Afgelopen weekeinde bracht ik alle overbodige spulletjes van mijn pas overleden vader naar de stort. Een hele klus. Hoe meer je bewaard, hoe meer jouw kinderen moeten opruimen. Wanneer leren die oudjes dat nu eens?

Goed. Al die rotzooi, vergeef me pa, moest dus worden weggebracht. Maar in een andere stad, zijn ook andere gewoontes. Want in het bewuste plaatsje waar mijn vader nu vanonder de gladiolen het leven bekijkt, wil men niet dat je in één keer alles over de weegbrug rijdt – zoals bij ons – maar elke soort apart.

Sorry, ik niet dadelijk begrijpen. Ik wat uitleg nodig hebben.

Helaas, Murphy was die dag ook afgereisd naar dit godverlaten Drentse oord. Bleef ik in mijn auto zitten terwijl ik mij melden moest, had ik stoffige gordijnen, vergeelde boeken en een doorgelegen bed spiraal op één hoop gegooid, terwijl dat natuurlijk netjes gesorteerd had moeten zijn, en vroeg ik om een pinautomaat hoewel boven mijn hoofd in koeienletters stond geschreven dat men hier alleen contant betalen kan.

OK. Ik geen geld mee hebben. Ik direct gaan halen, als u het mij vriendelijk vraagt.

Maar in een onberispelijk noordelijk accent, waarin geen lettergreep te veel wordt uitgesproken, werd mij door de dienstdoende receptionist duidelijk gemaakt wat hier de regels zijn. ‘En bovendien,’ liet hij mij nog geërgerd weten, ‘kost het mij na uw onhandig optreden heel veel moeite om dat betaalsysteem weer op orde te krijgen.’

Basiskrachten, je herkent ze meteen aan hun gedrag. Niet persé aan hun functie!

Basiskrachten – de benaming is ontleend aan het competentiemodel van mijn bureau - zijn medewerkers die zich veilig voelen in een wereld die volledig door regels is bepaald. Denk aan typistes, winkelbedienden, magazijnmedewerkers of kraandrijvers. Of ambachtelijk: constructiebankwerkers, schilders, lassers en tegelzetters. En veiligheidsbeambte, brandweerman en stadswacht zijn beroepen waar een Basiskracht zich uitstekend in thuis voelt. En o ja, ook de medewerker op een afval sorteerstation!

Basiskrachten verstaan hun vak. Niet alleen in de vorm van een diploma of certificaat kunnen zij duidelijk maken dat zij zich bekwaamd hebben in een specifieke vaardigheid, ze tónen zich ook vakman. Dat wil zeggen dat zij met zorg hun vak uitoefenen. Zij laten merken hun verantwoordelijkheid te kennen, hetgeen zich uit in bijvoorbeeld de representativiteit van de receptioniste, de afwerking van de tegelzetter of de precisie waarmee de kraanmachinist een gleuf graaft.

Maar het probleemoplossend niveau van een Basiskracht heeft ook zijn beperkingen.

Feitelijk heeft de Basiskracht geen probleeminzicht! Zijn hunkering naar regels en zekerheden maakt hem weinig flexibel en ook met communiceren heeft hij de nodige moeite. Inlevingsvermogen is nu eenmaal niet zijn sterkste eigenschap. Oplossingen moeten voor de Basiskracht klip en klaar zijn vastgelegd. Vertel een metselaar niet dat het muurtje een halve meter naar achteren moet, want de tekening geeft heel anders aan.

De televisie maakt graag gebruik van Basiskrachten. ‘Man bijt hond’ is er helemaal mee gevuld. Of het programma ‘Jouw vrouw, mijn vrouw’, waarin de vrouwelijke echtgenoten voor tien dagen bij elkaars gezin intrekken. De nieuwe leefomstandigheden waarin zij dan terechtkomen, waar de eigen regels plotsklaps geen geldigheid meer hebben, zorgt ervoor dat deze mensen letterlijk ontregeld raken. En met hen het hele gastgezin. De hilarische situaties die voortkomen uit een tekort aan probleemoplossend vermogen leveren misschien wel vermakelijke maar toch echt geen integere televisie op.

Nee, improviseren is niet echt hun ding.

Dus wie op competenties stuurt – en niet op de functiebeschrijving alleen – weet dat mijn receptionist beter geworven had kunnen worden op een probleemoplossend niveau hoger. Goed voor het bedrijf, de persoon in kwestie schiet in lastige situaties niet snel meer te kort. Maar nog beter voor tobbers zoals ik!

10 december spreek ik op het congres Over Personeelsplanning met de naam De strijd om talent begint nu!. Kijk hier voor meer informatie (www.overpersoneelsplanning.nl/congres)

Rolf Baarda is directeur van Bureau Baarda, adviseurs voor beloningsbeleid en organisatievraagstukken.

Nieuw is dat wij P&O'ers coachen die zelf hun beloningsbeleid willen opzetten of herzien. Je krijgt van ons persoonlijk advies bij het maken van de juiste keuzes, de toepassing van beloningssystemen en feedback op de resultaten die jij hebt gerealiseerd. Goed voor je kennis en de portemonnee van je baas.

Graag stel ik ons bureau aan je voor in een korte presentatie. Je kunt daarvoor een afspraak maken via 085-27.37.468 of mailen naar rolf@bureaubaarda.nl

Aantal keer bekeken: 387

Laat een reactie achter

Je moet lid zijn van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland om reacties te kunnen toevoegen!

Word lid van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland