Onlangs was ik bij de eerste Dutch Recruitment Influentials Gathering, georganiseerd door Recruitment Accelerator. Natuurlijk was er een borrel. Maar belangrijker nog, er was veel ruimte voor kennisuitwisseling en discussie. Zo werden aan zes verschillende tafels stellingen besproken. En wat mij dan opvalt: het gaat vaak over tools. En natuurlijk, het zijn ook gewoon allemaal hartstikke gave tools. En je hebt deze nodig om je functie als recruiter efficiënt uit te voeren en de candidate journey voor de kandidaat zo prettig mogelijk te maken. Dus gewoon uitproberen en gebruiken, al die shiny tooltjes. Maarruh, moeten we niet gaan beseffen dat recruitment een zero sum game is?

Lekker sourcen
Je gaat als recruiter sourcen op Linkedin naar een docent wiskunde. Dankzij een mooie tool heb je die docenten zó gevonden en vrijblijvend benaderd. Via weer een andere tool wordt met een geïnteresseerde docent automatisch een afspraak gescheduled. Vier weken later ligt de getekende arbeidsovereenkomst op het bureau van de rector. Hoppa, dat probleem is opgelost. Althans, bij school B. Bij school A volgt de tijding dat een wiskunde-docent vertrekt en dat gaten in het rooster dreigen. Snel een nieuwe docent werven dus! Dan kan ik me voorstellen dat je gaat staken om een structurele oplossing voor het personeelsprobleem te bewerkstelligen. En waar docent staat mag je ook verpleegkundige, loodgieter, installateur, salesmanager of accountant lezen. Corporate recruiters hebben het er maar druk mee en bureaurecruiters varen er wel bij.


Micro versus macro
En natuurlijk heeft dat wisselen van baan een functie. Ergens anders lekker fris beginnen. Nieuwe omgeving, nieuwe energie en inspiratie. Je leert weer nieuwe dingen, er worden nieuwe hersenverbindingen gemaakt. Wellicht ga je er qua positie nog iets op vooruit en zijn de arbeidsvoorwaarden (iets) beter. Maar op macroniveau, als maatschappij schieten we er bar weinig mee op.


In – ik schat – tachtig procent van de gevallen wordt een vacature ingevuld door een medewerker van een andere organisatie, daar weer een vacature achterlatend. En ja, zo komen we wel tot recordaantallen vacatures. *Ik laat overigens de vacatures voor starters hier buiten beschouwing. Die worden door (over het algemeen) schoolverlaters ingevuld. Zij laten vanzelfsprekend geen vacature achter bij een vorige werkgever.


De recruiter als bedrijfskundige
Mijn hoop is op die andere twintig procent gericht. Recruiters die naar alternatieve oplossingen zoeken. Die werklozen opleiden. Die in het buitenland werven (waar dan hopelijk een overschot is). Het zou echter nog veel verder moeten gaan. Een recruiter zou bij een openstaande vacature moeten adviseren het productieproces anders in te richten. Een robot aan te schaffen. Werk te automatiseren. Werk uit te besteden. Taken her te verdelen. Lijkt me een prachtige baan. In plaats van recruiter ben je bedrijfskundige, of resource manager. Of business partner…..


En die docent wiskunde dan?
Maar ho ho, wacht eens even. Al die suggesties hierboven zijn niet (of minder) van toepassing op die docent wiskunde. Klopt. Het vak van docent moet aantrekkelijker gemaakt worden en dat moet er voor zorgen dat meer mensen een leraar of docent worden, dat meer mensen een opleiding tot leraar of docent gaan volgen. ‘Maar dat leidt dan in andere sectoren weer tot problemen’, hoor ik je denken. Yep, dat is die zero sum game. Daarom is het zo belangrijk dat recruiters resource managers of business partners worden. Of dat iemand anders dat oppakt. Arbeid is schaars. Blijft dat ook, onder invloed van de vergrijzing. We zullen het op een andere manier aan moeten gaan pakken. Veel radicaler kijken naar hoe zaken georganiseerd worden.


Stijgende productiviteit
Ik heb de oplossing niet. Toch knaagt er wel iets. Ik lees ontzettend veel onderzoeken waarin verbanden met een stijgende productiviteit worden gevonden. Een goede onboarding? 11 procent stijging van de productiviteit! Sociale innovatie? Stijging van de productiviteit. Een gave employee experience? Hoppa, stijgende productiviteit. Planten op kantoor? Idem. Een kantoorhond? Arbeidsvoorwaarden op maat? Inspirerend leiderschap? Dienend leiderschap? Persoonlijk leiderschap? Een goed verwoorde purpose? Ja, overal stijgt de productiviteit van, als ik al die onderzoeken mag geloven. Als we dat nou eens allemaal bij elkaar vegen, dan stijgt de productiviteit met tientallen procenten. Dan hebben we het perfecte recept voor de productieve medewerker, in een productieve omgeving. Zo productief dat er nauwelijks nog vacatures ontstaan.


Waar is die commissie Borstlap – ‘meedenken over de toekomst van de arbeidsmarkt’ - eigenlijk mee bezig?


Marco Hendrikse is Manager Content bij artra, opleider voor arbeidsmarktprofessionals.

Aantal keer bekeken: 74

Laat een reactie achter

Je moet lid zijn van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland om reacties te kunnen toevoegen!

Word lid van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland