In mijn vorige bericht motiveer ik waarom je met die nieuwe arbowet twee bedrijfsartsen nodig hebt: eentje voor het verlenen van zorg en eentje voor het doen van keuringen.
Als jij je bedrijfsarts vraag of een verzuimende medewerker dat doet omdat hij een ziekte onder de leden heeft, is dat een keuring ex de Wet op de Medische Keuringen.

Probleem is dat ex KNMG-gedragsregels een arts keuren en zorgen NIET in zich kan combineren jegens iemand. Dat betekent dus, dat een bedrijfsarts een werknemer van jou NIET kan keuren als hij daar een zorgrelatie mee heeft opgebouwd. Bijvoorbeeld omdat de werknemer gebruik gemaakt heeft van het sinds de nieuwe arbowet verplichte inloopspreekuur.

Nu was dit tot 1 juli van dit jaar 'maar' een gedragsregel van de artsenkoepel. Op die datum echter is de Wet cliëntenrechten bij de elektronische verwerking van gegevens in werking getreden. Die wet codificeert die KNMG-regel. Concreet: een bedrijfsarts mag geen werknemers keuren die hij in zorg heeft. En andersom natuurlijk. Met die wet begaat de bedrijfsarts die dat wél doet een strafbaar feit met een maximale sanctie van doorhaling in het BIG-register. Zeg maar het afpakken van zijn wettelijk beschermde titel van bedrijfsarts...!

Ik heb de indruk dat bedrijfsartsen zorg en keuring tegen de KNMG-regels in, tóch combineerden. Dat doen ze bijvoorbeeld door het zelfstandig maken van afspraken met verzuimende werknemers en zo de taak 'verzuimbegeleiding' overnemen van de werkgever.

Ik verwacht dat zowel bedrijfsartsen als werkgever, maar ook werknemers zich die verplichte scheiding van zorg en keuring zullen gaan beseffen. Recent werd een cardioloog tuchtrechtelijke veroordeeld omdat hij die beide taken tóch combineerde.

Werknemers hebben ex de Wet op de medische keuringen stevige rechten.
Zo heeft de werknemer het recht om een keuring te weigeren als, bijvoorbeeld, hem het doel van de keuring niet helder is. Ex deze wet is de keuringvrager, jij dus, verplicht het doel van de keuring uit te leggen. Jij moet je werknemer dus zoiets vertellen als: "Ik wil dat je door de bedrijfsarts gekeurd wordt. Ik wil van hem weten of er een ziekte is die jouw verzuim verklaart en, zo ja, welke werkzaamheden je, ondanks je ziekte, nog wél kunt verrichten en wanneer je je werk weer helemaal kan doen. Ik wil dat onder andere weten om een besluit te nemen over de loondoorbetaling". Ik denk niet dat dit gebeurt. Sterker: ik denk dat werkgevers zich deze plicht niet realiseren.

Een tweede recht van de keurling is een herkeuring. Als een verzuimer dat aanvraagt, schort dat de beslissing op die de werkgever wil nemen op basis van het oordeel van de bedrijfsarts!

En... de Wet op de medische keuringen stelt dat de keurend arts ONafhankelijk moet zijn. Maar hoe ONafhankelijk is die als jij zijn broodheer bent...? En hoe ONafhankelijk is die herkeurungsarts waar je, ex de nieuwe arbowet, ook een contract mee afsluit...
Trouwens... de ONafhankelijkheid van de UWV-arts staat nu ook ter discussie. Zie de zaak 'Korošec versus Slovenië' voor het Europese Hof van Justitie. Lees ArboInfo324 op www.ArboInfo.eu.

Vroeg of laat daagt de vraag of je je taak niet kan uitoefenen zonder keurende bedrijfsarts... één, zorgende, bedrijfsarts is wel genoeg.
Ja... daar zijn wel mogelijkheden. Maar wel met voetangels en klemmen. Je kan je natuurlijk verlaten op deskundigenoordelen zijdens het UWV. Zij mogen dat niet weigeren om het blote feit dat er nog geen oordeel van een bedrijfsarts is! En de nadelen?

De kosten (€400) zijn misschien niet het grootste probleem. Een groter probleem is dat je helemaal geen stuur hebt over een deskundigenoordeel. Een willekeurige verzekeringsarts, steeds weer een ander, doet de keuring. Je eigen bedrijfsarts kan je tenminste nog aan de dijk zetten als hij steeds maar 'verkeerde' oordelen velt. Over de keuring door het UWV heb je niets te zeggen.

Dat je antwoorden krijgt op boven geciteerde drie standaardvragen is nog maar de vraag. Dat betekent, dat je nogal eens in gesprek wil met de keurende UWV-arts en dat zal niet meevallen.

Een meer theoretisch probleem is dat op die manier de situatie van voor 1994 terugkeert... En die is juist afgeschaft omdat de UWV-artsen, die toen het keuringsprimaat hadden, iedereen in de ziektewet (en de WAO, de voorloper van de WIA) acccepteerden. Als dit nu weer gebeurt, ben jij natuurlijk de Sjaak omdat je het loon moet doorbetalen, een bedrijfsarts moet blijven betrekken (en betalen) en misschien wel een WIA-premieverhoging voor je kiezen krijgt.
Begin jaren negentig liep Nederland tegen de miljoen WAO-ers aan! Minister-president Ruud Lubbers greep toen in met zijn bekende uitspraak 'Nederland is ziek'. Dit leidde tot de parlementaire enquête sociale zekerheid en dat leidde op zijn beurt weer tot de wetswijziging per 1994.

Toen werd de werkgever verantwoordelijk gemaakt voor zijn verzuim. Hij wordt daarin ondersteund door de verplichting het loon door te betalen (1) en de verplichting een bedrijfsarts aan te stellen om te beoordelen of een verzuim inderdaad door een ziekte verklaard wordt (2).

En... eh... hoever ben je al met het uiteenpluizen van die keurings- en zorgtaak van de bedrijfsarts...? Krijg je directie en werknemersvertegenwoordiging hierin mee...?

Aantal keer bekeken: 170

Laat een reactie achter

Je moet lid zijn van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland om reacties te kunnen toevoegen!

Word lid van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland