Werkgeluk op het hoogste niveau van een organisatie wordt in 2019 geacht door de Chief Happiness Officer (CHO) gegarandeerd te worden. Yes!
Geluk in en op het werk als iets wat gerealiseerd kan worden door een professional. Je zou de nieuwe functie kunnen zien als een verbijzondering van de HR-manager. En een verdere arbeidsdeling zoals Taylor die voor ogen had.
Maar het lijkt misschien nog wel het meest op de afgedane bedrijfsmaatschappelijker.

Een persoon in de organisatie die het aanspreekpunt was voor werkgerelateerde problemen. Maar ook degene die 'tools en middelen' aandraagt ter verbetering van werkgeluk

Maar is de eerste vraag niet: Wat is werkgeluk eigenlijk? En is het de taak van werkgever om zich daar inhoudelijk mee te bemoeien?
Hoort de verantwoordelijkheid van werkgeluk bij 1 specifiek persoon? Is de direct leidinggevende daarmee ontheven van zijn of haar taak het personeel of mentaal niveau te ondersteunen?

Maar ook: we denken en handelen steeds meer in tools, protocollen en regels, waardoor we ons verder distantiëren van waar het werkelijk omgaat. Voorkomen van bore-out of burn-out gebeurt door te kijken wat werkelijk de uitdaging is. En dan werkt minder des te beter. Minder vooroordelen over iemand van geluk vindt. Een werkelijk niet-wetende onbevooroordeelde houding doet een groter appèl op iemands passie dan het toepassen van systemen en procedures...
Meer weten? Check maar eens op: /Als werk een uitdaging is...

Aantal keer bekeken: 83

Je kunt niet meer reageren op dit bericht.