Vorige week sprak ik langs het hockeyveld met Antoine. Deze HR-professonial vertelde dat hij sinds vijf jaar op ouderavonden bedrijfspresentaties houdt over de hoe leuk het wel niet is om in de techniek te werken. Directe aanleiding was zijn 10 minutengesprek met een leraar waarin hij hoorde dat zijn dochter, Sophie, grootse plannen had om een theateropleiding te gaan volgen. Na een aantal vaderlijke gesprekken koos dochterlief meer doordacht voor een opleiding met baanperspectief en met (creatieve) elementen waar haar hartje sneller van ging kloppen.

 

Over SPP gesproken. Menig HR-professional voelt zich momenteel binnen zijn organisatie een onbegrepen missionaris. ‘Hoezo SPP, hoezo schaarste?’, zijn enkele gehoorde tegengeluiden. Met 700.000 werklozen op de bank en 300.000 gastarbeiders aan de voordeur om in de techniek te gaan werken? En dan te bedenken dat een Nederlandse fruitimporteur in Zweden Thaise bessenplukkers aan het werk heeft.

 

De kern van HR was en is personeelsvoorziening. En dat zal altijd zo blijven, ook met 1 miljoen bankzitters. De juiste man/vrouw (in termen van competent) op de juiste plaats, nu en in de toekomst en met arbeidsmarktcommunicatie, selectie, opleiden, belonen, levensfasebewust personeelsbeleid, POP, ontslag, demotie en wat dies meer als instrumenten die daar vervolgens integraal aan opgehangen kunnen worden. SPP als basis, met vele schaakstukken waar de crisis, de demografische ontwikkelingen, wet- en regelgeving en mondiale arbeidsmarkt de randen van het bord bepalen.

 

Om als HR-professional zelf goede moed te houden en criticasters (de zorgen zijn voor morgen) de wind uit de zeilen te nemen, zijn korte termijn successen wenselijk, zo niet noodzakelijk. De arbeidsmobiliteit zit vanwege de crisis op slot en zie daar een kans. Blijf met volharding werken aan de duurzame inzetbaarheid van medewerkers en zet jobcrafting ook in voor 50+-ers in. Bepaal, nu de kwalitatieve mismatch in Nederland alsmaar groter wordt, messcherp waarom werken in de zorg en de techniek zo leuk is. En dan de boer op en lagere scholen en ouderavonden bezoeken om deze boodschap uit te venten. Meester-gezelrelaties zijn nu al bewezen succesvol, alsook bedrijfsscholen. Maar ook véél meer effort steken om in deze de eigen verantwoordelijkheid van medewerkers te vergroten. Of ze willen of niet, zij moeten echt langer doorwerken en aangepaste taken accepteren wanneer zij bijvoorbeeld gedeeltelijk arbeidsongeschikt (dreigen te) worden.

 

Nietsdoen en chagrijnig worden is geen optie en ook bij SPP leidt denken in mogelijkheden tot beweging en denken in onmogelijkheden tot stil- en achterstand. HR-professionals, houdt vol, praat niet langer over de besmette term SPP maar ga creatief aan de slag met voor de eigen organisatie effectieve maatwerkacties die op termijn zullen renderen.

 

 

Op 10 december op het Congres SPP over Personeelsplanning. Strijd om talent begint nu! veel ideeen over hoe SPP op- en aan te pakken.

 

 

Van mijn dochter Jasmijn hoorde ik dat haar trainster, Sophie, het op haar werk reuze naar haar zin heeft. Luisteren naar je vader is nog niet zo onverstandig!

Aantal keer bekeken: 330

Laat een reactie achter

Je moet lid zijn van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland om reacties te kunnen toevoegen!

Word lid van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland

Reactie van Jacco van den Berg on 1 oktober 2013 at 5:06pm

Jos,

Bedankt voor je reactie.

Met zo'n opleiding is natuurlijk helemaal niets mis mee en papa heeft zeker niet al de wijsheid in pacht. Denk wel dat wij elkaar begrijpen.

Mooie laatste zin, de spijker op zijn kop.

Een fijne dag.

Jacco

Reactie van Jos Hoogenboom on 1 oktober 2013 at 12:08pm

Goed voor Sophie dat ze het erg naar haar zin heeft. Wat is er echter mis aan een theateropleiding? Die kan, met talent en met passie gevolgd, heel goed renderen!En daarbij, je kunt ook jezelf toestaan te leren ontdekken wat voor jezelf de beste weg is. Een goed advies is nooit weg, maar soms is het ook onverstandig om wel te luisteren naar je vader! Luister vooral naar jezelf! Verder ben ik het eens dat HR gewoon aan de slag moet met het stimuleren van eigen verantwoordelijkheid en maatwerkactiviteiten binnen de eigen organisatie. En of dat SPP heet of er voor zorgen dat je als organisatie goed kan anticiperen op veranderingen in de markt is verder niet zo relevant.