en informeren naar verloop verdere procedure. Weer 5 sollicitaties eruit: 3 bevestigingen (intern!), de overige 2 (extern) nul reacties. Nabellen lijkt niet erg handig: ieder contactpersoon schroomt niet om aan te geven hoe druk men het wel niet heeft (alsof ik dat weet?) en ondanks toezeggingen van ‘we bellen’ gebeurt er niets. Een externe beweert zelfs dat wij helemaal geen contact hebben gehad, ook niet als ik zijn mailadres herhaal om te checken of mijn sollicitatie niet naar het verkeerde adres is gestuurd.;
- in mei wordt het spannend en ga ik zweten: de zomer komt er aan, procedures lopen dan trager en in een slechte arbeidsmarkt wil je dan helemaal niet zitten. Intern begin ik het vertrouwen te verliezen: men kent mij maar wil schijnbaar van me af en de manier om dit te doen is schijnbaar negeren. Dat heb ik intern vaker zien gebeuren en nu ben ik schijnbaar aan de beurt. Bureaucratieën zijn mooi, uitdagend maar spijkerhard. Ik maak profielen aan op Intermediair.nl en Monsterboard.nl. Niet dat het uitmaakt, want benaderingen blijven uit hoewel mijn cv wel regelmatig bekeken wordt. Overige sollicitaties lopen op niets uit. Ik heb in Leiden een gesprek voor een HR-Advies functie die bij nader inzien meer een controllers- c.q. fiscalistenfunctie is. Helaas. Van de overige 5 sollicitaties heb ik bij 3 bureaus een intakegesprek wat ik uit ervaring interpreteer als een verkapte vleeskeuring: wat kun je voor mij betekenen en in welk hokje kan ik jou passen? De overige twee blijven bij telefonische contacten om mijn sollicitatie te bevestigen;
- in juni schrijf ik 10 brieven! Daar moet wat uitkomen! Ik neem verlofuren op en krijg meer tijd dus nu moet het wel gaan lukken denk ik! Niets is minder waar: 3 keer te zwaar, 2 keer te licht, 2 keer geen reacties op mijn terugbelverzoeken, 2 inschrijvingen bij bureaus en 1 gesprek waar inhoudelijk blijkt dat er geen match is omdat de functie ander blijkt te zijn dan de vacaturetekst. Ik krijg de indruk dat er qua vacatureteksten steeds minder klopt: regelmatig heb ik gebeld naar aanleiding van vacatures en om meer informatie gevraagd en dan ineens blijkt de fulltime functie tijdelijk te zijn, de voorkeur telefonisch naar een vrouw uit te gaan, de vacature intern al in een vergevorderd stadium te zijn of verzin het zelf maar. Ik solliciteer nog steeds naar HR-Adviesfuncties, alleen nu ook naar corporate recruitersfuncties. Ik heb hier zelf niet alleen de nodige ervaring mee, ik zie nu ook vooral hoe het in de praktijk gaat en dat daar nog verbeterslagen te maken zijn dus wie weet;
- In juli breng ik meer tijd thuis door en blijf ik positief: ik kan immers per 1 augustus starten. De zomervakantie laat ik wel voor wat het is, eerst een baan! Ik schrijf 12 sollicitatiebrieven en heb 1 gesprek, bij een gemeente. Ter vervanging van een zwangerschapsverlof zoeken ze daar iemand die het organisatieverandertraject inhoudelijk over wil nemen en verder uit wil voeren. Er staan harde deadlines voor 1 januari 2011 en er is een hoop te doen (operationeel en beleidsmatig). Uiteindelijk blijk ik te gedreven over te komen dus dat ketst af. Mijn contactpersoon (dit liep via een intermediair) houdt me aan het lijntje door in 1 week tijd tot 3 keer toe de deadline te verleggen (nee, morgen heb ik pas nieuws, dan bel ik je). Achteraf geeft hij aan ook aan het lijntje te zijn gehouden door zijn klant. Ik heb regelmatig gesprekken met recruiters die mijn cv heel anders lezen dan ik het geschreven heb (nee, je hebt geen commerciële werkervaring dus ik kan niets voor je betekenen) dus wellicht moet ik mijn cv omgooien (doe ik al op iedere brief die ik schrijf maar goed, wie weet!). Aangezien ik bij meerdere collega’s al presentaties heb overgenomen, trainer ben geweest en geen enkel probleem heb om voor een groep mensen te staan probeer ik over te stappen naar een maatschappelijk brandpunt: het onderwijs. Ik zie twee vacatures waar ik interesse in heb en meer informatie over wil. Telefonisch is het contactpersoon niet te bereiken (vakantie?). Een week later nog niet, en twee