Is dit een keuze?
Onlangs heb ik een paar artikelen gelezen, waarbij de strekking van het verhaal was dat veel mensen eerder de neiging hebben om te kiezen voor een heel hoog salaris en de daarbij behorende lange werkdagen, dan voor normale werkdagen en een normaal salaris + werkplezier. Dat ze daar ongelukkig van worden, zou geen doorslaggevende reden zijn om een andere keuze te maken.
Hier liggen allerlei onderzoeken aan ten grondslag.

Ga je voor het geld of voor het geluk?
Natuurlijk zijn en blijven er altijd mensen die voor het geld gaan. Ik ga er van uit dat ze dat doen omdat ze zelf ook plezier beleven aan het werk dat ze doen.
In een van de onderzoeken waar ik naar verwijs, werd gesteld dat sommige mensen een dergelijke keuze maken om een ander gelukkig te maken, bijvoorbeeld hun gezin.
Ik stel me zo voor dat deze personen met hun gezin in een prachtig huis wonen, verre reizen maken en in een dure auto rijden. Ze komen dan wel ’s avonds laat slecht gehumeurd thuis, omdat ze zo ongelukkig zijn in hun werk.
Ik kan me niet voorstellen dat hun gezin daar gelukkig van wordt.

Of ga je voor een beetje van allebei?
Door bovenstaande reactie is het wel duidelijk dat een dergelijk onderzoek niet aan mij besteed is.
Los van een groep mensen voor wie het bovenstaande van toepassing is, zie ik gelukkig steeds meer om me heen dat mensen juist kiezen voor werkplezier en goede (secundaire) arbeidsvoorwaarden. En ook dat werkgevers juist investeren in gelukkige medewerkers, voor zover zij daar invloed op hebben.
Uiteraard wil iedereen een hoog salaris. Maar dat is niet zaligmakend.
Wat minstens even belangrijk is, is het contact met collega’s, interessant en afwisselend werk, de mogelijkheid je te ontplooien en de bereidheid van de werkgever om een passende oplossing te zoeken voor de thuissituatie.

Een gedeelde verantwoordelijkheid
Iedereen is verantwoordelijk voor zijn of haar eigen privésituatie. Die verantwoordelijkheid kan nooit bij de werkgever neergelegd worden.
Maar een bedrijf bestaat nou eenmaal uit medewerkers die allemaal een privésituaties hebben. Bij iedereen is wel eens iets aan de hand, waardoor extra aandacht of zorg nodig is om toch normaal te kunnen blijven functioneren. Normaal gesproken kan in overleg met de werkgever voor de meeste situaties wel een oplossing gevonden worden.
Het is dus heel goed dat er handreikingen worden gedaan in de vorm van wetgeving om zorgtaken en werk beter op elkaar af te kunnen stemmen.

Op elk potje past een deksel
Gelukkig zijn er veel verschillende soorten bedrijven, werkgevers en werknemers. Ieder bedrijf trekt normaal gesproken die personen aan die zich aangetrokken voelen tot de bedrijfscultuur van die organisatie. Mensen die niet passen bij de bedrijfscultuur van hun werkgever gaan meestal op zoek naar een bedrijf waar ze zich wel thuis voelen.
Eigenlijk komt het er gewoon op neer dat iedereen zelf de keuze heeft welke bedrijfscultuur het beste past bij de eigen persoonlijkheid en wensen.
Als je de juiste keuze hebt gemaakt en je doet je werk graag, zou je daar niet ongelukkig van mogen worden.

www.driessen.nl

Aantal keer bekeken: 629

Laat een reactie achter

Je moet lid zijn van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland om reacties te kunnen toevoegen!

Word lid van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland

Reactie van José Canton on 30 augustus 2011 at 9:04am
Er zijn een aantal aannames en veronderstellingen in dit artikel n.a.v. onderzoek. Het artikel vermelt niet in welke landen en culturen deze onderzoeken zijn gedaan. Ronald stelt dat in "0nze westerse culturen presteren en het beste uit jezelf halen" hoog genoteerd staat en dat daardoor mensen via hard werken best wel eens gelukkiger zouden kunnen zijn. Dat ben ik met hem eens, maar dat is niet de Nederlandse cultuur. Daar geld de middelmaat als belangrijk. Niet boven het maaiveld uitsteken en in onderwijsland heerst een een zesjes cultuur. Een zes is ook een heel mooi cijfer zei Job Cohen in een inteview eens. Dus zou de resultaten van dit onderzoek best wel eens de uitkomst kunnen zijn van onderzoekers met een bij uitstek Nederlandse opvatting van een gelukkig leven.
Reactie van Ronald Coenmans on 29 augustus 2011 at 10:09pm
Ik lees in dit artikel een aantal vooronderstellingen als normale dagen en een normaal salaris. Wat wordt dan bedoeld met normaal? en voor wie is dit normaal ? Er zijn genoeg bedrijven waar 50 uur werken normaal is.
Dan wordt ook nog de vraag gesteld of je voor geluk of voor geld kiest. Als je geld kiest wordt je niet gelukkig en als je werkplezier kiest dus wel. Als je op basis van dergelijke veronderstellingen een onderzoek zou doen is het niet zo verwonderlijk dat mensen die voor geld kiezen niet gelukkig zouden zijn. Ik zou nog iets anders kunnen stellen, namelijk dat in onze westerse cultuur waarin presteren, het beste uit jezelf halen, autonomie, voor jezelf opkomen en streven naar het hoogste als belangrijke waarden worden gezien zou het best wel eens kunnen zijn dat mensen die veel tijd in hun werk steken om het beste eruit te halen gelukkiger zouden kunnen zijn dan de mensen die normaal werk doen in de middenmoot.