Bregje had in eerste instantie veel last van roddels op kantoor. Als nieuweling op de afdeling zag ze iedere dag collega's die even met elkaar smiespelden, en soms ving ze op dat collega's, bazen en processen over de tong gingen. Ze vermoedde dat ze zelf ook vaak het onderwerp van gesprek was. Het gevoel er niet bij te horen stak haar.

Lange tijd zat ze met een knoop in haar maag: ze vond de roddels heel vervelend, maar ondertussen werd ook de sociale uitsluiting haar te veel. Maar gelukkig, nadat ze driekwart jaar deed alsof het haar allemaal niet interesseerde, werd ze eindelijk ingewijd. Langzaam maar zeker kreeg ze de roddels te horen, tot bleek dat ze te vertrouwen was en voluit mee mocht doen. De eer!  Ze deed haar best om haar ogen en oren open te zetten zodat ze ook met 'vers nieuws' kon komen en het nare gevoel dat haar kon overvallen als ze over haar gedrag nadacht, negeerde ze.  Ze merkte  dat ze door het kennen van de roddels een voorspong had en constateerde bij vlagen zelfs een gevoel van arrogantie.  Het idee bij de groep te horen, deed haar zelfvertrouwen goed.

Positief over negativiteit

Ze had niet in de gaten dat de positiviteit die ze voelde, gebaseerd was op negativiteit. Tot op een dag een interessante promotie aan haar neus voorbijging, waarbij haar roddelgedrag als voornaamste reden werd opgegeven. Haar eerste verontwaardiging ging al snel over naar schrik en sloeg daarna om in angst.  Dat was voor haar het moment om coaching aan te vragen.

Haar angst zat diep, vooral de angst om verstoten te worden uit de groep en zelf het onderwerp van roddel te worden. Ervaringen op de middelbare school ondersteunden deze angst en hielden haar vast in haar oncomfortabele comfortzone.

Keerpunt

Het keerpunt kwam voor haar met de huiswerkopdracht om een gedicht of tekst te zoeken (of te maken) die zou verhalen over hoe ze het liefste met roddels om zou gaan.  Bij toeval stuitte ze op de tekst  'de 3 zeven'  die haar  bemoedigde om zonder ballast van de kantoorroddels een nieuwe weg in het bedrijf in te slaan. Met deze tekst in haar achterhoofd maakte ze een bewuste keuze voor echte positiviteit, brak ze met haar roddelcollega's en wist ze zichzelf uiteindelijk te bevrijden van oude patronen die haar groei en geestelijk welbevinden in de weg stonden. 

De 3 zeven

Socrates, de Griekse wijsgeer, liep eens door de straten van Athene. Plotseling komt een man opgewonden naar hem toe. "Socrates! Ik moet je iets vertellen over je vriend die..."

"Ho eens even", onderbreekt Socrates hem. "Voordat je verder gaat. Heb je het verhaal dat je mij wilt vertellen gezeefd door de drie zeven?"
"De drie zeven? Welke drie zeven", vraagt de man verbaasd.
"Laten we het proberen", stelt Socrates voor.

"De eerste zeef is de zeef van de waarheid. Heb je onderzocht of het waar is wat je mij vertellen wilt?" "Nee, ik hoorde het vertellen en..."

"Ah juist! Dan is het toch zeker wel door de tweede zeef gegaan? De zeef van het goede? Is het iets goeds wat je over mijn vriend wilt vertellen?"
Aarzelend antwoordt de man: "Eeeh nee, dat niet. Integendeel..."

"Hm", zegt de wijsgeer. "Laten we dan de derde zeef gebruiken. Is het noodzakelijk om mij te vertellen wat jou zo opwindt?" "Nee, niet direct noodzakelijk", antwoordde de man.

"Welnu", zegt Socrates glimlachend. "Als het verhaal dat je vertellen wilt, niet waar is, niet goed is en niet noodzakelijk is, vergeet het dan en belast mij er niet mee."

Bregje sloot het coachingstraject af met een glimlach: "Never underestimate the power of a good story".

Annette van Engelen is directeur van OnzeCoach Coachpoolbeheer.

Volg OnzeCoach op LinkedIn voor updates en inspiratie

Aantal keer bekeken: 731

Laat een reactie achter

Je moet lid zijn van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland om reacties te kunnen toevoegen!

Word lid van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland