Hoe moet je als werkgever de lijsten van favoriete werkgevers uitleggen? En hoe druk moet je je als bedrijf maken om je positie, als je al voorkomt op deze lijsten? Op basis van bestudering van de lijsten van Intermediair en de Intelligence Group van dit jaar en van de methodiek die er achter zit, kun je niet anders dan concluderen dan dat je deze rankings niet al te absoluut moet nemen. De tweede conclusie is dat sommige bedrijven zich er meer van moeten trekken dan andere.

Overeenkomsten en verschillen

Wat meteen opvalt als je de lijsten bekijkt is dat je op beiden de usual suspects aantreft op de hoogste posities; de grote nationale bedrijven en multinationals. Dat is logisch. Om als favoriet te worden genoemd, moet je niet alleen bekend maar ‘top of mind’ zijn. Hoe dominanter je in de markt aanwezig bent, hoe groter kans dat je als bedrijf op de lijst voorkomt omdat je als respondent alleen kiest uit het rijtje bedrijven dat je onmiddellijk paraat hebt als je deze vraag wordt gesteld. In dat licht is het niet vreemd dat Albert Heijn op beide lijsten relatief hoog scoort. Dit bedrijf komen we immers elke dag tegen. Onbekend maakt onbemind geldt bij uitstek voor dit onderzoek. Bedrijven die zich niet richten op de consumentenmarkt, regionaal werken of in een bepaalde niche opereren, maken minder kans om überhaupt in beeld te komen en veel minder kans om (hoog) te scoren in dit soort onderzoeken. ASML is daarop de uitzondering. Door hun hoge Hollands-Glorie-gehalte hebben ze een grote bekendheid. En dat zie je terug in een hoge positie op beide lijsten.

Er zijn ook grote verschillen tussen beide lijsten. Deels kunnen die worden verklaard door de verschillen in steekproef. Intermediair meet onder HBO+ tot 45 jaar, de Intelligence Group onder de gehele beroepsbevolking. Daarom zie je in de top 50 van de Intermediairlijst vooral grote (internationale) bedrijven die interessant zijn voor hogeropgeleiden en bij de eerste 50 van de Intelligence Group ook kleinere organisaties als de KNVB, Center Parcs en het Leger des Heils. Daar hebben hogeropgeleiden niet zo veel te zoeken maar ze spreken wel tot de verbeelding van andere groepen op de arbeidsmarkt. Maar de verschillen roepen ook vragen op. Waarom staat Microsoft bij Intermediair op 40 terwijl dit bedrijf bij de Intelligence Group op nummer 10 staat? Je zou het eerder andersom verwachten omdat Microsoft bij uitstek een bedrijf is dat hogeropgeleiden rekruteert. En waarom staat Eneco als enige energiebedrijf in het ene lijstje, en een vergelijkbaar bedrijf Essent als enige in het andere? Het zou logischer zijn als hetzelfde bedrijf of alle twee op beide lijsten voorkwamen.

Opvallend

Verder springen de verschillen in het oog met het voorgaande jaar. Op de Intermediairlijst van dit jaar steeg GGZ van plaats 30 naar 2. Hoe kan dat? Volgens Intermediair omdat in 2012 het onderzoeksbureau een ander panel van respondenten raadpleegde dan het bureau dat het jaar daarvoor het onderzoek uitvoerde. Deze verklaring relativeert direct de conclusies van dit onderzoek. Als de verschillen qua positie van het ene op het andere jaar zo groot kunnen zijn terwijl de vraag dezelfde is gebleven, dan is de conclusie dat je niet al te veel waarde moet hechten aan hoe hoog je als bedrijf scoort.

Bij de Intelligence Group is ING dit jaar geduikeld van plaats 5 naar 39. Een erg diepe val. De reorganisaties gecombineerd met de aanhoudende financiële crisis eisen hun tol in de populariteit van ING, aldus de toelichting van de Intelligence Group. Maar dat lijkt geen afdoende verklaring. De financiële crisis treft immers iedereen en reorganisaties vinden ook plaats bij KPN en KLM en Het Rijk. En toch staan die hoger op de lijst. Hier wreekt zich de beperking van dit soort onderzoeken. Respondenten wordt alleen gevraagd naar hun favoriete werkgever, niet naar de reden waarom ze een specifiek bedrijf noemen. Verklaringen vinden voor stijgingen en dalingen blijft dus giswerk.

Wat verder opvalt is dat reputatieschade weinig invloed heeft. Zo staat ABNAMRO in de top 10 van beide lijsten. Het intern slecht functioneren van de bank en de bonuscultuur die een paar jaar geleden voor veel ophef zorgden, zijn blijkbaar geen issue (meer). Dat is verklaarbaar als je kijkt naar de redenen waarom mensen van werkgever willen veranderen. Intermediair onderzocht dit in hetzelfde onderzoek. “ Meer doorgroeimogelijkheden” staat op de eerste plaats (niet te verwarren met “ontwikkelingsmogelijkheden” op plaats acht). Hogeropgeleiden kiezen een werkgever dus vooral op de ruimte die er is om te kunnen stijgen in de hiërarchie en, als gevolg daarvan, meer te kunnen verdienen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat in de top tien van beide lijsten grote hiërarchische bedrijven staan die dat perspectief inderdaad bieden.

