Ik hoor regelmatig zeggen dat de wereld snel verandert en dat ‘we’ mee moeten met die veranderingen. Er zijn technologische ontwikkelingen, er verandert veel in de manier waarop we communiceren en veel zekerheden verdwijnen. Ook zijn er wereldwijd de nodige vraagstukken, onder andere op het gebied van milieu en politieke instabiliteit, waarvoor oplossingen worden gezocht. Daarom is het belangrijk dat mensen veranderen en zich ontwikkelen. Maar hoe ver gaat dat?

Ik houd zelf bijvoorbeeld erg van variatie en afwisseling. Iets nieuws proberen vind ik geweldig, routine vind ik saai. Maar aan de andere kant vind zelfs ik een beetje structuur soms toch plezierig, zo weet ik waar ik aan toe bent en dat geeft de rust waar ik dan behoefte aan heb. Dat zegt iets over hoe ik in elkaar zit. Iedereen is daar weer anders in.


Veel mensen houden wel van structuur of routine in hun leven, heb ik gemerkt. Zo hebben heel veel mensen een vaste plek in bed, aan tafel of op de bank. Vaste tijden om te eten, op te staan of te sporten komen ook bij veel mensen voor. En dit geldt ook op de werkvloer. Elke dag hetzelfde werk doen of duidelijke sturing krijgen van bijvoorbeeld een manager is voor veel mensen fijn. Ook op het werk hebben veel mensen behoefte aan een vaste stek in plaats van een flexplek. Je kunt je afvragen of daar iets mis mee is, of dit problemen geeft.

Blijkbaar bestaat de opvatting dat het nodig is om onszelf te ontwikkelen door los te komen van routines en structuur om mee te kunnen in een veranderende wereld. Kortom: iedereen flexibel! Er wordt in dat kader bijvoorbeeld veel gesproken over nieuwe manieren van werken (zelfsturing, flexibele werktijden en -plekken etcetera). Daar worden we creatiever van en autonomer. Dit klinkt natuurlijk allemaal geweldig, interessant en positief.

Maar wat is het doel daarvan? Wordt iedereen dan gelukkiger? Gaat de economie zo meer groeien? Hebben ‘we’ eigenlijk een (gezamenlijk) idee over hoe de wereld er uit zou moeten zien? Of hoe mensen zouden moeten zijn? Welke ontwikkelingen we wel of niet willen? Of volgen we gewoon blindelings de trend van het moment?

Is het dan niet goed als mensen buiten hun comfortzone treden? Dat is toch juist heel belangrijk, denk je misschien. Echter wat blijkt, langdurig en ver buiten je comfortzone treden kan ook vaak stress opleveren en op termijn soms zelfs ziekte. In elk geval leidt het zelden tot groot geluk!

Zou het niet mooi zijn als mensen, door meer autonomie, meer gaan doen wat bij hen past? Voor sommige mensen geldt dat daar routine bij hoort. En gelukkig is er in de wereld nog best wat routine en structuur te vinden.

Ik denk dat er in de wereld ruimte is voor alle type mensen. Maar ik ben vooral ook benieuwd naar wat jullie er van vinden?

Laura van der Burg is eigenaar van Elysisch Talent en houdt zich bezig met bewustzijnsontwikkeling in organisaties.

Aantal keer bekeken: 35

Plaats een reactie