U mag u zelf al jaren “directeur” noemen en wordt op een dag benaderd voor promotie tot statutair directeur (CEO). Reden tot feest. Of toch niet?

Einde ontslagbescherming

Een benoeming tot statutair directeur wordt veelal “klakkeloos” aanvaard zonder dat de betreffende persoon zich (voldoende) realiseert dat aanvaarding van een benoeming tot statutair directeur betekent dat hij/zij (anders dan een titulair directeur) vanaf dat moment arbeidsrechtelijk “vogelvrij” is. Hij kan vanaf dat moment namelijk te allen tijde “for any or no reason” worden ontslagen door een besluit van de algemene vergadering van aandeelhouders (of in voorkomend geval door de raad van commissarissen), zonder dat de werkgever eerst toestemming behoeft van het UWV of de rechter. Bovendien kan een dergelijk ontslag (behoudens in geval van schending van formaliteiten) niet door een rechter worden teruggedraaid. Dit betekent dat een werkgever altijd eenvoudig afscheid kan nemen van een statutair directeur.

Ontslag van een zieke statutair directeur

Alleen als de statutair directeur op het moment van het ontslagbesluit ziek is kan hij een beroep doen op ontslagbescherming tijdens ziekte. In dat geval is wel essentieel dat de statutair directeur zich ziek meldt voordat hij wordt opgeroepen om een algemene vergadering van aandeelhouders bij te wonen bij welke gelegenheid het voornemen om hem als statutair directeur te ontslaan op de agenda staat. Meldt de statutair directeur zich na ontvangst van een dergelijke oproep ziek, dan leidt die ziekmelding niet meer tot ontslagbescherming.

Geen recht op (transitie)vergoeding

Indien een statutair directeur binnen 24 maanden na indiensttreding wordt ontslagen is de werkgever zelfs geen transitievergoeding aan de voormalig statutair directeur verschuldigd.

Voor de inwerkingtreding van de Wwz kon een statutair directeur ook al ontslagen worden zonder dat daar een rechter aan te pas behoefde te komen. Dit betekende dat aan een statutair directeur ook vrijwel nooit een vergoeding op basis van de “kantonrechtersformule” werd toegekend. Wel kon een ex statutair directeur proberen een schadevergoeding te krijgen wegens kennelijk onredelijk ontslag, maar dat leidde lang niet altijd tot toewijzing van een ontslagvergoeding.

Gevolgen Wwz voor de statutair directeur

Hoewel de financiële voorzieningen voor gewone werknemers in geval van ontslag sedert de inwerkingtreding van de Wwz aanzienlijk zijn versoberd, is de inwerkingtreding van de Wwz voor statutair directeuren daarentegen een zegen, zo blijkt uit een recente uitspraak van het Gerechtshof Den Bosch (ECLI:NL:GHSHE:2018:1643).

Verschil van inzicht

In deze zaak werd een statutair directeur drie maanden na aanvang van zijn arbeidsovereenkomst uitgenodigd voor een algemene vergadering van aandeelhouders en tijdens die vergadering ontslagen wegens – kort samengevat – een verschil van inzicht. Omdat hij statutair directeur was en het aandeelhoudersbesluit rechtsgeldig was genomen, kon hij zijn ontslag niet aanvechten. Bovendien was hij minder dan 24 maanden in dienst en kon hij om die reden ook geen aanspraak maken op een transitievergoeding. De ex directeur diende daarom een verzoek in bij de rechter hem wel een billijke vergoeding toe te kennen. Als reden voerde de ex directeur aan dat zijn arbeidsovereenkomst zonder redelijke grond was opgezegd.

Het Hof was met de rechtbank van oordeel dat er geen redelijke grond voor ontslag was omdat de directeur was ontslagen zonder dat het verschil van inzicht op enig moment voorafgaand aan het ontslagbesluit met de directeur is besproken, laat staan dat is gebleken van een onoverbrugbaar verschil van inzicht. Het had op de weg van werkgever gelegen te zeggen hoe hij het wil hebben. Pas als de werknemer zich daar niet aan wenst te conformeren is sprake van een verschil van inzicht. Bij gebreke van een redelijke grond voor de opzegging (en bij gebreke van de mogelijkheid het ontslag te vernietigen) kende beide instanties een billijke vergoeding aan de ex directeur toe van € 100.000 na drie maanden werken.

Ontslagen statutair directeur niet (langer) vogelvrij

Door de inwerkingtreding van de Wwz is de kans dat een statutair directeur in geval van ontslag toch aanspraak kan maken op een vergoeding dus aanmerkelijk toegenomen. Om dit te voorkomen zal de algemene vergadering dus alleen nog tot opzegging moeten overgaan indien sprake is van een redelijke grond voor opzegging. Zo niet, dan is ontslag weliswaar nog steeds mogelijk, maar dan wel met een (aanzienlijk) prijskaartje.

Bas Westerhout

Lieshout Westerhout Advocaten

www.lwa.amsterdam

Aantal keer bekeken: 135

Laat een reactie achter

Je moet lid zijn van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland om reacties te kunnen toevoegen!

Word lid van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland

Reactie van bas westerhout on 26 november 2018 at 6:29pm

Voor invoering van de Wwz kon een ontslagen statutair directeur slechts aanspraak maken op een vergoeding als sprake was van kennelijk onredeljk ontslag. De rechter legde de lat voor een kennelijk onredelijk ontslag voor statutair directeuren behoorlijk hoog, juist vanwege het argument "hoge bomen vangen veel wind" en een statutair directeur moet weten waaraan hij begint. Daar wordt hij ook goed voor beloond en om die reden was er minder snel aanleiding om het ontslag van een een ontslagen statutair directeur kennelijk onredelijk te achten. En zonder kennelijk onredelijk ontslag kon de ontslagen directeur voor de inwerkingtreding van de Wwz geen aanspraak maken op een vergoeding. Ten gevolge van de inwerkingtreding van de Wwz heeft (ook) een ontslagen statutair directeur (na twee jaar) recht op een transitievergoeding. En die transitievergoeding is (ook nog eens) gebaseerd op het - veelal - hoge salaris plus bonus. Dat lijkt mij toch pure winst voor de statutair directeur. Zeker nu hij daarnaast aanspraak kan maken op een billijke vergoeding voor het geval het ontslag - in de oude terminologie - ook nog eens kennelijk onredelijk was.

Reactie van Ruud van Gerrevink on 23 november 2018 at 6:38pm

De koppeling die hier met de Wwz wordt gemaakt is niet terecht. Het was voor de invoering van de Wwz al zo dat een ontslag van een statutair directeur voldoende moest kunnen worden onderbouwd. En dan inderdaad door (rechtelijke) toetsing achteraf (want geen ontslagbescherming als bij 'gewone' werknemers.

Verder, los van de geschetste casus, zijn de arbeidsvoorwaarden van statutaire directeuren over het algemeen (!) wel van een niveau dat de vergelijking met de beschermde 'gewone' werknemer niet echt opgaat. Als je als een 'gewone' werknemer wil worden beschermd, neem dan ook maar genoegen met een 'gewoon' salaris en een bescheiden bonusregeling.