Wie mensen met de juiste opleiding zoekt, moet soms net een stap verder gaan, bemerkte Döhler Holland in Oosterhout. De school in Boxtel bleek te ver voor lokale jongeren, dus haalde de vruchtenverwerker zelf een mbo-opleiding in huis.

De kwestie:

Probleem: Jongeren uit de regio volgden niet de voor Döhler relevante opleiding

Investering: Zelf een gratis mbo-opleiding aanbieden

Opbrengst: Zes gediplomeerde nieuwe collega's

Er waren verschillende redenen waarom Döhler Holland in Oosterhout besloot zelf mensen op te leiden. Ten eerste was daar natuurlijk de behoefte aan personeel. Maar de afdeling levensmiddelentechnology van de Middelbare Agrarische School (MAS, onderdeel van Helicon Opleidingen) zit in het dertig kilometer verderop gelegen Boxtel. Dat is voor veel lokale jongeren een te grote afstand, stelt Sander van Pijkeren, personeelsmanager van het bedrijf dat vruchtenconcentraten van over de hele wereld verwerkt tot halffabrikaten voor de drankenindustrie.

En dus moest de spreekwoordelijke berg naar Mohammed komen. Döhler beschikt over een klaslokaal en dat is helemaal opgeknapt en voorzien van alles wat nodig is om een fulltime opleiding aan te bieden. Vervolgens nodigde het bedrijf Helicon Opleidingen uit om te praten over een samenwerking. ‘Daar waren ze heel enthousiast. Het was voor hen op dat moment moeilijk om aan BOL-leerlingen te komen (Beroepsopleidende Leerweg, red.). We zijn een reclamecampagne begonnen om leerlingen te benaderen. De reacties kwamen écht los toen regionale kranten ons initiatief oppikten.'

Twaalf leerlingen begonnen aan de opleiding van Döhler, vooral vmbo'ers die nog geen baan of vervolgopleiding hadden gevonden. Van Pijkeren: ‘Wij stonden garant voor alle kosten van de opleiding, óók als ze het niet zouden afmaken. Dat vonden wij heel belangrijk, maar de leerlingen en hun ouders natuurlijk ook. We hebben vooraf wel een selectiegesprek gehouden, want je moet wel weten of iemand geschikt is.'

Het initiatief van Döhler is niet onopgemerkt gebleven. In 2007 won het bedrijf de Ginjaar-Maasprijs van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen. Het wordt geroemd vanwege de goede resultaten die het project heeft bereikt met jongeren die anders wellicht tussen wal en schip zouden vallen. Het vergt wel de nodige inspanningen, erkent Van Pijkeren. ‘De ene keer gaat het heel makkelijk, de andere keer wat stroever. De jongeren komen uit een schoolse situatie in een bedrijf terecht. Dan gaan ze schools gedrag vertonen op de werkvloer, en daar zijn de collega's niet zo blij mee.'

Een volgende opleiding krijgt dan ook de vorm van een Beroepsbegeleidende Leerweg (BBL), waarbij de jongeren vrijwel direct een vaste werkplek en de daarbij behorende verantwoordelijkheden krijgen. ‘We zagen nu dat het beter ging als ze langer stage liepen. We hadden er voor gekozen om de leerlingen te laten rouleren, waardoor ze meer onderdelen van het bedrijf leerden kennen. Op zich is dat goed, maar ze kunnen zich daardoor ook wel een beetje verloren voelen op de werkplek.'

Van de twaalf mensen is de helft gaandeweg afgevallen. Jammer, vindt Van Pijkeren, aangezien er ook in hen geïnvesteerd was. ‘Maar het is ook wel begrijpelijk. Het gaat om heel jonge mensen. Die kunnen zich heilig voornemen dat dit is wat ze gaan doen, maar het is voor hen heel moeilijk om dat al helemaal zeker te weten. En we zijn heel erg blij met de zes mensen die we dankzij de opleiding voor ons bedrijf hebben geworven. Op dit moment hebben we daarmee voorzien in onze behoefte. We beginnen in september 2008 niet met een nieuwe klas, maar we hebben wel de intentie om deze opleiding in de toekomst voort te zetten.'

Voor meer praktijkcases ga naar IntermediarPW

Aantal keer bekeken: 112

Plaats een reactie