Tot 1 juli van dit jaar is de bedrijfsarts gewoon een keuringsarts.
Hij moet, in opdracht van zijn broodheer de werkgever, aanstellingskeuringen doen en vaststellen of een arbeidsverzuim op conto van een ziekte geschreven wordt.
Per 1 juli zijn er twee wetten van kracht die de bedrijfsarts in een onmogelijke situatie plaatsen waar ik eigenlijk geen uitweg zie.

Die nieuwe arbowet loochent het keuringsprimaat van de bedrijfsarts en geeft hem zorgtaken die daarmee NIET te verenigen zijn. En die wet Cliëntenrechten ontzegt de bedrijfsarts inzage in zorgdossiers.

In 1994 is de bedrijfsarts zijn zorgtaken ontnomen en wordt hij benoemd tot keuringsarts om zijn opdrachtgever, de werkgever, van dienst te zijn door het bepalen of een verzuim veroorzaakt wordt door een ziekte. Niet onbelangrijk want alleen als er een ziekte is die het verzuim verklaart, moet je het loon doorbetalen. En... meestal is ziekte NIET de verklaring voor het verzuim, maar moet de oorzaak gezocht worden in zaken zoals perikelen in het privé, op het werk of in de werknemer zelf. De NVAB, de bond van bedrijfsartsen, stelt dat misschien wel 80% van het verzuim NIET veroorzaakt wordt door een ziekte.
De zorgtaken, waaronder ik preventie reken, die de bedrijfsarts ontnomen worden, worden gevestigd in arbogatalogi, wettelijk risico-inventarisaties, de preventiemedewerker die elke bedrijf moet hebben en de huisarts.

De rol van keuringsarts heeft bepaalde consequenties: zo'n arts handelt in opdracht van een derde (de werkgever dus), maakt geen vervolgafspraken en verleent geen zorg; dat is in strijd met gedragsregels van de KNMG, de artsenvereniging.

'Dé' bedrijfsarts krijgt dus nu twee taken die mekaar uitsluiten: de arbowet geeft hem een zorgtaak naast zijn keuringstaak. Twee taken dus die niet te verenigen zijn in één bedrijfsarts. De consequentie is, dat 'dé' bedrijfsarts niet meer bestaat, maar dat je zowel een keurings-bedrijfsarts als een zorg-bedrijfsarts moet contracteren.

Ik zie dat niet gebeuren met afschuwlijke consequenties: de keuringsarts gaat tóch zorgen...! Met als gevolg een volstrekt onbetrouwbare en onberekenbare academische medische professional.
Voortdurend leeft de werknemer met de twijfel hoe zijn bedrijfsarts die taken door mekaar husselt. Stelt de bedrijfsarts zijn zorgtaak centraal, dan gooit hij de pet naar zijn keuringstaak omdat hij er dan wel voor zal waken om met een werknemer-ongewillig oordeel te komen. De echte oorzaak voor het verzuim zal bij hem best eens het onderspit kunnen delven.
Voelt hij toch die keuringstaak als een rechtvaardige verantwoordelijkheid op hem drukken, dan riskeert hij het affronteren van de werknemer waar hij een zorgrelatie mee heeft opgebouwd, met een onwelkom keurings-oordeel. In het geval van een onwelkom oordeel zal hij de zorgverlening verder wel op zijn buik kunnen schrijven.

Maar kan de bedrijfsarts wel als volleerd zorger acteren.
Ik denk het eigenlijk niet.
In de wet Cliëntenrechten wordt de bedrijfsarts categorisch de toegang tot zorgdossiers onzegd. Dus ook de bedrijfsarts die zuiver in de leer is door de zorgverlener van de werknemer te zijn en zich verschoont van beoordelingstaken!

PZ'er... ik heb er al eerder op gewezen: breng je bedrijfsarts niet in de problemen door zowel een zorg- als een keuringsfunctie van hem te vergen. De kans dat hij dat, tegen de regels in, toch doet is heel reeël.

Ik verwacht trouwens, dat bedrijfsartsen zich steeds dapperder zullen verzetten tegen de symbiose van mekaar uitsluitende taakvelden. Zeker als de eerste tuchtzaken tot de conclusie komen dat de bedrijfsarts in strijd met de wet Cliëntenrechten zorg- en keuringstaken dooreen gevlochten heeft.

Aantal keer bekeken: 258

Laat een reactie achter

Je moet lid zijn van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland om reacties te kunnen toevoegen!

Word lid van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland