"Bonuses. How to influence managerial behaviour?" Onder die titel organiseerde de Rotterdam School of Management onlangs een minicongres. Wetenschap en bedrijfsleven (ING, Shell, TNT, Eneco, Randstad) gingen met elkaar in debat over het immer heikele onderwerp prestatiebeloning. De volgende interessante feiten konden worden opgetekend.


Het salaris van CEO’s van de top 75 bedrijven in Nederland is de laatste 7 jaar gemiddeld met 88 procent gestegen, terwijl de bonus verdrievoudigd is. In dezelfde periode is de long term bonus (hieronder worden aandelen en opties verstaan) verdubbeld.

Andere opvallende feiten:

- Er wordt aan het eind van het jaar meer uitbetaald dan het maximale dat was afgesproken

- Dit is bij tweederde van de bedrijven het geval

- Bij de komst van een nieuwe CEO stijgen de salarissen en bonussen enorm


Aan de orde kwam verder de relatie tussen prestatiebeloning en de resultaten van de ondernemingen. Deze relatie is, het zal je niet verbazen, ver te zoeken. Hier werden 2 oorzaken voor genoemd:

1) Voor CEO’s heeft een bonus een andere betekenis dan voor ondernemers die hun eigen bedrijf hebben opgericht. Deze DGA’s gaat het minder om het salaris, maar meer om de winst. Voor CEO’s is het reëel salaris wel belangrijk. Een oplossing zou kunnen zijn om de CEO de mogelijkheid te geven zich in te kopen bij het bedrijf waarbij hij in dienst treedt.

2) Het doel van een bonus systeem is lang niet altijd het verbeteren van de ondernemingsresultaten. Er zijn ook andere doelstellingen mogelijk, zoals het aantrekken goede werknemers, het verbeteren van motivatie, het stimuleren van bepaald gedrag, het bevorderen van retention (zorgen dat mensen blijven) en fair pay (eerlijk delen van de winst).


Tot zover de congresresultaten.

Iedereen is het er inmiddels wel over eens dat de huidige beloningscultuur van exorbitant stijgende salarissen en bonussen moet worden doorbroken.


Iedereen?


Waar gaat het heen als de door mij zeer gerespecteerde politicus Wim Kok riante salarissen eerst nog exhibitionistisch noemt, maar later als commissaris toch niet anders besluiten kan dan dat de ING salarissen met tientallen procenten omhoog moeten. Een duivels dilemma, liet hij de leden van de commissie de Wit weten.


Soms weet ik het ook niet meer. Moeten we ons er maar niet langer druk om maken?


Rolf Baarda


www.bureaubaarda.nl

Aantal keer bekeken: 91

Laat een reactie achter

Je moet lid zijn van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland om reacties te kunnen toevoegen!

Word lid van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland

Reactie van Ruud van Gerrevink on 1 maart 2010 at 8:37pm
Het is niet de hoogte van de bonussen waar het probleem zit, maar het systeem. Te vaak is er geen of nauwelijks een relatie met de te leveren prestatie en wanneer die relatie er wel is, wordt er in het systeem juist vaak ongewenst gedrag (bijvoorbeeld korte termijn denken) uitgelokt. Het is niet moeilijk om bonussen aan concrete resultaten te koppelen. Maar juist hoofddirecties in structuurvennootschappen hebben daar geen eigen belang bij en ratelen maar door over hun beweerde enorme internationale marktwaarde waardoor de gehanteerde bonus systemen "helaas" onvermijdelijk zijn. In bedrijven met DGA's aan de top ben ik alleen maar duidelijke resultaat gerichte bonussystemen tegengekomen die het management dat goed presteerde goed beloonde.