Dit is geen politiek blog. Dit is een blog met adviezen van een expert en de adviezen gaan over het werven, selecteren en succesvol laten starten van mensen. Dus een mening over de concurrentievervalsing die van deeltijd WW uitgaat hoort hier strikt genomen niet thuis. En toch doe ik het, ik zal ook uitleggen waarom. Deze week sprak ik een kandidaat wiens bedrijf hard getroffen werd door de kredietcrisis en ook zijn baan stond op de tocht. Dat begreep hij wel, al voelde hij zich na de zoveelste reorganisatie als een van de laatste der Mohikanen. Er was flink gereorganiseerd in het bedrijf, bonussen waren bevroren en er moest langer doorgereden worden in lease-auto’s. De directie had zelfs symbolisch een nieuwe kaasschaaf in de bedrijfskeuken gelegd en erbij gezegd dat het op prijs werd gesteld als er voortaan extra dunne plakjes gesneden werden. Het bedrijf was al veel kwijt, maar gelukkig niet de spirit of de humor. Vandaag belde de kandidaat mij weer. Hij trok zich terug uit de markt, want er was een grote opdracht binnengekomen en hij ‘ging er weer helemaal voor’.

Hoe anders was het bij de directe concurrent waar een afwachtende houding werd aangenomen en de collega’s aan het infuus van de deeltijd WW lagen. Dit bedrijf werd gesubsidieerd door Wouter Bos en terecht, het ging slecht. Elke subsidie is tijdelijk en subsidiering van arbeid in een bedrijf met als voornaamste kosten arbeid is niet alleen concurrentievervalsend, het is misplaatst en kweekt zielepoten. Een bonus op inspanning in plaats van op resultaat levert demotivatie en frustratie op. Dat zeg ik niet, dat zeggen alle beloningsexperts. Een subsidie op lonen omdat het bedrijf te weinig werk heeft is een bonus op inspanning en heeft een negatief effect op de werkmoraal. Dan kun je beter reorganiseren en flink zijn. Of vertrekken naar waar je wel nodig bent. Onze economie is gebaat bij een goede en snelle doorstroming van medewerkers en met het maskeren van economisch falen is niemand gebaat.

Wees het gerust niet met me eens, reageer!

Aantal keer bekeken: 82

Laat een reactie achter

Je moet lid zijn van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland om reacties te kunnen toevoegen!

Word lid van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland

Reactie van Michiel Cobben on 7 september 2009 at 9:14pm
Beste Sabine,
Bedankt voor je reactie. Mijn redenering is inderdaad dat het zowel in het belang is van werknemers als werkgevers is om als bedrijf voorzichtig te zijn met het accepteren van oveheidssteun. Het haalt de ondernemingsgeest uit je bedrijf en beloont mismanagement. Uiteindelijk is een reorganisatie beter voor elk bedrijf, de staatskas en, uiteindelijk, ook voor de werknemer. Wie is er gebaat bij een bot mes?

Met vriendelijke groet,

Michiel Cobben
Reactie van Sabine on 7 september 2009 at 8:18pm
Het ligt er maar aan aan welke kant van de streep je staat denk ik. Wat ik verwarrend vind in je redenatie is dat je zowel vanuit het perspectief van de onderneming als van de werknemer spreekt, terwijl die belangen vrij ver uiteen liggen en wat mij betreft niet op die ene hoop horen.

Daarbij is het infuus van Wouter Bos niet de kweker van zielepoten maar het feit dat werknemers zich niet meer veilig voelen. Je kunt het bestempelen als oud vuil of loslopend wild waar vrij op te schieten valt.

De indruk die je wekt dat het eerste bedrijf de opdracht binnen heeft gekregen doordat ze geen gebruik heeft gemaakt van het infuus van Bos is wel erg makkelijk.

Ik kan me voorstellen dat jouw mening aan werkgeverskant opgeldt doet, maar niet bij gezinnen die door die fijne (2e of 3e ) reorganisatie in het afgelopen jaar geen baan meer hebben. Maar dat is vast niet populair om te zeggen.