Wij zijn op dit moment bezig om het verzuimprotocol te herzien. We zijn aangesloten bij een nieuwe arbodienst en dat was reden om het protocol kritisch te bekijken. Deze procedure bracht een aantal niewe vragen met zich mee, mede gevoed door een discussie in een actualiteitenprogramma op tv onlangs. Het is mij niet meer bekend welk discussieprogramma het was, maar het ging over de rol van de arbodienst en wat zij mogen vastleggen aan al dan niet medische gegevens. Een arbodienst had de privacyregels overschreden.

Naar aanleiding hiervan hebben wij de volgende vragen:
 Wat mag de Arbodienst wel en niet vastleggen en wat is daarvan toegankelijk voor de werkgever. Is dit conform wetgeving.
 Wat is de relatie tussen de Arbodienst en de bedrijfsarts gezien de (medische) gegevens die nodig zijn voor het opstellen van een probleem analyse en plan van aanpak. Hier kan niet te weinig in staan, maar ook weer geen medische gegevens.

Een zieke medewerker hoeft niet aan te geven wat het probleem is. Als hij dat wel doet, mag het toch nog niet vastgelegd worden.

Ik ben benieuwd hoe anderen hiermee om gaan en in welke zin de gevens, die voor de werkgever toegankelijk zijn toch bruikbaar zijn.

Vriendelijke groet,
Angelique

Aantal keer bekeken: 648

Plaats een reactie

Reacties op dit bericht

Na meer research op internet over dit onderwerp blijkt dat het de desbetreffende arbodienst Verzuimreductie was. De uitzending was vrijdagavond 16 maart 2012 bij Zembla. Wellicht dat sommigen dit herkennen.

De bedrijfsarts (al dan niet in dienst van of ingeschakeld door de arbodienstverlener) mag alles vragen en vastleggen want dat valt onder het medisch beroepsgeheim. De casemanager (van de arbodienstverlener) hoeft maar een ding te weten: wat zijn de inzetbare mogelijkheden van de zieke werknemer. En dat is ook voldoende om de WVP te kunnen uitvoeren.

Verder is er in de praktijk in feite niets aan de hand. Ik heb als P&O-er, casemanager, HRMer vele gesprekken gevoerd met zieke werknemers, vaak waren dit de "probleemgevallen" en zij vertelden mij soms dingen die ze niet eens aan de dokter of bedrijfsarts hadden verteld. Als je werkelijk geïnteresseerd bent in hoe het met iemand gaat, dan wil die maar wat graag vertellen wat er aan de hand is. Overigens behandelde ik die gegevens zelf ook als "medisch geheim". Dat was bekend en daarom voelde men zich vrij om mij dat soort zaken te vertellen. Wel heb ik die info gebruikt om "met gezag" naar leidinggevenden te communiceren dat er wel degelijk sprake was van een serieus medisch probleem (zonder vermelding details uiteraard) wanneer zij daar blijkbaar aan twijfelden en om die reden onvoldoende wilden meewerken aan het re-integratietraject.

RSS