In de media werd ons tot deze week steeds voorgehouden dat het niet zo slecht ging met de Nederlandse economie. Het viel allemaal wel mee, en de recessie zou ons land vrijwel ongemerkt voorbij gaan. We moesten met name elkaar niets aanpraten: geen paniek.
In de praktijk maak ik al maanden iets anders mee. Dagelijks zitten er bestuurders bij mij aan tafel die met veel pijn en moeite hebben moeten concluderen dat zij van een deel van het personeel afscheid moeten nemen. Krimpen is het motto, ter behoud van werkgelegenheid voor het overige personeel. Het is moeilijk om te bepalen wie er als eerste voor ontslag in aanmerking komt. Waar het eerst eenvoudig was: Last in First out, hanteren we nu ook het afspiegelingsbeginsel, en in sommige gevallen is er zelfs sprake van Best in Worst out.
Deze inkrimping van het personeelsbestand gaat gepaard met grote zorgen voor de directies. Die zorgen betreffen in eerste instantie de personeelsleden die straks zonder baan bij de kerstboom zitten, maar ook de personeelsleden die niet getroffen worden door de reorganisatie. Die blijven in onzekerheid achter. De stemming en werksfeer op het bedrijf slaat om, de productiviteit zakt en de spanning en ontevredenheid onder het personeel stijgt.
Niet zelden zitten directieleden met tranen in hun ogen bij mij aan tafel. Ze willen de nodige maatregelen liever niet treffen, maar hebben zichzelf ook al maanden geen managementvergoeding uitbetaald, denkend dat de krimpende markt zich na een paar maanden wel zou herstellen en een reorganisatie voorkomen kon worden.
Dat een reorganisatie dan toch noodzakelijk is, is een grote tegenvaller.
Exitgesprekken zijn ingrijpend, ook voor de directieleden die ze moeten voeren. Deze gesprekken horen bij het zijn van leidinggevende. Met beleid een reorganisatieplan opzetten en daar met zorg en aandacht voor zowel de vertrekkers als de blijvende personeelsleden uitvoering aan geven, maakt onderdeel uit van leiderschap. Leiderschap en daadkracht toont zich met name in slechte tijden. Een respectvolle manier van afscheid kan overigens veel pijn verzachten.

Yvonne Sørensen
SørensenWeijers&Ko advocaten

Aantal keer bekeken: 126

Laat een reactie achter

Je moet lid zijn van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland om reacties te kunnen toevoegen!

Word lid van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland

Reactie van Jacco van den Berg on 14 december 2008 at 9:44am
Beste Yvonne,

Herkenbaar en heel vervelend voor deze leidinggevenden. Begrijp die tranen die jij ziet en de snik die je hoort wel. Het dan maar naar de 'de golfbaan gaan' (Willems opmerking) begrijp ik minder.

Natuurlijk kan een leidinggevende niet heel de dag champagne drinken en moet hij/zij ook vervelende beslissingen nemen. Maar iemand ontslaan en dan ook nog net voor de kerst, ik zou er ook niet van slapen. Wel weet ik dat nu verstandig is om door de zure appel heen te bijten. Zachte heelmeester maken immers stinkende wonden en het realiseren van wind in de zeilen (lees: omzetvergroting) kan (afhankelijk van de branche) buiten de cirkel van invloed (Stephen Covey) liggen.

Het ontslaan van mensen is uitermate vervelend maar getuigd van moetd. Als dit gepaard gaat met tranen, getuigd dit van een mate van kwetsbaarheid die mij wel bevalt.

Jacco van den Berg
Van den Berg Training & Advies
www.vandenbergtraining.nl
Reactie van willem scheepers on 11 december 2008 at 7:03pm
Primo idee Yvonne, Coachen wil ook wel eens helpen maar dat wist je al. ;-)
Reactie van Yvonne Sorensen on 11 december 2008 at 9:46am
Beste Willem, ik ben niet ingevoerd in het gedachtegoed van Greiner cs, maar ben het helemaal met je eens. De gouden tijden voor de golden boys zijn even over. Het zijn overigens de branches waar tot voorheen het meeste geld werd verdiend, die nu als eerste de grootste klappen krijgen. Je moet stappen durven nemen als directie, ter behoud van de onderneming. Andere Leiders inderdaad. Of misschien gewoon een goede cursus uit de boeken van Greiner cs?
Reactie van willem scheepers on 11 december 2008 at 9:29am
Je kan je afvragen, Yvonne, of het voor deze 'leiders' niet tijd wordt om naar de golfbaan te gaan. Ze hebben het de afgelopen jaren goed gedaan, ze zaten op het juiste moment in het juiste zadel, ze mogen nu op hun lauweren gaan rusten zo gezegd.

Maar nu zijn er Nieuwe Tijden, tijden met nieuwe uitdagingen & zoals Greiner, Quinn, Kets de V. & anderen zeggen: dit vraagt om andere Leiders, anders mensen (m/v) in het nieuwe zadel. Ik ben het met hen eens (maar dat merk je wel ;-) ).

Daarbij: met tranen in je ogen is het slecht leiding geven......