In Den Haag is vorige week gesproken over de eerste ervaringen met de WWZ. Aan tafel zaten vertegenwoordigers van het groot-, midden- en kleinbedrijf en de werknemersorganisaties en daarnaast wetenschappers, praktijkjuristen en rechters. Een aantal gesprekspartners heeft natuurlijk ook een wensenlijstje op tafel gelegd. Wat valt op?

• praktijkjuristen ervaren dat steeds vaker ontslagverzoeken door het UWV maar vooral door de kantonrechter worden geweigerd. Over het aantal toe- en afwijzingen is wel het één en ander te doen, want er zijn verschillende manieren om dit te meten. Zo worden op rechtspraak.nl uitspraken gepubliceerd maar kunnen partijen en rechters hun uitspraken (als ze die interessant vinden) ook sturen naar een meer specifiek arbeidsrechtelijk forum. Op geen van deze openbare bronnen zijn alle uitspraken te vinden, omdat niet alle uitspraken gepubliceerd worden. Wel lijkt uit die verschillende bronnen duidelijk te worden dat er inderdaad (vooral) meer verzoeken tot ontbinding worden afgewezen dan vóór de WWZ het geval was.
• Ook valt er al iets te zeggen over de kosten van ontslag. In grote lijnen: heeft de (vaak grotere) werkgever een geheide zaak, dan nemen de kosten van ontslag af, maar is onzeker of ontslag mogelijk is, dan moeten werkgevers bereid zijn om relatief hoge vergoedingen te betalen. Soms zijn die vergoedingen zelfs hoger dan op basis van de oude kanton¬rechtersformule. Dit hangt allemaal af van de vraag hoe graag een werkgever (en hoe snel) afscheid wil nemen van een werknemer en hoeveel tijd een werkgever bijvoorbeeld wil nemen om een dossier op te bouwen of te onderhandelen.
• Daarnaast is er discussie over de vraag of één van de doelen van de WWZ – te weten dat eerder een contract voor onbepaalde tijd wordt gegeven – wel gehaald wordt. Minister Asscher zei onlangs in de pers dat deze ontwikkeling te zien is, maar enquêtes onder werkgevers en juristen laten een heel ander beeld zien.

Een ander opvallend ding: in de diverse notities van voornoemde gesprekspartners wordt aandacht besteed aan de verschillende ontslaggronden, aan het aantal keer dat op die gronden verzoeken zijn toegewezen, aan het aantal keer dat het bij de kantonrechter of het UWV misging, etc. Maar het is ook zaak dat wordt stilgestaan bij de vraag of er meer, minder of evenveel ontslagprocedures worden gevoerd als vóór de WWZ. Het is mijn stellige indruk (maar ik zoek naar harde getallen) dat werkgevers veel minder snel een ontslagprocedure starten dan voor de WWZ het geval was. Toen konden werkgevers nog wel eens een gokje wagen, omdat de rechter een eventuele rechtsongelijkheid kon vertalen in een hogere vergoeding.

Als dus de conclusie is dat er meer ontbindingsverzoeken worden afgewezen moet je je ook afvragen of er niet ook veel minder zaken worden aangebracht bij de kantonrechter en het UWV. Want als dat zo is, is het aantal geweigerde ontslagaanvragen nog veel indrukwekkender….. Ik hoop dat hier snel onderzoek naar gedaan zal worden!

Heeft u vragen? Neem gerust contact met mij op:

Muriel Middeldorp

www.potjonker.nl
T +31(0)23 - 553 02 30 | F +31(0)23 - 553 02 60 | E middeldorp@potjonker.nl | Postbus 280, 2000 AG HAARLEM

Aantal keer bekeken: 962

Laat een reactie achter

Je moet lid zijn van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland om reacties te kunnen toevoegen!

Word lid van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland

Reactie van Jan vd Zanden on 8 maart 2016 at 12:35pm

@Ad Nou, nou.
Tuurlijk is van 3 naar 2 iets onzinnigs dat door alle deskundigen al voorspeld was dat dit contraproductief zou uitwerken.
Maar m.i. (en volgens alle deskundigen) is de "versoepeling" van het ontslagrecht met de TV, de (te) strikte ontslagregels en het hoger beroep minstens een zo grote mislukking.
M.i. heeft Muriel dat gewoon correct benoemd!

Jij mag je eigen "samenvatting van ellende" hier gerust onder schrijven hoor.... Want je hebt wel gelijk met je inhoudelijke constateringen.

Reactie van Ad de Beer on 8 maart 2016 at 12:24pm

@Jan
Ja het is een wet en dat is een juridisch iets. Vergelijk met met een verkeerslicht, ook dat heeft een juridische basis, maar een oranje licht regelt het verkeer niet.
Een wet, een set van regels, dient iets te regelen en deze wet ontregelt juist de arbeidsmarkt. En de grootste problemen van dit gedrocht zit hem nu juist daarin. Dat ontslag een stuk moeilijker is geworden, oke. Maar dat mensen nu na twee dienstverbanden 6 maanden naar het UWV kunnen, waar dat eerder 3 dienstverbanden en 3 maanden was, zorgt ervoor dat er een geweldige polarisatie op de arbeidsmarkt is gekomen, waar met name flexwerkers aan de onderkant van de arbeidsmarkt de dupe van zijn. Het gevolg is ook nog eens dat dit meteen een afspiegeling op de maatschappij krijgt, mensen zonder vooruitzicht op een loopbaan, die steeds weer onderaan de ladder kunnen beginnen, tegen mensen die de kans krijgen op ontwikkeling omdat ze een vaste arbeidsovereenkomst hebben.
Als Socialistisch Nederland maar schreeuwt dat de rijken rijker en de armen armer worden, dan heeft Asscher zeker aan het laatste een behoorlijk steen bijgedragen. Moet er ook niet aan denken dat de SP zijn zin krijgt en dat mensen na één tijdelijk contract al een vaste baan moeten krijgen,
En ja, in deze evaluatie is dit element zwaar onderbelicht.

Reactie van Jan vd Zanden on 8 maart 2016 at 12:13pm

@Ad Het is toch ook vooral een juridische aangelegenheid: een nieuwe wet. De 3e bullet gaat over jouw punt "van 3 naar 2 jaar".
Muriel heeft uitstekend samengevat waar de problemen zitten.

Reactie van Ad de Beer on 7 maart 2016 at 1:49pm

Jammer dat er alleen aandacht is voor de juridische kant, al wordt wel duidelijk dat de doelstelling "vereenvoudiging" niet is gehaald.
Maar waarom wordt er geen aandacht besteed aan het feit dat mensen nu na twee termijnen voor een half jaar naar het UWV mogen, waar dat eerst na drie overeenkomsten en 3 maanden was? Dat er een weliswaar fluctuerende, maar vaste kring van klanten van het UWV komt, die kansloos zijn voor een loopbaan?
Gemiste kans en Asscher zal nooit zijn geblunder toegeven, zelf niet nu bekend is dat juist de overheid geen mensen in dienst neemt na twee termijnen, maar zelfs zoekt naar andere manieren om de eigen wet te ontduiken.