Zin en Onzin

Tot slot nog een reden waarom je als bedrijf dit soort lijsten niet tot de absolute waarheid moet verheffen. Van alle respondenten die de Intelligence Group ondervroeg had überhaupt maar één op de drie een favoriete werkgever. Voor Intermediair zullen die cijfers waarschijnlijk niet veel anders liggen. De rest had geen voorkeur of gaf een ongeldig antwoord. De meeste mensen hebben geen favoriet bedrijf. Dat is niet vreemd, want waarom zou je daarover nadenken als je niet op zoek bent naar een baan. Als je wel op zoek bent, is de allesbepalende voorwaarde dat jouw cv aansluit bij de banen die worden aangeboden. Dan kies je het favoriete bedrijf uit de bedrijven die jou potentieel willen hebben. Als Google geen passende vacatures voor jou heeft, neem je dit bedrijf niet in overweging, ook al is het misschien wel je favoriete werkgever. Er is dus geen rechtstreekse relatie tussen een bedrijf aanmerken als je favoriete werkgever en er ook daadwerkelijk gaan solliciteren.

Hoezeer je de resultaten van dit soort onderzoeken ook moet relativeren, ze geven wel een indicatie –maar ook niet meer dan dat- hoe je als bedrijf ligt op de arbeidsmarkt. En dan gaat het vooral om zichtbaarheid en het algehele gevoel dat men krijgt bij jou als bedrijf. De beide onderzoeken meten in de eerste plaats je Employer Brand. Wat ze veel minder meten, ook al suggereren de onderzoeken dat wel, is je aantrekkelijkheid als werkgever. Bekende bedrijven moeten zich wel wat gelegen laten liggen aan deze imago-onderzoeken. Als je niet op de lijst voorkomt, positie verliest of veel lager scoort dan onbekendere bedrijven, moet je je serieus afvragen hoe dat komt. Zo moet ING zeker bij zichzelf te rade gaan wat de reden kan zijn dat het dit jaar zo relatief laag scoort en lager staat dan de Wereldwinkel. Bedrijven die minder presence in de markt hebben kunnen weinig met de uitkomsten van dit soort onderzoeken. Voor hen geldt dat als je niet op de lijst voorkomt dat niets over je aantrekkelijkheid als werkgever, hooguit over je gebrek aan zichtbaarheid.

Het wachten is op een onderzoek dat niet alleen de vraag stelt: wie is je favoriete werkgever ?, maar ook de vraag: waarom is dat je favoriete werkgever? Dat zou een hoop duidelijk maken.

Aantal keer bekeken: 381

Laat een reactie achter

Je moet lid zijn van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland om reacties te kunnen toevoegen!

Word lid van HRbase - grootste HR netwerk van Nederland

Reactie van Lodi Planting on 18 augustus 2014 at 11:02am

Leuk zo'n kritisch artikel. Ik geloof dat we hele andere vragen moeten stellen.

Naar de bedrijven toe zou ik willen vragen waarom zij meedoen. Er van uitgaande dat deze lijstjes inderdaad weinig meerwaarde hebben (tijdverdrijf) zijn er toch bedrijven die jaar na jaar weer meedoen aan dergelijke onderzoeken. Sterker nog; vaak ook met verschillende organisatoren (en dus ook lijstjes).

Hoewel dit artikel over Nederlandse bedrijven gaat, gelden dezelfde issues ook voor bedrijven in België: http://www.retentie-management.com/u-bent-de-beste-werkgever-van-be....

Reactie van Rob de Slegte on 6 augustus 2012 at 11:01am

Dag Marlies,

Je leuke betoog heeft nog geen reactie ontlokt, maar is wel 151 keer bekeken!
Het maken van allerlei lijstjes is wereldwijd blijkbaar een leuke tijdverdrijving. Of het nu gaat om de politieke barometer of om lijstjes wat is IN en wat is OUT, het zijn niet meer dan dagkoersen. In de jaren 80 was het boek Excellente Ondernemingen van Peters en Waterman hot. Een aantal jaren later waren de bevindingen al compleet anders.
Bedrijven die de beste werknemers willen hebben zullen altijd wegen vinden om zich te profileren. Werknemers weten heel goed bij wie ze wel en niet willen werken. Hun lijstjes zijn vele malen interessanter dan die van bedrijven.
Leuk dus die favoriete werkgeverslijstjes maar ze zijn zeer betrekkelijk. En dan neigt naar onzinnig.