Waarom de hiringmanager minimale invloed moet hebben op recruitmentproces

Recruitment is bij veel bedrijven blijven hangen in de Middeleeuwen. Het is nog steeds een tribaal systeem.

In de vroege Middeleeuwen werden onze gebieden overstroomd door Germaanse stammen. In hun tribale systeem werden beslissingen genomen door het dorpshoofd en een raad van dorpswijzen. Die beslissingen waren zowel wetgevend, uitvoerend als rechterlijk. Het tribale systeem evolueerde vrij vlug tot het feodale systeem waarbij de edellieden alle macht uitoefenden (bron: Wikipedia).

Zowel het tribale als het feodale stelsel legt alle macht bij één of enkele personen. Bij veel bedrijven zie je een vergelijkbare structuur. Zo heeft een hiringmanager de “macht” als het om vacatures gaat. Is dit wenselijk? Is een organisatie beter af wanneer de hiringmanager minimale invloed heeft op het recruitmentproces?

De trias politica (ook wel de driemachtenleer genoemd) is een uitwerking van het idee van staatsinrichting, ook bekend onder de term scheiding der machten. Het is een politiek systeem dat werd beschreven door de Franse verlichtingsfilosoof Charles de Montesquieu. De Montesquieu heeft de term trias politica overigens nooit zelf gehanteerd. Hij wilde drie afzonderlijke organen in het leven roepen, de wetgevende, de uitvoerende en de controlerende (bron: Wikipedia). Onze huidige samenleving is op dit gedachtegoed gebaseerd.

Recruitment is onder te verdelen in sourcing (werving), recruiting (selectie) en hiring (aanname). Sourcing is een activiteit waar je een sourcer of recruiter op kunt zetten, maar iedere werknemer in de organisatie kan actief zijn met sourcing. Talloze referral programma's, aandraagbonussen en softwaretools laten zien dat dit veelvuldig gebeurd.

Recruiting heeft specifieke aandacht nodig. Naast functionele/taakgerichte vereisten zijn er ook persoonlijke aspecten die bepalen of iemand past. Welke drijfveren/competenties zijn belangrijk en welk vaardigheden/kennis moet iemand hebben om de eerste maanden door te komen? Bij recruitment geldt dat een objectieve (onafhankelijke) observatie leidt tot betere resultaten. In hoeverre is het oordeel van de hiringmanager objectief als deze al te lang wacht op die nieuwe medewerker?

Als laatste is er het hiring aspect. Hier komt het spel van vraag en aanbod tot een climax. Hoe graag willen beide partijen tot elkaar komen? Wederom speelt urgentie een grote rol waarbij het belang van de hiringmanager bedrijven meer geld kosten dan nodig is.

Dan blijft de vraag over of de hiringmanager de eigen vacatures moet beheren? Is het tijd om de hiringmanager van de eigen vacatures halen als vrijwel iedereen in de organisatie het grootste deel van het proces kan verzorgen en andere (hiring)managers beter weten wat goed is voor jou, jouw afdeling en het bedrijf? Misschien is het wel tijd voor de trias recruitica!

Aantal keer bekeken: 840

Laat een reactie achter

Je moet lid zijn van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland om reacties te kunnen toevoegen!

Word lid van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland