De grenzen van mijn taal zijn de grenzen van mijn wereld

Taal is essentieel in coaching. Het is misschien een open deur, maar iedereen gebruikt taal op een andere manier om gedachten te vormen, om uiting te geven. In een coachingstraject is het noodzakelijk dat een coach aansluit op die taal. En minstens zo belangrijk is de aansluiting op de innerlijke taal, de 'gedachtentaal' van degene die gecoacht wordt.

Ik-posities

Iedereen praat de hele dag door in zichzelf. ‘Nee, ik trek die broek vandaag niet aan, dan zie ik er raar uit’ of ‘oh, ik moet meneer Jansen straks nog even bellen’. Ons zogenoemde 'dialogische zelf' draait om het vermogen om in een innerlijke dialoog verschillende rollen en standpunten aan te nemen. De Dialogical Self Theory (DST) veronderstelt dat er meerdere ik-posities zijn die elkaar kunnen bestrijden, verwaarlozen of onderdrukken. Of die elkaar juist kunnen aanvullen, verrijken en stimuleren.

Innerlijke feedback

Er zijn twee vormen van ik-posities die in de DST naar voren komen: de monologische en de dialogische. Bij de eerste zijn de ik-posities zo dominant dat ze de andere niet aan het woord laten en ook niet bereid zijn tot luisteren. Dialogische relaties ontstaan als de verschillende ik-posities wél naar elkaar luisteren en elkaar antwoord geven, ieder vanuit hun eigen blik en ervaringen. In die laatste vorm versterk je jezelf door constructieve innerlijke feedback.

Passende taal

De innerlijke dialoog die we dagelijks met onszelf voeren, schept het beeld dat we van onszelf hebben. Vertel jezelf dat je iets kunt en je gaat het op z'n minst proberen. Maar ook de negatieve dialoog schept het beeld dat je van jezelf hebt. In coachingstrajecten is de innerlijke taal van groot belang. Als coach is het belangrijk iemand te begeleiden in het verbreden van het innerlijke taalspectrum en het mogelijk veranderen van zijn of haar innerlijke dialoog. Te laten wennen aan een andere, constructievere gedachtentaal. Zodat iemand zelf beter in staat zal zijn om nieuwe perspectieven in te lijven, beter leiding te geven aan anderen, het richtingsgevoel voor de eigen loopbaan te verscherpen en een passende innerlijke taal te verwerven voor de complexe realiteit van nu.

Ludwig Wittgenstein verwoordde het als volgt: De grenzen van mijn taal zijn de grenzen van mijn wereld.

Om je (blik op de) wereld te verruimen heb je dus een andere taal nodig. Coaching door een beroepscoach is een mogelijkheid je taalspectrum te vergroten en daarmee je wereld en je vermogen tot handelen uit te breiden.

Annette van Engelen is directeur van OnzeCoach, de coachpoolbeheerder van Nederland.


Deze blog is eerder verschenen bij OnzeCoach.

Volg OnzeCoach op Linkedin

Aantal keer bekeken: 267

Laat een reactie achter

Je moet lid zijn van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland om reacties te kunnen toevoegen!

Word lid van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland