Van de Nieuwsshow bij Avrotros naar Nieuwsweekend bij omroep Max: overgang van onderneming?

Overgang van onderneming - bijvoorbeeld als twee bedrijven fuseren - impliceert baanbehoud en behoud van arbeidsvoorwaarden. Voor een werknemer verandert er door een overgang van onderneming niets, behalve dat de identiteit van zijn werkgever wijzigt. Maar niet alle werknemers zijn daarmee blij en soms vindt ook de nieuwe werkgever het weinig aantrekkelijk om medewerkers over te krijgen. Er wordt daarom vaak over gestreden, zo ook in het geval dat door de kantonrechter in Almere eerder dit jaar werd beslecht (ECLI:NL:RBMNE:2018:2855).

Een medewerker van het radioprogramma Nieuwsshow (elke zaterdag tussen van 8.30 uur tot 11.00 uur) werkte al zo’n 18 jaar voor Avrotros. Op enig moment besloot de omroep de twee presentatoren van het programma op non actief te zetten. Daarop bood omroep Max aan de presentatoren, maar ook aan de andere programmamedewerkers (en dus ook aan de medewerker in kwestie) aan om over te stappen indien omroep Max het tijdslot van NPO zou krijgen. De NPO besloot daartoe korte tijd later; vanaf 1 januari 2018 zou omroep Max met een vergelijkbaar format aan de gang moeten gaan. Op 22 december 2017 en dus slechts een dag of tien voordat het tijdslot over zou gaan naar omroep Max, stuurde Avrotros de medewerker een bericht dat “zij niets meer kon doen aan de situatie per 1 januari 2018” en dat medewerkers konden solliciteren op openstaande vacatures bij Avrotros of er voor konden kiezen om over te stappen naar omroep Max. Medewerkers die dat laatste kozen, zouden dat binnen drie dagen schriftelijk moeten laten weten. In het andere geval werd de medewerker op 2 januari 2018 weer gewoon op het werk verwacht. De medewerker in kwestie antwoordde dat hij sowieso vakantie had gepland en dat hij in januari op de voorgelegde keuze terug zou komen. Daarop antwoordde Avrotros dat dit uitstel niet mogelijk was en dat sprake was van overgang van onderneming zodat de medewerker een keuze moest maken. Deed hij dat niet, zo schreef Avrotros, dan ging zij ervan uit dat hij gekozen had voor Omroep Max en dan zou het dienstverband worden afgewikkeld. De medewerker vraagt om nadere informatie, gegeven de tegenstrijdige berichten. Avrotros antwoordt met een bevestiging dat de arbeidsovereenkomst per het eind van het jaar afloopt door de overgang naar omroep Max. De medewerker gaat daarna daadwerkelijk voor omroep Max werken, maar start een procedure tegen Avrotros. Hij stelt daarin dat deze de arbeidsovereenkomst niet rechtsgeldig heeft opgezegd en dat hij recht heeft op de transitievergoeding, een vergoeding voor onregelmatige opzegging en een billijke vergoeding. Avrotros verweert zich met de stelling dat geen sprake is geweest van een opzegging maar van een overgang van onderneming.

De kantonrechter stelt Avrotros in het gelijk. Het radioprogramma moet worden gezien als een onderneming, een economische eenheid die zijn identiteit behouden heeft na de overgang naar omroep Max. Dat het programma anders is gaan heten en dat niet alle werknemers zijn overgegaan, is onvoldoende om te kunnen zeggen dat geen sprake is van overgang van onderneming. En die constatering impliceert dat de medewerkers die voorheen werkzaam waren bij Avrotos van rechtswege (volautomatisch) in dienst zijn gekomen van omroep Max. Dat is alleen anders voor de werknemers die dat expliciet hebben geweigerd.

De kantonrechter komt tot de conclusie dat sprake is van identiteitsbehoud omdat het programmaformat hetzelfde bleef, het budget is overgeheveld, vijf van de acht medewerkers zijn overgegaan, de kring van luisteraars (grotendeels) is gebleven en het tijdstip van uitzenden gelijk is gebleven. Het maken van een radioprogramma kan dus worden beschouwd als een (sub)onderneming met een eigen identiteit. Omdat sprake is van doorlopend baanbehoud worden de vorderingen van de medewerker, die gebaseerd zijn op de veronderstelling dat een opzegging zou hebben plaatsgevonden, dus afgewezen.

Avrotros wordt echter wel in de proceskosten veroordeeld. De kantonrechter duidt het de omroep zeer euvel dat deze niet direct duidelijkheid heeft gegeven. Sowieso had de omroep al veel eerder de werknemers kunnen informeren en toen zij het eindelijk deed, leek de eerste communicatie te suggereren dat geen sprake was van overgang van onderneming (“u wordt op 2 januari weer op het werk verwacht”). Pas daags voor de overgang stelde Avrotros zich op het standpunt dat de werknemers eigenlijk helemaal geen keuze hadden en van rechtswege over zouden gaan tenzij ze dat expliciet zouden weigeren. Normaliter leidt een weigering ertoe dat de medewerker zijn baan kwijtraakt door eigen toedoen. Want niet mee over willen impliceert ook een beëindiging van de relatie met de “vervreemder” (Avrotros, dus). De kans dat Avrotros zich in deze zaak op dat standpunt zou hebben gesteld, is heel klein omdat zij geschreven had dat werknemers ervoor konden kiezen om bij haar in dienst te blijven. Maar omdat die keuze wel erg laat en erg snel gemaakt moest worden, moet Avrotros van de rechter – ook al wint zij de zaak – de proceskosten betalen. Is dat een echte straf? De proceskostenveroordeling in dit soort zaken is bijzonder laag (€ 600,--) dus dat zal voor Avrotros geen reden zijn om het een volgende keer beter te doen…

Heeft u vragen? Neem gerust contact met mij op:

Muriel Middeldorp

www.potjonker.nl
T +31(0)235530230 | F +31(0)235530260 | E middeldorp@potjonker.nl | Postbus 280, 2000 AG HAARLEM

Aantal keer bekeken: 228

Laat een reactie achter

Je moet lid zijn van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland om reacties te kunnen toevoegen!

Word lid van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland