In zijn columns in het NRC maar ook in de oudejaarsconference haalde Youp van ’t Hek Rijkman Groenink flink door de mangel. Ook ‘de man’ van Numico (nu Danone) die in 2007 vierhonderd keer Balkenende norm als bonus ontving, kreeg er van langs. Woorden als klauwen en graaien vielen veelvuldig. Hoewel het kapitalistische stelstel door vele als het minst kwade wordt gezien, zijn in 2008 op sommige gebieden haar uitwassen wel heel erg duidelijk geworden. Exorbitante zelfverrijking en het beschamen van vertrouwen zijn twee voorbeelden die op negatieve wijze de boventoon voerden.

Organisaties streven op de lange termijn continuïteit na en willen over 100 jaar nog bestaan. Nu overleven organisaties vaak, en als het goed is ook hun aandeelhouders en bestuursleden. Maar zij hebben andere belangen. Zo gaan aandeelhouders voor koerswinsten en als deze uitblijven, dumpen ze hun aandelen of dringen ze aan op (vijandige) overnames.
Bestuursleden willen gedurende hun zittingsperiode scoren omdat voor hen, bij koerswinst (!), een aantrekkelijke bonus in het verschiet ligt. Voor de korte termijn verkopen zij de toekomst van het bedrijf. Zo saneren zij bijvoorbeeld goedlopende merken en omdat innovatie op de korte termijn niet redeneert, zetten zij dat op een laag pitje. Het gezegde ‘de kosten gaan voor de baat’ staat niet in hun woordenboek. En zo kan het voorkomen dat een ‘ondernemer’ een superbonus ontvangt als hij (ook in de periode van voor de recessie!) duizenden mensen ontslaat. Beursen reageren immers vaak positief op dit soort berichten en zowel de bestuurder als de aandeelhouders spinnen dus garen bij deze maatregel. Vaak liggen de lange termijndoelstellingen van organisaties om te overleven niet in één lijn met de (management)besturingmethodieken van organisaties die meer korte termijn georiënteerd zijn. Eigenlijk hebben bestuursleden en aandeelhouders elkaar jarenlang gegijzeld en nu best wel veel bedrijven op hun laatste benen lopen en om staatssteun bedelen, is dit ondubbelzinnig uitgekomen.

Nu heeft een andere oudejaarsconferencier ooit wel eens gezegd dat niets moeilijker is dan het veranderen van het verleden en daarom moeten wij als HR-professionals maar leren van deze nare geschiedenis. Laten we vanaf nu afspreken dat in te ontwikkelen en te introduceren salaris- en beoordelingssystematieken financiële prikkels en prestatie indicatoren worden opgenomen die voor alle partijen op de lange termijn van voordeel zijn. Talenten en toppers mogen natuurlijk beloond worden, maar een bonus van 80 miljoen euro is absurd en behoort voorgoed tot het verleden. Dus voor 2009 een onsje minder graag.

Een goed 2009!

Aantal keer bekeken: 59

Laat een reactie achter

Je moet lid zijn van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland om reacties te kunnen toevoegen!

Word lid van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland

Reactie van Ad de Beer on 16 januari 2009 at 1:04pm
Op de eerste plaats lijkt een bonus van 80M inderdaad wat veel, je krijgt het in een mensenleven niet op. Daar kan ik in meegaan. Maar hoe hoog is de bonus in relatie tot de winst van het bedrijf, mogelijk peanuts toch? Het is een blijft een besluit dat genomen is door het bedrijf in overleg met de aandeelhouders.die het blijkbaar redelijk vonden.
Wie zeurt er over Bill Gates die iedere dag zo'n bedrag op zijn bankrekening krijgt bijgeschreven aan rente en aandeel microsoft? Manchester City biedt 110.000.000 voor een voetballer die ze een salaris van 14.000.000 per jaar bieden naast enkele huizen in London en elders op de wereld. Wie zeurt er over 900.000 voor een presentator van RTL Boulevard? Wie zeurt er over Youp van het Heck die iedere kapitalist belachelijk probeert te maken, maar zelf een ver boven de Balkenendenorm inkomen opstrijkt? Het is het systeem. En of dat systeem de crisis heeft veroorzaakt? Wie weet.
Maar als we met zijn alleen nu eens niet gaan wijzen, blijven wijzen naar een klein aantal uitwassen, maar samen eens de energie gaan gebruiken om uit deze crisis te komen? Dat lijkt mij zinvoller.
We vergeten door dat gezeur (ja, ik vind het gezeur) dat er een veel grotere crisis voor de deur staat. Een crisis die we NU moeten voorkomen, de employment crisis. De beroepsbevolking zal de komende tien jaar met honderdduizenden slinken. Personeelsgebrek zal zich op korte termijn aan gaan dienen. Niet zoals een jaar geleden, maar op veel grotere en bredere schaal. En het lijkt er op dat niemand zich daar nu druk om maakt. Laat het verleden rusten, het is voorbij, alleen de toekomst is van belang.
P&O heeft daar een taak liggen. En laat de politiek zich maar bezig houden met dat soort ethische zaken, dan zijn die ook weer van de straat.
Reactie van Jacco van den Berg on 15 januari 2009 at 8:33pm
Beste Ad,

Bedankt voor je reactie.

Ook met bonussen is het zo ‘wie de schoen past trekke ‘m aan’. Wat exorbitante bonussen nu met grachtgordels, populisme, juichers, linkse praat en jaren 60-gebral te maken heeft, begrijp ik niet. Het heeft meer met (mijn) normen en waarden te maken dat ik een bonus van circa 80.000.000 euro absurd vind. Ook als bedrijfseconoom gaan hier mijn nekharen recht van overeind staan. 80.000.000 euro cash verlaat de organisatie en daar schijnt dan een koerswinst (‘inmiddels waarschijnlijk al verdamp’) tegen over te staan. Wat je allemaal net met die enorme bedragen had kunnen doen!

In dat licht zie ik een rol voor P&O weggelegd om dit soort misstanden aan de kaak te stellen, want dan ben je namelijk strategisch bezig.

Jacco
Reactie van Ad de Beer on 15 januari 2009 at 5:28pm
Iedere bonus die is uitgekeerd is de schuld van de HR manager die de arbeidsovereenkomst heeft opgemaakt. "Ja, dat moest ik" is een smoesje, want je kunt altijd kiezen voor "nee" (en de consequentie).
Het is momenteel een hype om maar af te geven op bonussen en CEO's die ze vangen. Daar kun je lekker in meelopen, heerlijk populisme, leuk voor cabaretiers, zeker als ze met een inkomen om riant in de grachtengordel wonen menen linkse praat uit te moeten slaan.
Generaliseren, dat doen we toch niet? Als we roepen dat een bevolkingsgroep niet deugd omdat 25% crimineel is, dan worden we publiekelijk aan alle schandpalen van de maatschappij gespijkerd, terwijl als je roept dat alle CEO's zich verrijken, terwijl het maar om minder dan 0,2% (bron McKinsey) gaat, dan heb je de juichers op je hand.
De tijdsgeest ja. Lekker negatief doen over de mensen die geld verdienen, niet alleen voor zichzelf, maar ook voor hun personeel een hun klanten. Fijn elkaar de recessie aanpraten. Wijzen naar die boze bazen. Is dat ook geen populisme?
Laten we nu als HR eens de schouders zetten onder een nieuw elan. Juist nu is het tijd voor strategisch HRM (zie het artikel op mijn site), nu actie ondernemen in plaats van gedateert jaren '60 gebral, daar heeft iedereen en zeker de medewerkers veel meer aan.