Veiligheid
We zijn gewend heel veilig over veiligheid te praten. Vooral over de veilige werkplek qua arbeidsomstandigheden. Checklists en stappenplannen en wereldwijde voorschriften en weet ik wat niet al, om te borgen dat er vooral fysiek veilig kan worden gewerkt. De Internationale Dag voor Veiligheid en Gezondheid op het Werk, sinds 2005 jaarlijks op 28 april, legt vooral de nadruk op de preventie van arbeidsongevallen en beroepsziekten. Superbelangrijk natuurlijk. Maar is dat wel het volledige veiligheidsverhaal?

Zekerheid
Nee natuurlijk niet. We hadden toch ook al Maslow met een heel andere connotatie van veiligheid? Is ook zo, maar zeg ’s eerlijk, termen zoals bescherming, zekerheid en stabiliteit zijn toch nog altijd behoorlijk wiebelige woorden in de werkpraktijk?

Vertrouwen
Veilig voelen vraagt om vertrouwen. Het gevoel dat je nieuwe situaties mag verkennen, nieuwsgierig mag zijn, fouten mag maken, zonder dat je je hoeft te bekommeren om de weerslag daarvan. Veilig voelen geeft je het lef je veilige situatie los te laten en het gevaar van ‘de groei’ op te zoeken, van jou als individu en/of van jouw afdeling als organisatie-onderdeel. Veiligheid en vertrouwen vormen de basis van elke veranderings-beweging binnen de organisatie. Schort het daaraan, dan ontvang je meteen taaiheid en moeizaamheid daarvoor terug. Graadmeters op zichzelf.

Bang?
Waarom zouden we bang zijn meer aandacht aan déze veiligheid te besteden? Bang dat we onszelf tegenkomen? Angst voor onze eigen angst? Te dichtbij?
Having courage is not the absence of fear but the drive and the strength to keep going in spite of it..”, las ik in een mooie blog, en even verderop “ .. people who choose faith over fear .. faith, in this sense, means a passionate, unbending belief in your vision.” En zo is het vertrouwen in de koers, de visie die je nastreeft, een geweldige motor die je in de (veranderende) beweging houdt.

Veilig voorwaarts
Veiligheid en vertrouwen creëren voorwaartse beweging. Maar veiligheid en vertrouwen zijn niet vanzelfsprekend. Onzekerheid, spanningen en angst zijn op de werkvloer aan de orde van de dag. Het vraagt keihard werken om de werkomstandigheden te optimaliseren. Het Europees Agentschap voor veiligheid en gezondheid op het werk heeft een onderdeel van het thema uitgewerkt. Interessant is ook de e-gids hierover.
Dagelijkse kost voor leidinggevenden en HR-adviseurs om er wat beters van te maken. Kwetsbaar, intensief maar ook dankbaar werk. In ieders belang. What are you afraid of?

Christianne van de Pas is arbeids- en organisatiepsycholoog. Ze biedt inzicht en advies bij het realiseren van organisatie-aanpassingen en ontwerpt programma’s voor leiderschapsontwikkeling. www.hr-at-the-workplace.nl en www.idenergy.nl

Aantal keer bekeken: 451

Laat een reactie achter

Je moet lid zijn van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland om reacties te kunnen toevoegen!

Word lid van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland

Reactie van Rik Boers on 29 juni 2015 at 7:23am

Fysieke veiligheid is inderdaad iets totaal anders dan emotionele veiligheid. Maar juist op de laatste aspect zorgen ook medewerkers(wat ik een beetje in dit stukje mis) bijzonder slecht voor zichzelf. In arbeidsrelaties kan gemakkelijk wangedrag ontstaan door bijvoorbeeld perverse prikkels in onze organisatiestructuren. Daar moet enerzijds de werkgever verantwoordelijkheid voor nemen, anderzijds, waarom laten weldenkende wezens soms zo koeioneren? Je kan ook bijvoorbeeld gewoon weg te gaan. De rol van HR daarin is maar zeer beperkt. Een klimaat creëer je namelijk niet, je kunt professionals alleen maar uitdagen zich bewust en met het oog voor het belang van de ander te handelen. Daarmee is emotionele veiligheid totaal iets anders dan fysieke veiligheid, want simpele persoonlijke beschermingsmiddelen op dit vlak zijn er namelijk niet.