weken later nog niet. Eind juli bel ik weer, krijg eindelijk de receptie te pakken maar die kunnen me niet doorverbinden: ze kennen de persoon in kwestie niet. Ik vraag naar de afdeling P&O en die kunnen me, ondanks dat ze willen niet helpen: van de vacature weten zij niets en als ik meer wil weten moet ik maar mailen. Ik laat het er maar bij. Overige gesprekken zijn sporadisch maar niet leuk: ik krijg erg het idee dat ik me moet verdedigen over mijn keuzes (ja, ik wilde nog graag mijn bul halen en dat heb ik in eigentijd gedaan), mijn motivatie (ik wil graag aan de slag blijven, niet thuis komen te zitten) en mijn ambities (met mijn ervaring en kennis hebben jullie bij uitstek voor mij interessante vacatures). De overige 8 leveren uiteindelijk 1 persoonlijke intake op, 3 telefonische intakes en verder niets, ook al blijf ik stug nabellen. Intern kan ik mijn oude functie nog terugeisen maar ik vraag me af wat ik daarmee win: overduidelijk willen ze me niet meer alleen heeft nog steeds niemand het gezegd. Juridisch gezien krijg ik ‘m terug alleen zo wil ik niet werken: ik ken genoeg mensen die zo aan de slag gebleven zijn en zo wil ik niet worden. Mij valt steeds meer op dat ik, gezien mij ervaringen in de zorg, aan deze sector vast zit: hoewel ik in meerdere sectoren ervaringen heb (Finance, Oil & Gas, Engineering) zien weinigen een logische stap naar een andere sector. Ik wil aan de slag, sector doet er mijns inziens niet heel veel toe maar zo werkt het schijnbaar niet;
- Helaas: mijn dienstverband zit erop, evenals 37 sollicitaties en nog steeds niets. Mijn partner overtuigd me toch mee te gaan voor een weekje Texel en dat bevalt goed. Na een week Texel weer ‘vol’ aan de bak. In totaal 15 brieven eruit. 5 reageren binnen een week (helaas, anderen sluiten beter aan), 8 doen loze toezeggingen (we bellen u binnen een week terug) en van de 2 intakes blijft weinig over dan ‘we gaan voor u de droombaan vinden!’. De geupdate cv’s op Monsterboard en Intermediair leveren weinig resultaat op. Ik zie daar (en ook op dit forum) vacatures staan waarop ik heb gereageerd, die reeds voorzien waren maar nog steeds open staan?! Dat klopt niet! Los daarvan: de zoekprofielen die dergelijk sites bieden werken niet echt (althans, ik mis de logica nog steeds en schat mezelf onderhand als 'expert user' in): ik zoek in Rotterdam, met een straal van 40 km. Dan krijg ik vacatures te zien in Overijssel en Limburg! Ik zoek op 'HR', 'HRM', 'recruitment': dan krijg ik vervolgens een vacature voor fiscale talenten en ingenieuze doorzetters bij technische bedrijven te zien (los van een handjevol HR-vacatures). Schijnbaar is het ook een uitdaging sites goed te laten functioneren en up to date te houden. Dat geldt zowel voor de Monsterboards alsook voor organisaties;
- September: ik merk dat ik gefrustreerd ben en mijn omgeving ook. Ik voel heel erg ‘ik wil gvd aan de slag’ en ‘niemand wil me’ en andere negatieve dingen. Dat draag je mee, dat straal je uit en zo kom je nooit aan een baan. Ik weet het, ik moet wat knoppen omzetten, maar hoe. Dan maakt mijn partner nog eens promotie en is de paradox compleet: ik heb alle papieren en kennis maar kom niet aan de bak, mijn partner krijgt loon naar werken (ze werkt hard en word daar eindelijk voor beloond). Zuur, maar zo is de realiteit. Een gesprek met een jobcoach brengt me weer in de realiteit en met frisse moed ga ik verder. Monsterboard organiseert de gehele week een virtual job fair om werkgevers en werkzoekenden bij elkaar te brengen. Leuk idee! Alleen is ook hier het idee leuker dan de uitvoering: geen van de recruiters is aanwezig (chatfunctie werkt niet) en de keer dat ik een chat had werd ik naar de vacature op Monsterboard stond doorverwezen?!? Ik begeef me meer en meer op forums om te polsen hoe de vlag erbij hangt in HR-land. Qua vacatures laat ik het maar even: mijn hoofd zit vol, er lopen altijd wel zaken en hoe snel ik ook wil: ik moet ook leren geduld te hebben (en merk nu dat dat niet echt mijn unique selling point is). Ik zet wel een nieuw record: 26 brieven