Iedere week zie ik het wel een keer, een artikel dat HRM geen nut heeft of moet verdwijnen. En als ik dan ga lezen dan zie ik het keer op keer weer, het gaat over personeelszorg en niet over HRM. Meestal zie je dat al in de eerst alinea, steevast wordt er over Human ResourceS management gesproken, met die S en dat laat meteen al zien dat de auteur geen idee heeft wat HRM eigenlijk is.

Te vaak wordt nog gedacht aan boze bazen die arme zielige arbeiders misbruiken, uitbuiten en dat die arme sloebers geholpen moeten worden. En waar zelfs de meeste socialisten al van de idee dat de intellectuele bovenklasse op moet komen voor de onderdrukte, domme, weerloze, onmondige loonslaaf, moet helpen in de strijd tegen het kapitaal, blijven veel personeelmensen volharden in deze antieke gedachte.

Wat is HRM dan wel?
Organisaties, zo leert de economie, hebben twee productiefactoren, arbeid en kapitaal. Dat idee is jaren geleden geïntroduceerd door Marx overigens. En HRM, personeelmanagement, vindt dat arbeid net als kapitaal gemanaged moet worden. Dat is de kern van HRM, het management van de human resource, het personeel. En deden we dat maar!

Waar kapitaalgoederen worden ingekocht op basis van product specificaties, kwaliteit, fitness for use, wordt personeel ingekocht op basis van foldertjes (CV’s) zonder echt te letten op de competenties van mensen. Een mooi diploma van een leuke opleiding doet heel wat, net als die leuke foto die is bijgesloten en de prachtige opmaak van een CV.

Waar machines en gebouwen netjes worden onderhouden volgens het door de leverancier ingediende schema, wordt personeel een paar keer per jaar door de molen van functioneringsgesprekken en beoordelingen gehaald, veelal via een geweldig bureaucratisch proces, dat alleen maar als gevolg heeft dat een flink pak papier aan het dossier wordt toegevoegd om daar langzaam maar zeker te vergelen.

Waar de machines door vakmensen worden onderhouden, worden de gesprekken gevoerd door leidinggevers die daar geen zin, geen tijd en geen talent voor hebben en de medewerker, die best wel wat de makken heeft, ondergaat het proces gelaten, wetend dat er toch niks gaat gebeuren.

Maar personeelszaken, dat zich geheel ten onrechte HRM noemt, geniet er van. Eindelijk kan die ene leidinggever weer op de vingers worden getikt omdat hij te laat is met het indienen van de formulieren. De echte macho personeelwerker weet ook nog een hoop statistieken te verzinnen aan de hand van de formulieren en mag die een kwartiertje komen presenteren aan het management dat aansluitend weer over gaat met de orde van de dag.

En het is feest als er weer een medewerker komt klagen over zijn leidinggever, want dan kan die op zijn donder worden gegeven, maar het echte probleem van de medewerker wordt niet gezien, laat staan opgelost. “Zo, je denkt dat je meer kunt als wat je mag doen? We gaan eens kijken wat we kunnen doen, maar er is geen budget voor opleidingen, dat is al op om mensen die niet presteren bij te scholen!”

En zo weten de personeelwerkers zich op een eilandje te plaatsen, los van het personeel, los van het management en ja, dan is het niet gek dat niemand behoefte heeft aan die afdeling.

Wat dan?
Als personeelzaken echt HRM wil worden, dan zal toegevoegde waarde moeten worden geleverd aan de organisatie. Dan zal het personeel zo gemanaged moeten gaan worden dat het rendeert. Want dat is de kern van personeelmanagement, zorgen dat de productiefactor personeel rendeert!

Dat wil zeggen dat er een visie moet zijn op personeel, dat er plannen moeten zijn over de kwaliteit en kwantiteit van het personeel. Dat personeelbeleid integraal onderdeel uitmaakt van het organisatiebeleid. De personeelafdeling moet de zorg voor personeel loslaten en dat overlaten aan de mensen die het dichts bij de medewerkers staan, de leidinggevers.

  • De toetsing of het beleid goed wordt toegepast wordt over gelaten aan de ondernemingsraad en de vakbonden.
  • De personeelmanager adviseert zijn collega managers inzake arbeidswetgeving en regelgeving van de overheid en past de plannen daarop aan.
  • De Deming cirkel is dominant. De plannen worden gemaakt, geïmplementeerd, gemeten en zo nodig aangepast in een continue proces.
  • Pas dan heeft de afdeling personeelszaken het recht om zich personeelmanagement te noemen en pas dan heeft de afdeling toegevoegde waarde.

En past dit niet bij u als persoon? Wilt u liever “iets met mensen” doen? Kies dan een beroep dat daarbij past en maak u daarbij nuttig.

Een moderne organisatie met mondige werknemers heeft nu eenmaal geen behoefte meer aan personeelwerkers die pamperende en betuttelend betweterig aan het bemoeien zijn.
Stop met personeelszorg, start met personeelmanagement!

Aantal keer bekeken: 76

Plaats een reactie