eruit! Dat moet werken! Uiteindelijk levert dit 1 concreet gesprek op waar ik met 2 managers spreek: met de een sowieso een klik en op 1 lijn, met de ander inhoudelijk een stevig gesprek, maar wel goed. Conclusie: zij komen niet uit de invulling van de vacature dus trekken ze de vacature maar in. I was so close! Helaas pindakaas zei mijn nichtje van 8. Ook dit lijkt wel een trend: in toenemende mate valt mij op dat inhoudelijk geen overeenstemming is over de concrete invulling van vacatures en dat bedrijven ze even makkelijk uitzetten, laten staan en weer intrekken alsof het niets is. In gesprekken met intermediairs en consultants merk ik dat zij dit ook merken maar met hun rug tegen de muur staan. Ook solliciteren op andere baantjes levert niets op (meneer, u bent te zwaar. Met uw papieren heeft u zo ergens anders een baan). Ik kan mijn gesprekspartners geen ongelijk geven (gedeeltelijk dan) maar het is zuur: ik wil werken maar ben op dit moment vlees noch vis. Voor de een te zwaar, voor de ander te dun, voor een derde te dik, voor een vierde te lang, altijd wel iets. Van de overige 25 blijft weinig over dan ‘meer van het zelfde van wat ik hierboven heb geschreven’.
Oktober is een nieuwe maand en wie weet lukt het me in oktober wel. Mijn drive en ambitie om aan de slag te gaan is er niet minder om geworden hoewel ik ook in moet zien dat ik geduld moet hebben. Ik kan me voorlopig prima verdiepen in mijn cursussen en blijven solliciteren. Ik houd jullie op de hoogte! Wat ik wel belangrijk vind om te delen is dat:

- HR staat soms mijlenver van de vacatures af. Niet iedere afdeling die ik heb gesproken ging er even secuur mee om (nee, die is al lang vervuld meneer), sommigen hadden al helemaal geen benul (oh, waar staat die op de site?) of kwam toezeggingen/afspraken na;
- HR moet zich beter beseffen dat zij aan de poort staan van de organisatie. Ik heb vertrouwen in organisaties verloren omdat HR zich reactief opstelde terwijl zij zich voordeed als instigator van een vacature. Sommige bedrijven lossen dit op door een recruiter aan te stellen (die dit doorgaans erg professioneel doen), misschien is het de overweging waard dit intern ook eens te doen;
- Niet alleen jij steekt er tijd in, je sollicitant ook. Ik merk nu zelf wat een werk solliciteren is en ik moet je eerlijk zeggen: valt vies tegen. Iedere brief die ik schrijf vergt de nodige inspanningen, voorbereidingen, aanpassingen voordat deze uiteindelijk de deur uitgaat. Het zou minimaal leuk zijn te merken dat er een minimale inspanning van de werkgever komt;
- Match je tekst: staat het juiste profiel er in? Staat de juiste inhoud erin?
- Let op misbruik van je vacatures. Ik heb het in totaal 8 keer meegemaakt dat een vacature van een bedrijf bij verschillende intermediairs lag (die deze uiteraard geheel anders in de markt zetten). Jouw vacature kan dus geacquireerd zijn zonder dat je er erg in hebt;
- Sommige eisen zijn werkelijk belachelijk. Gezocht profiel: acadeem, met 5 jaar + werkervaring in HR, salarisindicatie 2300-2500 bpm (bij fulltime aanstelling). Ook een mooie: we zoeken een medior/senior voor onze afdeling (…)moet in het bezit zijn van afgeronde VWO opleiding;
- Afwijzingen zijn altijd voer voor discussie maar ik merk grofweg nog steeds dat men zonder reden afwijst (dank voor uw interesse, maar helaas, met vriendelijke groet), beperkte redenen (anderen waren beter, met vriendelijke groet) en maar 2 keer (bij Van Oord en KPN) heb ik meegemaakt dat men echt inhoudelijk een reactie gaf;
- Online solliciteren is soms dramatisch: het sturen van een schrijven met je cv als bijlage werkt in mijn optiek prima, maar in toenemende mate zie je recruitmentapplicaties. Dat betekent eindeloos velden invullen (allemaal verplicht) en soms een account aanmaken (en dan een bevestigings- c.q. activatiemail afwachten). Geen van beiden is leuk maar besef je dat die database wel gevuld is met doorzetters: dat heb je namelijk hard nodig als je door zo’n applicatie moet om je sollicitatie af te ronden;

Aantal keer bekeken: 261

Plaats een reactie